Η φορολογία για τους μεν και τους δε

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ δημοσίευμα των «ΝΕΩΝ» για την άνιση κατανομή των φορολογικών βαρών,
ο κ. Δημ. Σταθόπουλος, από τη Γλυφάδα, παρατηρεί:

«Οι μισθωτοί και συνταξιούχοι πραγματοποιούν εισόδημα 10 και δηλώνουν 10,
γιατί το εισόδημά τους προκύπτει βάσει βεβαιώσεων, που συνυποβάλλουν με τη
δήλωση φόρου εισοδήματος, ενώ οι ομάδες των εμπόρων, των βιοτεχνών, των
βιομηχάνων και των εισοδηματιών πραγματοποιούν εισόδημα 10 και δηλώνουν πολύ
λιγότερο, ίσως και 1, αφού έχουν αυτή τη δυνατότητα.

Για το λόγο αυτόν ακριβώς, βάσει της ορθής φιλοσοφίας του νομοθέτου του Ν.Δ.
3323/55 (άρθρο 8 παρ. 5) βάσει του οποίου Ν.Δ. εφηρμόσθη το πρώτον ο ενιαίος
φόρος εισοδή-ματος, παρείχετο στο εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες και
συντάξεις αφορολόγητο ποσό, το οποίο με την τροποποίηση του Ν. 1914/90 (άρθρο
4 παρ. 5) ανήρχετο στο 50% διά το μέχρι καθαρό εισόδημα δρχ. 1.250.000 (δηλ.
625.000 δρχ.).

Το αφορολόγητο αυτό ποσόν δυστυχώς καταργήθηκε από το έτος 1992 και μετά, επί
κυβερνήσεως κ. Κ. Μητσοτάκη και υπουργού κ. Στ. Μάνου (να τους χαιρόμαστε για
την ευαισθησία τους) με τον Ν. 2065/92 (άρθρο 4 παρ. 3). Και έτσι
φορολογούνται όλοι βάσει του εισοδήματος που δηλώνουν, με την ίδια φορολογική
κλίμακα, δηλαδή και αυτοί που δεν δύνανται να αποκρύψουν το εισόδημά τους
(μισθωτοί και συνταξιούχοι) και αυτοί που έχουν τέτοια δυνατότητα».