Βαλς… πιέσεων στη Βιέννη

Μάχη σε τέσσερα μέτωπα δίνει από σήμερα το βράδυ ­ και μέχρι το Σάββατο ­ ο
Πρωθυπουργός στη Βιέννη.

Η ΑΘΗΝΑ δέχεται συντονισμένες πιέσεις για υποχώρηση τόσο στον τομέα των
εθνικών της θεμάτων (ευρωτουρκικές σχέσεις, βέτο για τα κονδύλια προς την
Άγκυρα, ενταξιακή πορεία Κύπρου) όσο και σε αυτών της κατανομής των κοινοτικών
πόρων για την περίοδο 2000-2006.

Στις χώρες-μέλη της Ένωσης που υποστηρίζουν την αναβάθμιση της Τουρκίας ­ από
«επιλέξιμη», που είχε χαρακτηρισθεί στο Λουξεμβούργο σε «υποψήφια» για ένταξη
χώρα ­ προσετέθη αιφνιδίως χθες και η Μεγάλη Βρετανία, διά του εκπροσώπου τού
Τόνι Μπλερ. Ως εκ τούτου, ο κ. Σημίτης είναι βέβαιο ότι θα ακούσει μια χορεία
φιλοτουρκικών τοποθετήσεων ­ από τους Γάλλους, που έφθασαν να υποστηρίζουν την
πρόσκληση της Τουρκίας στη Βιέννη, μέχρι τους Ιταλούς, που θέλουν την τουρκική
«υποψηφιότητα» παρά το πρόβλημα Οτζαλάν.

Ερωτηματικό παραμένει στο σημείο αυτό, όπως και σε άλλα, η στάση που θα
τηρήσουν τελικώς οι Γερμανοί, καθώς ο μεν κ. Σρέντερ έχει διαβεβαιώσει τον
Έλληνα Πρωθυπουργό ότι δεν θα ζητήσει την αναβάθμιση της Άγκυρας, ο υπουργός
Εξωτερικών κ. Φίσερ, όμως, έχει αφήσει το θέμα ανοικτό.

ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ

Η Αθήνα επιμένει πως οι ευρωτουρκικές σχέσεις δεν μπορούν να προωθηθούν
περαιτέρω όσο η Τουρκία δεν δείχνει εμπράκτως τον σεβασμό της προς το Διεθνές
Δίκαιο. Οριμένες ιδέες που μελετήθηκαν στο υπουργείο Εξωτερικών ­ περί
ενδεχομένου «πνεύματος συναίνεσης» από μέρους της χώρας μας, με ορισμένα
ανταλλάγματα ­ μέχρι αυτήν τη στιγμή δεν δείχνουν να «περπατάνε». Συναφές
είναι και το τρίτο θέμα στο οποίο θα κληθεί να δώσει μάχη ο Κώστας Σημίτης ­
οι κοινοτικές χρηματοδοτήσεις προς την Άγκυρα. Στο ζήτημα αυτό η Αθήνα είναι
εξ ολοκλήρου μόνη της, αφού και οι 14 άλλοι εταίροι έχουν υποστηρίξει κατ’
επανάληψη ότι τα χρήματα της τελωνειακής σύνδεσης πρέπει να δοθούν στην
Άγκυρα. Η ελληνική πλευρά έχει επίσης κάνει σαφές ότι δεν πρόκειται να
παρακολουθήσει απαθής την προσπάθεια της Κομισιόν να παρακάμψει το ελληνικό
βέτο, χαρακτηρίζοντας τα κονδύλια «αναπτυξιακή βοήθεια» (που δεν χρειάζεται
ομοφωνία). Σε περίπτωση που οι νομικίστικες αλχημείες της Επιτροπής περάσουν
από το Ευρωκοινοβούλιο, η Αθήνα θα προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ­ κάτι
που, βέβαια, δημιουργεί μια κάποια ψυχρότητα στις σχέσεις Αθηνών-Βρυξελλών.

Η ΚΥΠΡΟΣ

Αντιθέτως, πέρα από κάποιες φραστικές κορόνες, η ελληνική πλευρά δεν αναμένει
ιδιαίτερη εμπλοκή στην ενταξιακή πορεία της Κύπρου, στην παρούσα φάση. Ωστόσο,
δεν αποκλείεται ο κ. Σημίτης να ακούσει τα γαλλικά «επιχειρήματα», ότι εάν δεν
επιλυθεί το Κυπριακό η Λευκωσία δεν μπορεί να διεκδικεί να γίνει μέλος της
Ε.Ε. Στην περίπτωση αυτή είναι βέβαιο ότι θα του υπομνησθεί πως εν τοιαύτη
περιπτώσει «τινάζεται στον αέρα» ολόκληρη η διεύρυνση και καμιά χώρα δεν
μπορεί να ενταχθεί. Για πρώτη, ίσως, φορά ­ τουλάχιστον, επί πρωθυπουργίας
Σημίτη ­ η κύρια ανησυχία της ελληνική πλευράς δεν είναι τα συναφή με την
Τουρκία θέματα ­ αλλά τα χρήματα που πρόκειται να δώσει και να πάρει η κάθε
χώρα την εξαετία 2000-2006. Η «ισορροπημένη», κατά την Αθήνα, πρόταση της
Κομισιόν για την Ατζέντα 2000 έχει ουσιαστικά απορριφθεί από τους Γερμανούς ­
και την αυστριακή προεδρία ­ που αντιτείνουν πως πρέπει να «παγώσουν» όλα τα
κονδύλια, σε απόλυτους αριθμούς, στα σημερινά επίπεδα. Αυτό πρακτικά σημαίνει
ότι η Ελλάδα ­ όπως άλλωστε και η Ισπανία και η Πορτογαλία ­ θα απολέσει
αρκετά δισ. ECU, τα οποία θεωρεί απαραίτητα για την επίτευξη της οικονομικής
σύγκλισης. Η σύνοδος κορυφής δεν πρόκειται ­ βάσει του χρονοδιαγράμματος που
αποφασίσθηκε το καλοκαίρι στο Κάρντιφ ­ να πάρει αποφάσεις. Αυτές θα
οριστικοποιηθούν τον Μάρτιο, σε μια έκτακτη σύνοδο κορυφής, επί γερμανικής προεδρίας.