«Να τηρήσει τις δεσμεύσεις του»

Πριν από μία εβδομάδα, ο Σαντάμ Χουσεΐν ήλπιζε να επιτύχει τα εξής δύο, να
αψηφήσει τη διεθνή κοινότητα, ενώ θα απαιτούσε τον τερματισμό των διεθνών
κυρώσεων. Όμως οι γείτονές του και ολόκληρος ο κόσμος επέμειναν στο γεγονός
ότι το Ιράκ πρέπει να εκπληρώσει όλες τις υποχρεώσεις του και οι Ηνωμένες
Πολιτείες, αλλά και η Μεγάλη Βρετανία, κατέστησαν σαφές ότι ήταν έτοιμες να
υποστηρίξουν αυτήν την αξίωση με στρατιωτικά μέσα. Αντιμέτωπος με την
αποφασιστική και ενωμένη διεθνή αντίδραση, ο Σαντάμ υποχώρησε. Και τώρα οι
επιθεωρητές των Ηνωμένων Εθνών που ελέγχουν τον αφοπλισμό του Ιράκ, επέστρεψαν
στη χώρα για να συνεχίσουν τις εργασίες τους, «όχι επειδή εμπιστευόμαστε τις
δεσμεύσεις που ανέλαβε ο Σαντάμ, αλλά επειδή θέλουμε να τις υποβάλουμε σε δοκιμασία».

Από την αρχή της κρίσης, είπαμε ότι ο καλύτερος τρόπος για να πετύχουμε
τους κοινούς μας στόχους ήταν να επαναληφθούν από τα Ηνωμένα Έθνη οι
επιθεωρήσεις του οπλοστασίου του Ιράκ, επειδή αυτό είναι και το σημαντικό
«εργαλείο» που πρέπει να αποκαλύψουμε, να καταστρέψουμε και να εμποδίσουμε τον
Σαντάμ να ανακατασκευάσει τα όπλα που χρησιμοποίησε κατά του λαού του, αλλά
και του κόσμου γενικότερα.

Στο Ιράκ. Φωτογραφία χημικού εργοστασίου στην Βαγδάτη που ελήφθη από επιθεωρητές του ΟΗΕ

ΤΩΡΑ που το Ιράκ έχει υποχωρήσει και επέτρεψε στους επιθεωρητές να
επιστρέψουν, αποτελεί κοινή πεποίθηση κρατών και σε αυτά συμπεριλαμβάνονται
και Άραβες γείτονές του, ότι το Ιράκ πρέπει να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του.
Και έχει ιδιαίτερη σημασία να καταλάβουμε το γιατί. Πρώτα από όλα, ολόκληρος ο
κόσμος έχει βαρεθεί από τη συνεχιζόμενη εξαπάτηση και απείθεια του Ιράκ. Το
Ιράκ συμφώνησε να δεχτεί ως προϋπόθεση για την εκεχειρία του Πολέμου στον
Κόλπο, ότι θα αποκάλυπτε τα όπλα μαζικής καταστροφής που διέθετε εντός 15
ημερών. Αντίθετα, (το Ιράκ) έχει περάσει το μεγαλύτερο μέρος μιας δεκαετίας
αποφεύγοντας να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του, αποστερώντας πληροφορίες από
τους επιθεωρητές, εμποδίζοντας την εργασία τους, καταστρέφοντας πληροφορίες
από ολοφάνερα σημεία. Δεν υπάρχει περισσότερο προφανές παράδειγμα από την
πρόσφατη ανακάλυψη ότι το Ιράκ παρήγαγε VX, το πιο θανατηφόρο χημικό όπλο στον
κόσμο, με το οποίο γέμιζε τις πυρηνικές κεφαλές πυραύλων, που θα μπορούσαν να
εκτοξευτούν οποιαδήποτε στιγμή εναντίον των γειτόνων του. Και αυτό το έχουν
επιβεβαιώσει ειδικοί από περισσότερες από 12 χώρες.

«ΑΠΕΙΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ»

Δεύτερον, όλος ο κόσμος θυμάται την πρόσφατη ιστορία και καταλαβαίνει ότι ο
Σαντάμ αποτελεί απειλή για την ειρήνη. Χρόνο με τον χρόνο, έπειτα από τόσες
συγκρούσεις, ο Σαντάμ έχει διατρανώσει ότι ψάχνει όπλα με σκοπό να τα
χρησιμοποιήσει. Και κάθε φορά που το έκανε, θύματά του υπήρξαν οι λαοί της
Μέσης Ανατολής. Επεδίωξε δεκαετή πόλεμο εναντίον του Ιράν, που στοίχισε την
ζωή σε τουλάχιστον μισό εκατομμύριο ανθρώπους. Επανειλημμένως εξαπέλυσε χημικά
όπλα κατά Ιρανών στρατιωτών και εκτόξευσε πυραύλους Σκουντ εναντίον ιρανικών
πόλεων. Το 1990, τα στρατεύματά του εισέβαλαν στο Κουβέιτ, εκτελώντας αυτούς
που αντιστάθηκαν, λεηλατώντας τη χώρα, βάζοντας φωτιά σε 600 πετρελαιοπηγές,
ρίχνοντας δεκάδες εκατομμύρια γαλόνια πετρελαίου στον Κόλπο, βάλλοντας με
πυραύλους εναντίον του Ριάντ και του Μανάμα.

