ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΝΩΜΕΡΙΤΗΣ «Το μπαμπάκι δεν είναι πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο»

«Τα όρη και τα βουνά» έχει πάρει ο νέος υπουργός Γεωργίας Γιώργος
Ανωμερίτης, ανοίγοντας διάλογο με τους αγρότες. «Αυτή είναι η πολιτική μου,
διάλογος με όλους και χωρίς διακρίσεις. Γι’ αυτό και ήρθα χθες Κυριακή στη
Λάρισα, στη σύσκεψη όλων των φορέων. Η Πανθεσσαλική είχε κληθεί, αλλά επισήμως
δεν ήρθε. Ανεξάρτητα από αυτό που συνέβη, το γραφείο μου είναι ανοιχτό. Καλώ
και σήμερα τον κ. Μπούτα και τον κ. Πατάκη στο ίδιο τραπέζι. Άλλωστε, το
μπαμπάκι δεν είναι πράσινο, όπως δεν είναι ούτε κόκκινο ούτε γαλάζιο. Και οι
πολλές και καλές λύσεις βρίσκονται μόνο με συζήτηση». Στη συνέντευξή του στα
«ΝΕΑ», την οποία έδωσε χθες στη διαδρομή από τη Θεσσαλονίκη προς τη Λάρισα και
την Αθήνα, ο Γιώργος Ανωμερίτης, ο πολιτικός με τις αντιστασιακές περγαμηνές
και τους διωγμούς την περίοδο του ’89, το ξεκαθάρισε προς όλες τις
κατευθύνσεις: «Δεν συμφωνώ ούτε με ορισμένους ακραίους του ΚΚΕ που δεν θέλουν
τους εκπροσώπους της κυβέρνησης, ούτε με ορισμένους ακραίους του ΠΑΣΟΚ, οι
οποίοι δεν θέλουν εκπροσώπους του ΚΚΕ στο τραπέζι». Μιλάει για λάθος του κ.
Μπούτα «όταν ο βουλευτής του ΚΚΕ υποστηρίζει την άποψη “έξω από την ΕΟΚ” την
ώρα που η ΕΟΚ επιδοτεί με 320 δραχμές το μπαμπάκι». Αποφασισμένος να
αναμετρηθεί με συμφέροντα, φιλοδοξεί να βάλει τέρμα «στον ετεροχρονισμό της
πληρωμής των αγροτών», εφαρμόζοντας «τον συνεταιριστικό Καποδίστρια».
Προαναγγέλλει αλλαγές, ύστερα από διάλογο, στη νομοθεσία του συνεταιριστικού
κινήματος, στο ασφαλιστικό και στην ασφάλιση των αγροτών. Και διαπιστώνει ότι
οι απλοί συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ, του ΚΚΕ και της Ν.Δ. θεωρούν ανυπόληπτες τις
ηγεσίες της ΓΕΣΑΣΕ και της ΠΑΣΕΓΕΣ. Θεωρεί ότι πρέπει να ενισχυθεί το
κοινωνικό πρόσωπο του ΠΑΣΟΚ, να ενισχυθούν οι χαμηλότερες, εισοδηματικά,
τάξεις και «να μην υποκύψουμε στις νεοφιλελεύθερες τάσεις». «Αυτό έλεγε πριν
από ενάμιση χρόνο και το επαληθευμένο από τη ζωή οικονομικό μανιφέστο των
στελεχών του ΠΑΣΟΚ». Ο κ. Ανωμερίτης δεν κρύβει την πίκρα του για τα όσα έχασε
η χώρα το ’89. Πιστεύει ότι η Ελλάδα δεν θα αντιμετωπίσει «”θερμή κρίση” με
την Τουρκία». Δηλώνει ότι ο κ. Σημίτης, μετά το προσεχές συνέδριο του ΠΑΣΟΚ
πρέπει να είναι και πάλι πρόεδρος του κόμματος και πρωθυπουργός. Τονίζει ότι
δεν πρέπει να γίνεται διαχωρισμός «εκσυγχρονιστών – αναχρονιστών». Και
επισημαίνει πως ορισμένοι ξεχνούν ότι στο κυβερνών κόμμα υπάρχει ένας μεγάλος
ενδιάμεσος χώρος στελεχών.
