Την πίστεψαν οι ένορκοι

«Άγγιγμα ψυχής» για τους τέσσερις ενόρκους του Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου
της Αθήνας αποδείχθηκε η απολογία της Κάτιας Γιαννακοπούλου. Δεν της έδωσαν
άφεση αμαρτιών, αλλά έκριναν ότι και το θύμα της, ο αρχιμανδρίτης Άνθιμος
Ελευθεριάδης, με την ανάρμοστη συμπεριφορά του, όπλισε το χέρι της γυναίκας με
την οποία μοιράστηκε τα τελευταία χρόνια της ζωής του.

Η απόφαση. Σε λυγμούς ξέσπασε η Κάτια Γιαννακοπούλου μόλις συνειδητοποίησε ότι οι τέσσερις ένορκοι με την ψήφο τους την είχαν σώσει από τα ισόβια. Είκοσι χρόνια κάθειρξη είναι η τιμωρία για τη δολοφονία του αρχιμανδρίτη

Η ΚΑΤΙΑ Γιαννακοπούλου με οριακή πλειοψηφία 4-3 κατάφερε να γλιτώσει τα ισόβια
και να καταδικαστεί τελικά σε συνολική ποινή κάθειρξης 20 ετών. Η ποινή αυτή
τής δίνει το δικαίωμα να ελπίζει πως μετά λίγα χρόνια θα μπορεί να βλέπει τον
μονάκριβο γιο της μακριά από το κελί της φυλακής.

Οι ένορκοι, τρεις γυναίκες και ένας άνδρας, με την ψήφο τους έδειξαν ότι
πίστεψαν τη γυναίκα που είχε ανοίξει την καρδιά της και τους εξομολογήθηκε τις
αμαρτίες, τα πάθη και τις ενοχές της.

Ένοχη την έκριναν ομόφωνα οι τρεις τακτικοί δικαστές και οι τέσσερις ένορκοι
για τη δολοφονία του αρχιμανδρίτη Άνθιμου Ελευθεριάδη στις 22 Ιουλίου 1997.
Πώς θα μπορούσαν άλλωστε να αγνοήσουν το τόσο τραγικό γεγονός, που ακόμη και η
ίδια δεν αρνήθηκε ούτε για μία στιγμή. Και πώς θα μπορούσαν άραγε να μη
μετρήσουν στη συνείδησή τους την αξία μιας ανθρώπινης ζωής;

Όταν όμως εκεί μέσα στην αίθουσα διάσκεψης του δικαστηρίου έφτασαν να
μετρήσουν τα ελαφρυντικά, οι λαϊκοί δικαστές ακολούθησαν διαφορετικό δρόμο από
αυτόν που επέλεξαν οι τακτικοί λειτουργοί της Θέμιδος. Και αυτό που τελικά
υπερίσχυσε ήταν η επιείκεια των ενόρκων έναντι της αυστηρότητας των δικαστών.
Εκείνοι κινούμενοι στο πλαίσιο του γράμματος του νόμου είχαν τη γνώμη ότι η
γυναίκα που επί τρεις μέρες είχαν απέναντί τους δεν ήταν άξια να της
αναγνωρίσουν ούτε ένα ελαφρυντικό. Είχαν τη γνώμη πως η μοναδική τιμωρία για
το έγκλημά της ήταν η ισόβια κάθειρξη.

ΔΥΟ ΕΛΑΦΡΥΝΤΙΚΑ

Απέναντι σε αυτή την γνώμη αντέταξαν τη δική τους οι ένορκοι που αποτελούν και
την πλειοψηφία στα μεικτά ορκωτά δικαστήρια. Και της αναγνώρισαν όχι ένα, αλλά
δύο ελαφρυντικά που ήρθαν να ελαφρύνουν την ποινική της μεταχείριση. Στον
πρότερο έντιμο βίο της Κάτιας Γιαννακοπούλου και στην ανάρμοστη συμπεριφορά
του θύματός της, που την οδήγησε από τη νομιμότητα στην παρανομία, οι ένορκοι
(κ.κ. Χ. Κορκολής, Σ. Βαρδαούλη, Κ. Καραγιάννη και Μ. Ντόντου) έψαξαν και
βρήκαν άλλοθι επιχειρώντας να εξηγήσουν τι ήταν αυτό που την ώθησε να
δολοφονήσει τον άνδρα που ­ όπως είπε ­ αγάπησε περισσότερο και από την ίδια
τη ζωή της.

Οι τρεις δικαστές από την πλευρά τους (κ.κ. Κοκοβού πρόεδρος, Οικονόμου,
Ταμβακίδης, πλημμελειοδίκες) όταν πέρασαν στο στάδιο της επιμέτρησης της
ποινής κατάφεραν να πάρουν με το μέρος τους τον μοναδικό άνδρα από τους
ενόρκους καταδικάζοντας τη Γιαννακοπούλου σε κάθειρξη 18 ετών για το αδίκημα
της ανθρωποκτονίας. Αντίθετα, οι τρεις γυναίκες ένορκοι, που αυτή τη φορά
αποτέλεσαν την μειοψηφία, είχαν τη γνώμη ότι η κατηγορουμένη έπρεπε να
καταδικαστεί σε 15ετή κάθειρξη.

