ΠΡΟΣΩΠΑ Θα στείλει πίσω τον Πινοσέτ

Ο Βρετανός υπουργός Εσωτερικών αποφασίζει αυτή την εβδομάδα τι θα κάνει με τον
Πινοσέτ· για πολλούς είναι σίγουρο ότι θα τον στείλει σπίτι του.

Τζακ Στρω. «Δεξιό μπάσταρδο» τον χαρακτηρίζει στον «Ιντιπέντεντ» ανώτερο στέλεχος του Εργατικού Κόμματος.

ΛΕΓΕΤΑΙ ότι ο Τζακ Στρω αντιμετωπίζει μεγάλο δίλημμα. Από τη μια οι
Αμερικανοί, οι Χιλιανοί, οι Ισπανοί, το Φόρεϊν Όφφις και οι «εκσυγχρονιστές»
των Εργατικών θέλουν τον επαναπατρισμό του πρώην δικτάτορα. Από την άλλη, αν
ικανοποιήσει όλους αυτούς, θα επισύρει την οργή των αριστερών και δεν θέλει να
τον βλέπουν ως τον άνθρωπο που πρόδωσε τους βασανισμένους και τους
εξαφανισμένους. Όλα αυτά είναι ανοησίες, γράφει ο Σιόν Σάιμον στον
«Ιντιπέντεντ». Ο 52χρονος υπουργός δεν πρόκειται να εκδώσει τον πρώην
δικτάτορα, ουδέποτε αμφέβαλε ότι πρέπει να τον στείλει πίσω στη Χιλή και
ουδόλως χάνει τον ύπνο του για το ενδεχόμενο να προκαλέσει την οργή της Αριστεράς.

Η απόφαση για τον Πινοσέτ ανήκει τυπικά στον Στρω. Ωστόσο, ουδείς αμφιβάλλει
ότι οι απόψεις του υπουργού στο θέμα είναι ίδιες μ’ εκείνες του πρωθυπουργού
Τόνυ Μπλαιρ. Ο Μπλαιρ επ’ ουδενί θέλει να δώσει την εντύπωση ότι το Νέο
Εργατικό Κόμμα είναι αριστερό ή έχει οποιαδήποτε σχέση με το Εργατικό Κόμμα
των δεκαετιών του ’70 και του ’80. Και ο Στρω είναι ένας από τους λίγους
υπουργούς που αισθάνονται πραγματικά άνετα με τη νέα υπερπραγματιστική και
αντισυναισθηματική στάση του Νέου Εργατικού Κόμματος. Μόνον αυτός σε όλη την
κυβέρνηση δείχνει να πιστεύει πραγματικά τις νέες ιδεολογικές κατευθύνσεις, τα
περί εκσυγχρονισμού και οικογενειακών αξιών. «Πάντα έλεγα πως ήταν ένας δεξιός
μπάσταρδος», λέει γι’ αυτόν ένα ανώτερο στέλεχος των Εργατικών. «Έτσι δεν
εκπλήσσομαι για τις τρίχες που λέει συνεχώς περί οικογενειακών αξιών».

Την άποψη αυτή συμμερίζονται αριστεροί σε όλη τη Βρετανία. Ο Στρω συντάχθηκε
με τους «εκσυγχρονιστές» των Εργατικών μετά την εκλογική ήττα του 1992 και
έκτοτε απομακρύνεται σταθερά από την Αριστερά. Αφότου ανέλαβε υπουργός
Εσωτερικών, συνέχισε να εξοργίζει τους αριστερούς, αλλά με διακηρύξεις μάλλον
παρά με πράξεις: μίλησε για απαγόρευση κυκλοφορίας των παιδιών με στόχο την
καταπολέμηση της παιδικής παραβατικότητας, αλλά τίποτε δεν έχει εφαρμοσθεί
ακόμη· εξόργισε με τα σχόλιά του περί «υπεροχής» των ετεροφυλοφίλων στον
πρόλογο της Λευκής Βίβλου για την οικογένεια, αλλά στο κείμενο δεν υπάρχει
τίποτε σχετικό.

Ο Στρω προσεγγίζει διαχειριστικά τη διαδικασία λήψης αποφάσεων και το
χαρακτηριστικό του αυτό, σε συνδυασμό με τη φωτογενή παρουσία, την ισχυρή
πειθαρχία και την… απαραίτητη αναισθησία του, προοιωνίζεται καλά για το
πολιτικό μέλλον του. Από την άλλη, όμως, υπάρχει ένα κομμάτι των Εργατικών για
το οποίο ο υπερπραγματισμός του είναι ανησυχητικός. Ιδιαίτερα όταν οδηγεί στην
ατιμωρησία ενός αιμοσταγούς δικτάτορα.