3η ΚΑΡΤΑ Τώρα οι τομές

Η ΠΡΩΤΗ δήλωση του Βασίλη Νικάκη ως προέδρου της Επιτροπής Διαιτησίας της ΕΠΟ
έχει ξεχωριστή σημασία: «Θα πολεμήσω για την αναβάθμιση της διαιτησίας. Δεν
ήρθα για να ικανοποιήσω κάποιους φίλους, αλλά για να κάνω δουλειά. Όταν
καταλάβω ότι έκλεισε ο κύκλος μου, θα παραιτηθώ».

Είναι βέβαιο ότι ο εμπειρότατος κ. Νικάκης θέλει να πετύχει. Άριστος
γνώστης των όσων συμβαίνουν στην ευρωπαϊκή και παγκόσμια διαιτησία, θα
επιδιώξει να προχωρήσει σε εκσυγχρονισμό τού κλάδου. Έχει ήδη έτοιμο το σχέδιό
του, αλλά δεν μπορεί να το εφαρμόσει στο σύνολό του. Μόνο κάποια βήματα θα
κάνει, περιμένοντας την επόμενη Γενική Συνέλευση της Ομοσπονδίας.

Εδώ είναι το πρόβλημα. Οι τομές που απαιτούνται σ’ έναν κλάδο ιδιαίτερα
προβληματικό, είναι αδύνατον να γίνουν άμεσα. Ο κ. Νικάκης υποχρεώνεται να
διανύσει κάποια απόσταση, αφήνοντας τα οράματά του στο τέλος του δρόμου. Οι
κίνδυνοι να μη φθάσει στον προορισμό είναι όμως ορατοί. Το γνωρίζει και ο
ίδιος. Το λέει στη δήλωσή του: «… όταν καταλάβω ότι έκλεισε ο κύκλος μου, θα παραιτηθώ».

Ξέχασε ο κ. Νικάκης ότι η διαιτησία στερείται της πολυτέλειας να παραμείνει
έστω για λίγο χρόνο στην αίθουσα αναμονής; Οι αναθυμιάσεις είναι αποπνικτικές
και δεν αφήνουν περιθώρια για λήψη μέτρων σε δεύτερο χρόνο.

Αν είναι βέβαιος ότι οι συνεργάτες του είναι οι ικανότεροι και μπορεί να
βασιστεί για να επιχειρήσει αναβάθμιση της διαιτησίας, ας τολμήσει. Τώρα όμως,
γιατί ο κλάδος νοσεί βαρύτατα. Αργότερα ενδεχομένως μόνο νεκροψία θα μπορεί να
γίνει. Μία ερώτηση στον φίλο Βασίλη Νικάκη: Ξέχασε τον μεγάλο δάσκαλο της
διαιτησίας και… έφηβο Πέτρο Τζουβάρα, τον αγνόησε, τον πρότεινε και απορρίφθηκε;

Τουλάχιστον θα περάσει το πόιντ σύστεμ για να δώσει οριστική λύση στην
αυθαιρεσία και αναξιοκρατία της διαιτησίας;