Τα μεγάλα θύματα της κακοδιοίκησης του Σαντάμ υπήρξαν οι ίδιοι οι Ιρακινοί
πολίτες. Περισσότεροι από 70.000 Ιρακινοί Κούρδοι εξαφανίστηκαν στη διάρκεια
της φονικής εκστρατείας Ανφαλ το 1988, ενώ τουλάχιστον 5.000 σκοτώθηκαν από
αέρια μουστάρδας.

Περισσότεροι από 150.000 Άραβες κάτοικοι στις ελώδεις περιοχές αναγκάστηκαν να
εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, όταν οι ιρακινές δυνάμεις αποξήραναν τα νότια
έλη μετά τον Πόλεμο στον Κόλπο. Ο πολιτισμός τους καταστράφηκε. Πολλοί από
αυτούς εξοντώθηκαν από τα πυρά του πυροβολικού και των ελικοπτέρων. Περίπου
1.500 πολιτικοί κρατούμενοι εκτελέστηκαν στο Ιράκ το 1997, σύμφωνα με τα
Ηνωμένα Έθνη. Σήμερα, όλοι οι Ιρακινοί ζουν υπό τον φόβο της αυθαίρετης
σύλληψης και εκτόπισης από τις εστίες τους.

Τα τελευταία επτά χρόνια είναι η διεθνής κοινότητα και όχι ο Σαντάμ που
προσπάθησε να κρατήσει ζωντανό τον ιρακινό λαό. Όταν επιβλήθηκαν οι κυρώσεις
στο Ιράκ, έπειτα από την εισβολή του Σαντάμ στο Κουβέιτ, τα Ηνωμένα Έθνη
εξαίρεσαν τα τρόφιμα, τα φάρμακα και άλλες ανθρωπιστικές προμήθειες. Μετά τον
Πόλεμο του Κόλπου, οι Ηνωμένες Πολιτείες ηγήθηκαν της πρότασης να επιτραπεί
στο Ιράκ να πουλά περιορισμένες ποσότητες πετρελαίου και να διοχετεύσει τα
έσοδα στην αγορά ανθρωπιστικής βοήθειας. Έως το 1996, ο Σαντάμ αρνείτο να το
κάνει, αφήνοντας τον λαό του να λιμοκτονεί, ελπίζοντας στην «εκμετάλλευση» της
διεθνούς κοινής γνώμης.

Τώρα που το πρόγραμμα «πετρέλαιο αντί τροφίμων» έχει εφαρμοστεί, αποφέρει
ετησίως περίπου τρία δισεκατομμύρια δολάρια, με τα οποία το Ιράκ μπορεί να
αγοράσει τρόφιμα και φάρμακα. Οι προμήθειες τροφίμων στο Ιράκ έχουν αυξηθεί
προσφέροντας στον μέσο Ιρακινό πολίτη περίπου 2.030 θερμίδες την ημέρα,
ποσότητα που υπερβαίνει τις συστάσεις των Ηνωμένων Εθνών για το ελάχιστο
καθημερινό ποσοστό. Η ποσότητα της ανθρωπιστικής βοήθειας που διατίθεται στο
Ιράκ είναι σχεδόν η ίδια με τη συνολική που προσφέρεται σε όλες τις χώρες του
κόσμου από τον ΟΗΕ.

