Τα παλικάρια κουράστηκαν

Κριστόφ Βαζέχα. Έχει προσφέρει πάρα πολλά στον Παναθηναϊκό. Όμως η εκρηκτικότητά του χάνεται με την πάροδο του χρόνου

Ο ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ μπαίνει σε λίγες μέρες και ο Παναθηναϊκός κλείνει 90 χρόνια
ύπαρξης. Την επέτειο αγνοούν προκλητικά διοίκηση και παράγοντες της εταιρείας
και πλασάρουν το σλόγκαν περί αδικίας, αυτοκτονίας, ατυχίας κ.λπ. αντί να
σχεδιάσουν την ενίσχυση της ομάδας με πραγματικούς άσους και όχι με τα «δεύτερα».

Ο Παναθηναϊκός θέλει να διακριθεί στο Τσάμπιονς Λιγκ. Και το διατυμπανίζει. Η
ομάδα τα δίνει όλα, οι παίκτες αρκετές φορές αγωνίζονται δίνοντας το 100% των
δυνατοτήτων τους, ο προπονητής «σπάει» το κεφάλι του για να δει πώς θα
αντιμετωπίσει τους αντιπάλους.

Οι «πράσινοι» είναι γαλουχημένοι με το όραμα της Ευρώπης. Και γι’ αυτό σχεδόν
πάντοτε η ομάδα στέκεται αξιοπρεπώς. Όποιοι και να παίζουν, όπως και να
λέγονται, όταν βγουν στα ευρωπαϊκά σαλόνια φέρονται ως «αριστοκράτες της μπάλας».

Το θέμα όμως δεν είναι αυτό. Και να νικούσε ο ΠΑΟ την Ντυναμό (που θα μπορούσε
να τη νικήσει προχθές), ο θρίαμβος θα ήταν στάχτη στα μάτια του κόσμου. Όλοι
βλέπουμε ότι αυτή η ομάδα των τριαντατεσσάρηδων από τη μια και των νεαρών και
άπειρων από την άλλη δεν τραβάει. Δεν πείθει. Και γράψαμε ότι επαναλαμβανόμενη
σύμπτωση δεν είναι σύμπτωση.

Οι μεν τριαντατεσσάρηδες, που τόσα πρόσφεραν την τελευταία δεκαετία, νίκησαν
κάθε βιολογικό νόμο, αλλά μέχρι ενός σημείου. Οι δε νεαροί τρέχουν,
ενθουσιάζονται, αλλά δεν μπορούν να σηκώσουν τη φανέλα στις δύσκολες
συναντήσεις. Από τα φυτώρια της Παιανίας βρέθηκαν αυτομάτως στο Τσάμπιονς Λιγκ
να μαρκάρουν τον Μπέρκαμπ, τον Ανελκά, τον Όβερμαρς, τον Βερέλ, τον Ρεμπρόφ,
τον Σεβτσένκο και πάει λέγοντας.

Οι μεγάλοι σε ηλικία, που υπήρξαν κάποτε σπουδαίοι παίκτες, δεν μπορούν πια
ούτε να τρέξουν ούτε να μαρκάρουν και ενίοτε δεν βλέπουν τα δίχτυα. Ο Βαζέχα
για παράδειγμα. Στηριζόταν στη συνεχή κίνηση και στην εκρηκτικότητα. Πρώτος
σκόρερ όλων των εποχών για τον Παναθηναϊκό. Προχθές τον… κατάπιαν οι
αντίπαλοι. Και από δω και πέρα θα τον… καταπίνουν συχνότερα. Ο Ασάνοβιτς.
Ζογκλέρ, μεγάλος παίκτης, μπαλαδόρος, αλλά για να φανεί πρέπει να έχει επίσης
μεγάλους (σε αξία) παίκτες δίπλα του. Στο ματς με την Ντυναμό περίμεναν όλοι
να δείξει την κλάση του. Αυτός εξαφανίστηκε! Μέχρι που να γυρίσει, τον είχαν
μαρκάρει τρεις Ουκρανοί. Ο Αποστολάκης. Έκανε κακή εμφάνιση. Αλλά μέχρι
προχθές ήταν ο κορυφαίος παίκτης των «πρασίνων» σε σχεδόν όλα τα φετινά
παιχνίδια. Δεν ζητάμε ευθύνες από τους συγκεκριμένους παίκτες. Έχουν δώσει
πάρα πολλά. Αυτό που ρωτάμε είναι ποιοι θα τους αντικαταστήσουν. Ποιους
παίκτες πήρε ο Παναθηναϊκός τα τελευταία δέκα χρόνια.