![]() |
ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ κείμενο της συνέντευξης με τον υπουργό Γεωργίας ακολουθεί:
ΕΡ.: Κύριε υπουργέ, έχετε πάρει «τα όρη και τα βουνά», τα
τελευταία Σαββατοκύριακα. Θεσσαλονίκη, Λάρισα,
Στερεά Ελλάδα…
ΑΠ.: Είναι βασική μας επιλογή. Τα προβλήματα συζητιούνται και λύνονται, εκεί
που γεννιούνται.
ΕΡ.: Και τι προκύπτει απ’ αυτές τις συναντήσεις;
ΑΠ.: Θέτουμε τους βασικούς άξονες του «περιβάλλοντος» που αλλάζει. Π.χ. τρίτο
κοινοτικό πλαίσιο στήριξης, η νέα δομή όσων εμπλέκονται στην αγροτική
παραγωγή. Ξεκινάμε βαθιές τομές στο συγκεντρωτικό σύστημα, με προοπτική το
υπουργείο Γεωργίας να γίνει υπουργείο αγροτικής πολιτικής και να λύνονται όλα
τα άλλα στα τρία επίπεδα της περιφέρειας.
Ένα παράδειγμα: Ένα μεγάλο πρόβλημα των αγροτών είναι ο ετεροχρονισμός των
πληρωμών. Δηλαδή, μέχρι να βγουν οι εντολές, περνάνε και οκτώ μήνες.
«ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ»
ΕΡ.: Πώς θα διορθωθεί;
ΑΠ.: Εύκολα, αν κάνουμε και τον αγροτικό συνεταιριστικό Καποδίστρια.
ΕΡ.: Δηλαδή;
ΑΠ.: Δεν μπορούμε να έχουμε τέσσερα επίπεδα, κυβέρνηση, Περιφερειακή Διοίκηση,
Νομαρχιακή και Τοπική Αυτοδιοίκηση και να μη λειτουργούμε, να είναι
υποχρεωμένοι οι πάντες να στέλνουν στην οδό Αχαρνών και το τελευταίο χαρτί.
Η αλλαγή αυτού του μοντέλου θα γίνει τον Γενάρη και θα εφαρμοστεί έως τον
Απρίλη. Να πάψει να τρέχουν, για τους αγρότες, οι τόκοι για τα δάνεια, τις εγγυήσεις…
Στο μεταξύ, έχουν ψηφισθεί τα σχετικά σχέδια νόμου και θα γίνουν και
βελτιώσεις, ώστε το ’99 να είναι χρόνος βασικών αλλαγών και τομών.
ΕΡ.: Θα υπάρξουν, φυσικά, επιπτώσεις…
ΑΠ.: Αυτό το σύστημα θα οδηγήσει αναπόφευκτα στην αλλαγή της νομοθεσίας για το
συνεταιριστικό κίνημα. Αλλαγές στον τρόπο πληρωμών και ελέγχου των κοινοτικών
ενισχύσεων. Και, φυσικά, μέσα από το τρίτο κοινοτικό πλαίσιο στήριξης σε
αλλαγή των πάντων, γιατί η μεγάλη καινούργια πολιτική τον επόμενο χρόνο για
πρώτη φορά η Κοινότητα αφήνει περιθώρια ζητά να στρέψουμε επιτέλους τους
πόρους στην καθημερινή ζωή και στην ποιότητα της ζωής της υπαίθρου.
Χρειάζονται καθαρές λύσεις, γιατί και 100 δραχμές να δώσεις παραπάνω, ο κόσμος
θα συνεχίσει να φεύγει από την ύπαιθρο. Οι πόροι του 2000 θα κατευθυνθούν σε
διαρθρωτικές αλλαγές, για να κάνουν πιο ανθρώπινη τη ζωή.
ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ
ΕΡ.: Στα ασφαλιστικά θα υπάρξουν αλλαγές;
ΑΠ.: Θα υπάρξουν μεταβολές, πλην όμως δεν έχουν ακόμη καθοριστεί ο
λεπτομέρειες. Τα αγροτικά προϊόντα είναι υψηλού κινδύνου. Και αυτό μας
απασχολεί. Η εντύπωση που έχουμε, είναι ότι δεν έχουμε επαρκώς αξιολογήσει τις
σύγχρονες τεχνολογίες.
ΕΡ.: Ως προς την ασφάλιση των αγροτών;
ΑΠ.: Είμαστε σε διαδικασία διαλόγου και σύνταξης κάποιων θέσεων.