ΟΙ ΚΥΡΩΣΕΙΣ

Παρ’ όλα αυτά, ο Σαντάμ συνεχίζει να δυσχεραίνει το πρόγραμμα και απορρίπτει
τις ξένες δωρεές σε τρόφιμα και φάρμακα, ενώ η ιρακινή κυβέρνηση ξοδεύει τα
χρήματά της για να χτίσει πολυτελή παλάτια, να κρύψει τα όπλα της και να
συγκεντρώσει τρόφιμα για τις επίλεκτες στρατιωτικές μονάδες. Το λαθρεμπόριο
απέφερε στο Ιράκ εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια, αλλά τα περισσότερα από αυτά
τα χρήματα γέμισαν τις τσέπες της οικογένειας του Σαντάμ και των υποστηρικτών
του. Από τότε που τέθηκε σε εφαρμογή το πρόγραμμα «πετρέλαιο αντί τροφίμων»,
το καθεστώς μείωσε κατά 300 με 500 εκατομμύρια δολάρια τις δικές του αγορές σε
τρόφιμα. Τώρα, υπό το καθεστώς των διεθνών κυρώσεων, η κυβέρνηση του Σαντάμ
μπορεί να διοχετεύει τα έσοδα από τις εξαγωγές πετρελαίου σε δύο μόνο
πράγματα: τρόφιμα και φάρμακα. Εφόσον οι κυρώσεις είχαν αρθεί, ο Σαντάμ θα
μπορούσε να ξοδεύει τον πετρελαϊκό πλούτο της χώρας του σε οτιδήποτε ήθελε. Το
«πετρέλαιο για τρόφιμα» θα γινόταν ενδεχομένως «πετρέλαιο για τανκς». Ο
ιρακινός λαός θα μπορούσε κάλλιστα να τρώει λιγότερο. Οι γείτονες του Ιράκ θα
είχαν ασφαλώς περισσότερα να φοβούνται.

Ο Σάντι Μπέργκερ είναι σύμβουλος του προέδρου των ΗΠΑ για θέματα Ασφαλείας

ΑΥΤΟΣ είναι ο λόγος για τον οποίο οι Ηνωμένες Πολιτείες θα συνεχίσουν να
εργάζονται με υπομονή και επιμονή, προκειμένου να εμποδίσουν τον Σαντάμ να
θέσει σε κίνδυνο τον λαό του, να απειλήσει του γείτονές του και να υπονομεύσει
την ασφάλεια του κόσμου.

Δεν επιζητούμε αντιπαράθεση με το Ιράκ, αλλά τον τερματισμό της αντιπαράθεσης
του Ιράκ με τη διεθνή κοινότητα. Δεν αμφισβητούμε την ακεραιότητα του Ιράκ ως
έθνους, αλλά την καταδυνάστευση του ιρακινού λαού από την ίδια την κυβέρνησή
του, η οποία έχει χωρίσει στα δύο τη χώρα. Η πολιτική μας υποστηρίζει το Ιράκ,
γι’ αυτό οι στόχοι της συνάδουν με τα συμφέροντα της μεγάλης πλειοψηφίας του
ιρακινού λαού. Στηρίζει το Ισλάμ, γι’ αυτό επιδιώκει να κτίσει ένα Ιράκ στο
οποίο οι άνθρωποι όλων των θρησκειών θα μπορούν να ζήσουν εν ειρήνη και μία
Μέση Ανατολή, όπου οι άνθρωποι όλων των θρησκειών θα μπορούν να ζουν με
ασφάλεια. Πράγματι, τα έξι εκατομμύρια Αμερικανοί μουσουλμάνοι που
προσεύχονται στον ολοένα και μεγαλύτερο αριθμό τεμενών και Ισλαμικών Κέντρων
της χώρας μας, αντανακλούν την πραγματικότητα που θέλει να μην υπάρχει
σύγκρουση ανάμεσα στο Ισλάμ και την Αμερική. Και όπως έχει πει ο Πρόεδρος
Κλίντον «ακόμη και όσο μαχόμαστε για να συμφιλιώσουμε τους Αμερικανούς τον
έναν με τον άλλον και να ανακαλύψουμε μεγαλύτερους δεσμούς ενότητας στην
μεγάλη ανομοιότητά μας, θα παραμείνουμε πιστοί στη φιλία μας και τον σεβασμό
μας προς τον μουσουλμανικό κόσμο. Θα συνεχίσουμε να αναζητούμε κοινές αξίες,
κοινά συμφέροντα και κοινές προσπάθειες».

Βεβαίως, όταν πρόκειται για ένα διεφθαρμένο καθεστώς με όπλα μαζικής
καταστροφής, το οποίο διαθέτει και μια ιστορία χρησιμοποίησής τους, οι
Ηνωμένες Πολιτείες και οι φίλοι τους στον μουσουλμανικό κόσμο πρέπει να
συνεχίσουν να είναι ενωμένοι, γιατί όλοι μας διακινδυνεύουμε. Ελπίζουμε όλοι
ένθερμα ότι το Ιράκ θα επανασυνδεθεί με την κοινότητα των εθνών ως μέλος που
αγαπά την ελευθερία και υπακούει στους νόμους. Πρέπει όλοι να δουλέψουμε μαζί
για να συνειδητοποιήσουμε αυτήν την ελπίδα, προς το συμφέρον μας και προς το
συμφέρον τού επί μακρόν δοκιμαζόμενου ιρακινού λαού.