Ντοκουμέντα εναντίον Πινοσέτ

Οι κάποτε άκρως απόρρητοι φάκελοι της αμερικανικής αντικατασκοπίας, που θα
δώσουν στους Ισπανούς δικαστές τα απαραίτητα στοιχεία τα οποία συνδέουν τον
πραξικοπηματία στρατηγό Πινοσέτ και τη στρατιωτική κυβέρνησή του με τα
εγκλήματα για τα οποία κατηγορούνται, δόθηκαν στη δημοσιότητα από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Πινοσέτ: «Πού είναι η Διεθνής Αμνηστία τώρα που τη χρειάζομαι;» (σκίτσο του Πλαντί από τη «Μοντ»)

ΣΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ αποδεικνύονται οι κατηγορίες από βασανιστήρια ως γενοκτονία αλλά
και η εκτέλεση δύο Αμερικανών πολιτών. Υπάρχουν ακόμη:

­ Το τηλεγράφημα του Εφ Μπι Άι, που το 1976 περιγράφει την «Επιχείρηση
Κόνδωρ», σύμφωνα με την οποία Χιλιανοί πράκτορες «θα ταξίδευαν όπου γης για να
διαπράξουν δολοφονίες εναντίον αριστερών ανταρτών και των οπαδών τους».

­ Μεμοράντουμ του Στέιτ Ντιπάρτμεντ προς τον τότε υπουργό Εξωτερικών Χένρι
Κίσινγκερ, το 1973, που του καταμετρούν τις 320 δολοφονίες αντιστασιακών που
είχαν κάνει οι στρατοκράτες του Πινοσέτ για να καταλάβουν την εξουσία…
Ανάμεσά τους και δύο Αμερικανοί πολίτες…

­ Έκθεση προς το Αμερικανικό Πεντάγωνο από πράκτορες της αντικατασκοπίας στη
Χιλή, που τονίζει πως ο αρχηγός της περιβόητης Ντίνα ­ της χιλιανής μυστικής
αστυνομίας ­ έπαιρνε εντολές αποκλειστικά από τον Πινοσέτ.

Ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας, Γουίλιαμ Κόεν, δήλωσε με έμφαση πως οι ΗΠΑ δεν
έχουν τίποτε να κρύψουν σχετικά με παράνομες ενέργειες της Ουάσιγκτον επί
προεδρίας Νίξον, υπέρ του Χιλιανού δικτάτορα.

ΠΑΝΤΩΣ, η Διεθνής Αμνηστία καυτηρίασε τις προχθεσινές δηλώσεις της
Αμερικανίδας υπουργού Εξωτερικών Μαντλίν Ολμπράιτ για τον πρώην δικτάτορα της
Χιλής Αουγκούστο Πινοσέτ, τονίζοντας πως ισοδυναμούν με αντίθεσή της προς την
έκδοση του στρατηγού στην Ισπανία.

«Εκφράζουμε τη βαθιά μας ανησυχία για τις δηλώσεις με τις οποίες συμβουλεύετε
να αφεθεί στον χιλιανό λαό η απόφαση για την έκδοση ή μη του Πινοσέτ»,
υπογράμμισε σε επιστολή του στην Ολμπράιτ ο πρόεδρος του αμερικανικού κλάδου
της οργάνωσης, Γουίλιαμ Σουλτζ. Προχθές η Μαντλίν Ολμπράιτ έκανε δηλώσεις περί
«σεβασμού» της απόφασης των πολιτών της Χιλής, «σχετικά με ένα πολύ δύσκολο
πρόβλημα, που συνίσταται στην εξεύρεση μιας ισορροπίας ανάμεσα στο χρέος για
απονομή δικαιοσύνης και στην ανάγκη για συμφιλίωση».