ΕΡ.: Αυτό σημαίνει ότι θα βελτιωθεί η ασφάλιση των αγροτών;
ΑΠ.: Είναι ήδη βελτιωμένη και θα ολοκληρωθεί και για άλλες παραμέτρους που
απασχολούν τον αγροτικό πληθυσμό.
ΕΡ.: Έχετε επιλέξει τον διάλογο ως τακτική. Σε τι επίπεδο
βρίσκονται οι σχέσεις σας με την Αριστερά;
ΑΠ.: Σε πολιτικό επίπεδο, με όλες τις δυνάμεις της Αριστεράς μπορεί να
υπάρχουν διαφορετικές θέσεις. Αλλά το μπαμπάκι έχει λευκό χρώμα. Δεν είναι
ούτε πράσινο, ούτε κόκκινο, ούτε γαλάζιο. Επομένως, θα πρέπει να δούμε πρώτα
το προϊόν και τα προβλήματά του και όλες τις παραμέτρους που το αφορούν, να
δούμε ποιοι και πώς το νοθεύουν και να καθορίσουμε την πολιτική μας.
Ο καθένας μπορεί να πιστεύει ό,τι θέλει, αλλά ειδικά για το μπαμπάκι δεν είναι
σε εύκολη θέση όσοι θέλουν κομματικά να εκμεταλλευθούν τις καλές και κακές
χρονιές. Η τιμή του μπαμπακιού είναι 76 δραχμές. Εάν σκεφτούμε ότι στην Ελλάδα
ο παραγωγός παίρνει 300-320 δραχμές από κοινοτικές ενισχύσεις, τότε
καταλαβαίνετε ότι είναι οξύμωρο να θέτεις το πρόβλημα «μέσα ή έξω από την ΕΟΚ».
Αν διαβάσεις τον λόγο, στην Καρδίτσα, του κ. Μπούτα, θα διαπιστώσεις ότι τα
2/3 του χρόνου τα έφαγε για το Μάαστριχτ και τις πολιτικές και το 1/3 για το
μπαμπάκι. Αυτό δείχνει ότι είναι πολύ δύσκολο να πεις σε κάποιον από αυτές τις
περιοχές «έξω από την ΕΟΚ», όταν ξέρει ότι τα 2/3 του εισοδήματός του είναι
κοινοτικές ενισχύσεις.
ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ
![]() |
|
Τα οδοφράγματα. «Μόνο αν κάτσουμε στο ίδιο τραπέζι με τον κ. Μπούτα θα βρούμε |
ΕΡ.: Θα καθήσετε στο ίδιο τραπέζι με τον κ. Μπούτα; Ή θα
βρεθείτε αντιμέτωποι στα οδοφράγματα;
ΑΠ.: Είναι αυτονόητο ότι όχι μόνο πιστεύουμε στον διάλογο, αλλά μόνο μέσα απ’
αυτή τη συνεννόηση σε όλα τα θέματα μπορούμε να βρούμε πάρα πολλές λύσεις.
Μόνο αν κάτσουμε στο ίδιο τραπέζι, μπορούμε να βρούμε λύσεις.
Δικαίωμα του συνδικαλιστικού κινήματος είναι να αποφασίζει τους τρόπους
διεκδίκησης. Ελπίζω, οι τρόποι διεκδίκησης να είναι πιο ώριμοι, γιατί και πιο
ώριμα αντιμετωπίζουμε τα γεγονότα.
ΕΡ.: Δεν έχετε, λοιπόν, πρόβλημα με τον κ. Μπούτα και
τον κ. Πατάκη…
ΑΠ.: Το γεγονός ότι πήγα στη Λάρισα και ήθελα να κάτσουμε στο ίδιο τραπέζι,
δείχνει ότι αυτό είναι αυτονόητο. Καταλαβαίνω ότι υπάρχουν δυσλειτουργίες. Και
από τις δύο ακραίες πλευρές… Τη μία άκρη, το ΚΚΕ, που λένε «δεν πάμε να
κάτσουμε με τους φορείς της κυβέρνησης στο ίδιο τραπέζι! Και από μία άλλη
ακραία πλευρά, δικιά μας, που λένε «μην τους καλείς αυτούς»!
Πιστεύω ότι και οι δύο πλευρές κάνουν λάθος. Δεν υπάρχει περίπτωση, παρά μόνο
να κάτσουμε στο ίδιο τραπέζι, εάν πράγματι ενδιαφερόμαστε για το προϊόν και το
εισόδημα του αγρότη. Εάν ενδιαφερόμαστε για άλλα πράγματα, θα κάτσουμε και απέναντι.