Τελικά, το δικαστήριο έπειτα από πολύωρη διάσκεψη καταδίκασε την Κάτια
Γιαννακοπούλου σε συνολική ποινή κάθειρξης 20 ετών για τα αδικήματα της
ανθρωποκτονίας από πρόθεση, της επικίνδυνης σωματικής βλάβης, που αφορούσε
παλαιότερη επίθεση με μαχαίρι εις βάρος του αρχιμανδρίτη, της παράνομης
οπλοφορίας και οπλοχρησίας.

ΞΕΣΠΑΣΕ ΣΕ ΛΥΓΜΟΥΣ

Τη στιγμή που η πρόεδρος του δικαστηρίου εκφωνούσε την καταδικαστική απόφαση η
Κάτια Γιαννακοπουλου δεν είχε ακόμη συνειδητοποιήσει τι είχε συμβεί. Και μόλις
κατάλαβε ότι είχε γλιτώσει τα ισόβια, ξέσπασε σε λυγμούς μονολογώντας «το
παιδί μου, το παιδί μου». Γύρω της οι τηλεοπτικές κάμερες και οι φωτογράφοι
μοιράστηκαν μαζί της την ώρα της κρίσης της από τη Δικαιοσύνη. Και εκεί
μπροστά από το εδώλιο έγιναν πολλές «ζωντανές συνδέσεις» σε τηλεοπτικούς
σταθμούς. Η Κάτια Γιαννακοπούλου άκουγε τους εκπροσώπους των μέσων ενημέρωσης
να μιλούν για εκείνη, για τον δολοφονημένο Άνθιμο Ελευθεριάδη και για τον
σύζυγό της που τη μεγάλη ώρα δεν άντεξε να είναι δίπλα της. Η παρατήρηση αυτή
την έκανε να ξεσπάσει και πάλι σε λυγμούς. Δεν την είχε όμως εγκαταλείψει.
Προτίμησε να βρεθεί μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και να μοιραστεί
αργότερα μαζί της τις σκέψεις και τα συναισθήματά του. Όπως κάνει δεκαέξι
μήνες τώρα, που είναι παρών σε κάθε επισκεπτήριο στις Γυναικείες Φυλακές Κορυδαλλού.

Ωστόσο, θεωρείται πολύ πιθανό, λόγω της οριακής πλειοψηφίας της αναγνώρισης
των ελαφρυντικών, τις επόμενες ημέρες να ασκηθεί έφεση κατά της απόφασης υπέρ
του νόμου από την Εισαγγελία Εφετών της Αθήνας. Και τότε η πράξη της Κάτιας
Γιαννακοπούλου θα μπει και πάλι στον ζυγό της Θέμιδος από την αρχή. Και τα
ισόβια θα είναι γι’ αυτήν και πάλι ένα ανοιχτό κεφάλαιο. Γιατί ο επίλογος
αυτής της δικαστικής ιστορίας, όπως κάθε φορά, γράφεται με την ετυμηγορία του
δευτεροβάθμιου δικαστηρίου.

«ΘΑ ΤΗΝ πληρώσει μόνο ο Θεός», φώναξε με δάκρυα στα μάτια η αδελφή του
αρχιμανδρίτη Άνθιμου Ελευθεριάδη, Ηρώ, η οποία έμοιαζε να μην μπορεί ακόμη να
πιστέψει την ετυμηγορία της Δικαιοσύνης.

Στη δική της συνείδηση, όπως και στη συνείδηση των συγγενών της, η μοναδική
ποινή που άξιζε για την Κάτια Γιαννακοπούλου ήταν αυτή της ισόβιας κάθειρξης.
Γι’ αυτό και ο Υψηλάντης Ελευθεριάδης υποστήριξε ότι οι ένορκοι για τον
σχηματισμό της επιεικούς δικανικής κρίσης τους παρασύρθηκαν από δακρύβρεχτες
τηλεοπτικές εκπομπές με πρωταγωνίστρια την δολοφόνο του αδελφού του.

Εκείνη, η δολοφόνος, κλαίγοντας εξέφρασε για άλλη μία φορά την ελπίδα πως ο
Θεός θα καταλάβει πώς έφτασε στο σημείο να αφαιρέσει τη ζωή ενός δικού Του
εκπροσώπου. «Έχω μετανιώσει, είπε, και θα αισθάνομαι για πάντα τύψεις. Και αν
ζήσω, αυτό το λίγο που θα μπορέσω να δώσω στον άντρα μου και το παιδί μου θα
είναι ελάχιστο σε σχέση με αυτό που τους πήρα και μου έδωσαν».

Είναι η αντίδραση των δύο πλευρών, που «εισέπραξαν» διαφορετικά το ίδιο
αποτέλεσμα, της καταδίκης της Κάτιας Γιαννακοπούλου. Και τώρα πια ο καθένας
ελπίζει πως αυτό μπορεί να αλλάξει όταν η υπόθεση φτάσει στο Εφετείο. Μόνο που
αυτή η «αλλαγή» έχει άλλη αξία για τους συγγενείς του θύματος και άλλη για την
κατηγορουμένη και τους δικούς της ανθρώπους.

Ο συνήγορός της κ. Αλέξανδρος Κατσαντώνης φανερά ικανοποιημένος και σεβόμενος
απόλυτα την απόφαση του δικαστηρίου δήλωσε ότι η κρίση της Δικαιοσύνης είναι
ιερή και πρόσθεσε πως η πολιτική αγωγή δεν χρειάζεται να κοπιάσει για να
ασκηθεί έφεση κατά της πρωτόδικης απόφασης.