[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ το πώς αυτή η χώρα καταφέρνει πάντα να φέρνει τα μεγάλα της
θέματα ακριβώς στο «και ένα», έτσι που κάθε φορά να τρέχει και να μην φτάνει.
Με βάση αυτή τη γενική παραδοχή, το ότι εξελίχθηκε έτσι όπως εξελίχθηκε, η
υπόθεση των ρωσικών πυραύλων S-300 δεν πρέπει να προξενεί καμιά έκπληξη.

Επί δύο χρόνια Ελλαδίτες και Κύπριοι κομπορρημονούσαν ότι με τους ρωσικούς
πυραύλους λύθηκε ως διά μαγείας το πρόβλημα ασφάλειας του νησιού, και κανείς
δεν βρέθηκε να πει «για σταθείτε βρε παιδιά, να δούμε όλες τις παραμέτρους
αυτής της ιστορίας».

Δεν σκέφθηκε κανείς, ας πούμε, ότι οι S-300 είναι σαν να βάζεις ένα τανκ μέσα
σε ένα σαλόνι και να περιμένεις να κερδίσεις πόλεμο. Δεν σκέφθηκε κανείς ότι
μπορεί η περίοδος του ψυχρού πολέμου να τελείωσε, αλλά οι Αμερικανοί θα ήταν
αδύνατον να δεχθούν τέτοιους πυραύλους στο νησί, όπως άλλωστε δεν άφησαν να
εγκατασταθούν ούτε το 1964. Δεν σκέφθηκε κανείς ότι πέρα από τις
μεγαλοστομίες, ναι, οι ρωσικοί πύραυλοι μπορεί να οδηγήσουν Ελλάδα και Τουρκία
σε ανοιχτό πόλεμο. Τώρα όλοι, και εδώ και στη Λευκωσία, κάνουν ότι δεν
καταλαβαίνουν ή προσπαθούν να επιρρίψουν τις ευθύνες στους ώμους τρίτων.

Όμως το χειρότερο, που μας απαξιώνει διεθνώς, είναι η εκστρατεία επαιτείας που
έχει ξεκινήσει εδώ και μερικές εβδομάδες, για να αποκτήσουμε ένα άλλοθι ώστε
οι πύραυλοι να μην εγκατασταθούν στην Κύπρο. Έλα όμως που οι Αμερικανοί κάνουν
κι αυτοί πως δεν καταλαβαίνουν, ενώ οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης η μία μετά
την άλλη σφυρίζουν αδιάφορα.

Το ερώτημα τώρα είναι για πόσο ακόμη η κυβέρνηση θα επιμένει σ’ αυτή την
τακτική που αφαιρεί κάθε ίχνος αξιοπρέπειας από την ελληνική εξωτερική
πολιτική. Μα τι πιστεύουν; Ακόμη και αν εξασφαλίσουν αυτό το περιβόητο άλλοθι,
ο λαός, που τον έκαναν να πιστέψει ότι οι S-300 είναι το μαγικό όπλο για την
ασφάλεια της Κύπρου, θα δεχθεί τώρα αδιαμαρτύρητα τη μη εγκατάστασή τους;
Χρειάζεται γενναιότητα, έστω και τώρα. Έτσι κι αλλιώς ο κόμπος έχει φτάσει στο
χτένι. Καλύτερα την αλήθεια, όσο πικρή και να είναι, παρά διεθνώς επαίτες.

Έλεος, πια.