Στη Λάρισα δεν έθεσα κανέναν όρο. Οι της Πανθεσαλλικής ισχυρίσθηκαν ότι δεν
ήθελα να τους δεχθώ κατ’ ιδίαν. Αλλά κάτι ανάλογο έκανε προχθές στη
Θεσσαλονίκη. Γι’ αυτό και λέω ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Αλλά δεν είχαν
διατυπώσει κανένα σχετικό αίτημα. Δεν με είχαν πάρει στο τηλέφωνο ούτε υπήρχε
κάποιο αίτημα γραπτό από τον κ. Μπούτα ή τον κ. Πατάκη. Τους καλώ, όποτε
θέλουν, να μιλήσουμε.
ΚΑΛΟ… ΠΑΣΧΑ
ΕΡ.: Αισιοδοξείτε δηλαδή για… καλά Χριστούγεννα.
ΑΠ.: Και… όχι μόνον. Θα κάνουμε και… καλό Πάσχα! Στη Θεσσαλονίκη, μετά τη
συνάντηση με όλους τους φορείς, ζήτησαν τα αγροτικά συνδικάτα του ΚΚΕ, της
Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ και όλοι να με δουν χώρια. Το αποδέχθηκα. Κάτσαμε από το
πρωί μέχρι το απόγευμα.
Αυτοί μ’ εμένα θέλουν να κάτσουν στο ίδιο τραπέζι. Δεν θέλουν να κάτσουν στο
ίδιο τραπέζι με όσους θεωρούν κρατικιστές, γραφειοκράτες και κρατικοδίαιτους
συνεταιριστές, όσους θεωρούν ότι τους καταπιέζουν.
Εγώ τους έκανα αντιπρόταση να κάτσουμε και όλοι μαζί. Έτσι βρεθήκαμε άλλες
τρεις ώρες, όπου βρήκαμε τρόπους συνεννόησης και διαλόγου.
Όλοι είναι εναντίον της ηγεσίας της ΠΑΣΕΓΕΣ, της ΓΕΣΑΣΕ, εναντίον όλων. Μιλάνε
περιφρονητικά για τις ηγεσίες.
ΕΡ.: Τι θα κάνετε με το νομοσχέδιο Τζουμάκα, που απεσύρθη κάποια
στιγμή από τη Βουλή;
ΑΠ.: Αυτά όλα αναμορφωμένα, επιλύοντας τα βασικά θέματα που έχουν σχέση με το
αγροτικό κτηματολόγιο και όλα τα θέματα που έχουν σχέση με δάση και
βοσκοτόπια, θα έρθουν ως αμιγές νομοσχέδιο στη Βουλή.
ΕΡ.: Και οι σχέσεις με τον προκάτοχό σας κ. Τζουμάκα;
ΑΠ.: Πάντα φιλική, άριστη και συναδελφική.
ΕΡ.: Ανησυχείτε με την εξέλιξη των εθνικών θεμάτων; Φοβάσθε την
τουρκική επιθετικότητα;
ΑΠ.: Τα εθνικά θέματα θα είναι πάντα στο κέντρο των ενδιαφερόντων μας. Όσο
στην Τουρκία επικρατούν στρατοκράτες τόσο στην περιοχή θα υπάρχει ένταση και
συμφέροντα, λόγω και των πηγών ενέργειας.
Πάντως, δεν πιστεύω ότι θα οδηγηθούμε σε θερμή κρίση με την άλλη πλευρά. Η
δική μας πολιτική θα είναι πολιτική βελτίωσης των σχέσεων των δύο χωρών, χωρίς
όμως υποχωρήσεις σε θέματα εθνικής κυριαρχίας.
Οι Τούρκοι στρατοκράτες και πολιτικοί έχουν να λύσουν πολλά ιστορικά θέματα
αυτή την περίοδο… Η Τουρκία θα συνεχίσει να ενδοσκοπεί για πολύ καιρό. Το
θέμα των ισλαμιστών είναι ανοιχτό. Και το Κουρδικό τώρα ανοίγει, όπως και το
θέμα του κατατρεγμού εθνοτήτων, κάτι που παρουσιάζουν πλέον όλα τα ΜΜΕ στην Ευρώπη.