*** Μήπως βλέπετε τον αντικαταστάτη του Σαραβάκου και δεν τον βλέπουμε εμείς;

*** Μήπως ήρθε ο νέος Βαζέχα και δεν το αντιληφθήκαμε;

*** Μήπως εκτός από τον Λυμπερόπουλο, ο ΠΑΟ διεκδίκησε πραγματικό ταλέντο και
το απέκτησε;

Εμείς ξέρουμε ότι άλλους παίκτες είχε ανάγκη ο Παναθηναϊκός και άλλοι ήρθαν!
Από τον ΟΦΗ για παράδειγμα (φιλικό σωματείο με πολυποίκιλους δεσμούς) ούτε
ένας πρωτοκλασάτος ποδοσφαιριστής απεκτήθη. Πού παίζει σήμερα ο Μαχλάς; Πού
παίζει ο Πουρσανίδης; Γιατί αρνήθηκε να επιστρέψει ο Φραντζέσκος, που θα έδινε
λύσεις στις «στημένες φάσεις»; Γιατί αντί του Δερμιτζάκη ήρθε ο Κιάσσος; Γιατί
δεν αποκτήθηκε ο Φύσσας; Τι έγινε με την περίπτωση του Ολιβάρες; Τι έγινε με
τον Κωνσταντίνου του Ηρακλή; Δεν θέλουμε να αναφερθούμε στους Γιαννακόπουλο,
Τζόρτζεβιτς, Μαυρογενίδη, Σαπουντζή. Τα ‘χουμε γράψει αυτά. Εδώ, από τα φιλικά
σωματεία ο Παναθηναϊκός παίρνει δεύτερο πράγμα (και μην πείτε ότι ο Απόλλωνας
έδωσε τον Νικολαϊδη στην ΑΕΚ, γιατί ο Αλαμάνος ξέρει…), θα πάρει από άλλες
ομάδες τους άσους τους;

Ηθικόν δίδαγμα: Όσους καλούς παίκτες είχε ο ΠΑΟ (και τους κρατάει τώρα δέκα
χρόνια) γέρασαν και δεν μπορούν. Όποτε θα κάνουν ένα καλό ματς το μήνα ή το
δίμηνο θα δηλώνουν ότι δικαιώθηκαν και όσοι νέοι απέμειναν θα κάνουν λάθη
γιατί δεν θα έχουν βοήθεια από τους πεπειραμένους.

Όσο για τον Ασάνοβιτς θα περιμένουμε τα ντέρμπι για να εκτιμήσουμε την
προσφορά του στην ομάδα. Μέχρι τώρα δεν έχει δικαιολογήσει την παρουσία του.
Αποκτήθηκε για να κάνει τη διαφορά. Μήπως είδατε εσείς καμία διαφορά; Ίσως
κρατάει δυνάμεις για τους αγώνες με τον Ολυμπιακό και την ΑΕΚ. Αλλά αν δεν
αποδώσει και εκεί, ας παίξει κάποιος άλλος νεαρός να αποκτήσει και εμπειρίες.

Σ’ έναν μήνα και κάτι, οι καλοί ποδοσφαιριστές θα είναι ήδη 34 και 35 ετών.
Όλοι μεγαλώνουν στον Παναθηναϊκό, αλλά δεν λένε να φύγουν…

«ΑΚΟΜΗ δεν τελείωσε τίποτα. Δεν είπαμε την τελευταία λέξη. Κάνατε μεγάλη
προσπάθεια στο Κίεβο. Εκτιμώ πολύ ότι θέλετε να δημιουργήσετε μια νέα εποχή
για τον Παναθηναϊκό. Πολλοί από σας παίζετε για πρώτη φορά στο Τσάμπιονς Λιγκ.
Είναι λογικό να γίνονται λάθη, αλλά πρέπει να μαθαίνουμε από τα λάθη μας».

Ήπιος εμφανίστηκε χθες στην Παιανία ο Βασίλης Δανιήλ. Και με την ομιλία του
προσπάθησε να ανεβάσει το ηθικό των παικτών του, αφού ακολουθούν πολύ δύσκολα
ματς στο πρωτάθλημα:

«Μόνοι μας δημιουργήσαμε πρόβλημα. Οπισθοχωρήσαμε αδικαιολόγητα. Στο πρώτο
ημίχρονο ήμασταν πολύ καλοί. Όλοι στην επίθεση, όλοι στην άμυνα. Στην
επανάληψη δεν έγινε το ίδιο».

*** Παράγοντες της Μίλαν, με επικεφαλής τον Αντριάνο Γκαλιάνι, Νο 2 των
«ροσονέρι», μετά τον Μπερλουσκόνι, παρακολούθησαν τον προχθεσινό αγώνα. Ήρθαν
για τον Σεβτσένκο ­ τον οποίο έχουν κλείσει ­ αλλά στο τέλος μιλούσαν με τα
καλύτερα λόγια για το νεαρό Γιώργο Αλεξόπουλο! Ο παίκτης δικαίωσε τον εαυτό
του και τον προπονητή του.

*** Για «ελληνική τραγωδία του Παναθηναϊκού» γράφει η «Γκατζέτα», αναφερόμενη
στο ματς Δυναμό – ΠΑΟ. «Οι Έλληνες έκαναν εξαιρετικό παιχνίδι μεχρι το 1-1,
αλλά έχασαν από μια κακή Δυναμό», επισημαίνει η εφημερίδα.

*** Η… μισή Άρσεναλ έρχεται στην Αθήνα για ένα ματς, στο οποίο δεν ελπίζει
σε τίποτα. Ο Μπέρκαμπ δεν θα ταξιδέψει, ο Πάρλουρ είναι τιμωρημένος και οι
Άνταμς, Βιεϊρά τραυματίες.