ΠΡΕΠΕΙ να ενισχυθεί το κοινωνικό πρόσωπο του ΠΑΣΟΚ σημειώνει ο κ. Ανωμερίτης
στα «ΝΕΑ» και αναφέρεται στην τελευταία επιστράτευση.
ΕΡ.: Έγινε μια επιστράτευση με τους βενζινοπώλες. Βλέπετε να
γίνεται κάτι αντίστοιχο σε άλλους τομείς;
ΑΠ.: Το γεγονός πως από το ’93 δεν έχει εφαρμοσθεί η επιστράτευση, δείχνει την
τάση των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ να μην εφαρμόζουν τέτοια μέσα. Αλλά από την
άλλη πλευρά, όταν τίθενται κοινωνικά θέματα, όταν για παράδειγμα το ΕΚΑΒ
ζητούσε αγωνιωδώς λίγα καύσιμα για να κινηθούν τα ασθενοφόρα και τα αιτήματα
είναι ακραία συντεχνιακά, τότε μπορεί κανείς να εξειδικεύει και να παίρνει
πολιτικές αποφάσεις.
Σε καμία όμως περίπτωση δεν μπορεί να αποδεχθεί την πολιτική επιστράτευσης ως
μέτρο αντιμετώπισης αιτημάτων των εργαζομένων.
ΕΠΙΚΑΙΡΟ
ΕΡ.: Είχατε συντάξει ένα κείμενο για την οικονομία πριν από ενάμιση χρόνο…
ΑΠ.: Για τα θέματα της παγκοσμιοποίησης, της ανάπτυξης και των εισοδημάτων των
εργαζομένων. Ένα κείμενο πάντα επίκαιρο.
ΕΡ.: Πώς κρίνετε σήμερα την οικονομική κατάσταση της χώρας;
ΑΠ.: Επαληθευθήκαμε με το κείμενο εκείνο που υπέγραψαν κυρίως συνδικαλιστές,
αντιστασιακοί και στελέχη του μαζικού κινήματος… Κάναμε τη διάκριση της
παγκοσμιοποίησης των προϊόντων και υπηρεσιών που στηρίζουμε και την
παγκοσμιοποίηση των χρηματαγορών και αεριτζήδων που οδηγούν το καπιταλιστικό
σύστημα σε κρίση. Και ο ίδιος ο Σόρος ζητεί πλέον έλεγχο της ροής κεφαλαίου
από Χρηματιστήριο σε Χρηματιστήριο. Στο θέμα της ανάπτυξης η κριτική για τους
ρυθμούς της παραμένει ίδια. Έχουμε χαμηλούς ρυθμούς και οι πόροι που μπαίνουν
δεν επιταχύνουν. Έτσι δημιουργούνται τα ελλείμματα στην απασχόληση.
ΟΙ ΠΙΕΣΕΙΣ
ΕΡ.: Βλέπετε ότι μπορεί να γίνουν διορθωτικές κινήσεις στην
οικονομία σε σχέση με το κοινωνικό πρόσωπο του ΠΑΣΟΚ;
ΑΠ.: Πάντα έλεγα ότι το κοινωνικό πρόσωπο πρέπει να βελτιωθεί προς εκείνες τις
κοινωνικές ομάδες που έχουν τα χαμηλότερα εισοδήματα. Από εκεί και πέρα, το
δικό μας κοινωνικό πλέγμα, ασφάλιση, κ.λπ., σε σχέση με άλλα κοινωνικά
συστήματα, είναι καλό. Το πλέγμα αυτό πρέπει να το συντηρήσουμε, να μην
«ακούσουμε» στις πιέσεις των νεοφιλελεύθερων τάσεων, αν θέλουμε να
διατηρήσουμε τον αναπτυξιακό μας χαρακτήρα και το κοινωνικό στοιχείο.
Οι νεοφιλελεύθεροι ξέρουν ότι δεν μπορούν να μεταβάλουν αυτή την οικονομία
προς μία άναρχη ελεύθερη αγορά εάν δεν καταστρέψουν τους κοινωνικούς ιστούς.
Καταστροφή των κοινωνικών ιστών δεν μπορούμε να αποδεχθούμε.
ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ στην προεδρία του κόμματος και μετά το προσεχές συνέδριο ο κ.
Σημίτης ζητεί ο υπουργός Γεωργίας, στη συνέντευξή του στα «ΝΕΑ».
ΕΡ.: Άλλοι λένε ότι ο Κώστας Σημίτης έβαλε στην κυβέρνηση τον Γιώργο
Ανωμερίτη της «εσωκομματικής αντιπολίτευσης» του ΠΑΣΟΚ γιατί έκρινε ότι
έχει ικανότητες. Άλλοι ότι τον έστειλε η «εσωκομματική αντιπολίτευση»
για να μαθαίνει τα… μυστικά της. Και άλλοι ότι απαρνήθηκε την
«εσωκομματική αντιπολίτευση»…
ΑΠ.: Είναι γνωστό ιστορικά μέσα στο ΠΑΣΟΚ δεν είχα και δεν θα έχω κάποια
συγκεκριμένη ένταξη σε άτυπες ή συγκροτημένες ομάδες. Ανήκω σε ένα
συγκεκριμένο ρεύμα σκέψης. Εάν δει κανείς διαχρονικά τα εκατοντάδες άρθρα μου
στα «ΝΕΑ» και στο «ΒΗΜΑ», θα παρατηρήσει ότι λέγω τα ίδια πράγματα. Έχω μια
εικοσιπενταετή πορεία στον χώρο της πρωτογενούς παραγωγής. Επομένως,
πιθανότερη ερμηνεία είναι ότι αξιοποιήθηκε αυτή η εμπειρία.
ΕΡ.: Πόση πικρία σάς έμεινε από το ’89;
ΑΠ.: Προσωπική πικρία καμία. Εύκολα τα ξεπερνάω, όχι φυσικά τις πολιτικές
εκτιμήσεις που έχω κάνει. Έχω, όμως, πικρία για το χάλι του τόπου εκείνη την
περίοδο. Η αναστάτωση της οικονομικής και πολιτικής ζωής για κάτι που μετά
κατέρρευσε ήταν τεράστια. Κάπου 400 στελέχη του ΠΑΣΟΚ πήγαν στα δικαστήρια!
Και στο σύνολό τους αθωώθηκαν!
ΕΡ.: Ποιες είναι οι σκέψεις σας για το προσεχές συνέδριο του ΠΑΣΟΚ;
ΑΠ.: Πρέπει να συζητούμε και να παράγουμε πολιτική. Η μεγάλη ιστορική και
δημοκρατική παράταξη οφείλει να συνθέτει, να είναι ενιαία και να κοιτάει
μπροστά χωρίς ταμπέλες…
Δεν υπάρχουν εκσυγχρονιστές και αναχρονιστές. Ας μην ξεχνάνε ορισμένα ιστορικά
στελέχη που κάνουν ανιστόρητα εύκολα κρίσεις, ότι στο ΠΑΣΟΚ υπάρχει ένας
ενδιάμεσος χώρος με επίσης ιστορικά στελέχη, τα οποία δεν έχουν καμία σχέση
με… συντροφικά μαχαιρώματα. Και τα στελέχη αυτά έχουν διάθεση να βοηθήσουν
σε μία νέα σύνθεση.
ΕΡ.: Έχει τεθεί από ορισμένους ένα ερώτημα. Πρέπει να είναι το ίδιο
πρόσωπο πρωθυπουργός και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ;
ΑΠ.: Αυτό το έχω πει πριν μπω στην κυβέρνηση, με γραπτή δήλωση στην Κεντρική
Επιτροπή, ότι δεν τίθεται θέμα σε αυτό το συνέδριο εκλογής προέδρου. Υπάρχει
ως πλειοψηφούσα άποψη η ταύτιση των δύο οργάνων, είναι αυτονόητο ότι όταν
έχεις κατεβάσει στον λαό ένα πρόσωπο ως πρωθυπουργό, το ίδιο πρόσωπο πρέπει να
είναι πρόεδρος του κόμματος.
ΕΡ.: Αλήθεια, τι θυμάστε από τον Ανδρέα Παπανδρέου;
ΑΠ.: Από τον Ανδρέα Παπανδρέου θυμάμαι περισσότερο τα χρόνια της δικτατορίας,
τις μυστικές συναντήσεις στη Σουηδία και στη Γερμανία. Στη Θεσσαλονίκη,
μάλιστα, συνάντησα για πρώτη φορά από το ’68 τον άνθρωπο που με εκπαίδευε στα
εκρηκτικά στη Σουηδία, στενός φίλος του Ανδρέα Παπανδρέου. Σήμερα, είναι άνεργος!















