ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ Ανάπτυξη μέσω Ευρώπης

Παρά τις εγωιστικές αντιδράσεις που εκπορεύονται κυρίως από τη γερμανική
πλευρά και αφορούν την περικοπή των κοινοτικών κονδυλίων προς τον ευρωπαϊκό
Νότο, η πλατφόρμα οικονομικής πολιτικής που υιοθέτησαν την περασμένη Κυριακή
στις Βρυξέλλες οι 11 σοσιαλιστές και σοσιαλδημοκράτες υπουργοί Εθνικής
Οικονομίας και Οικονομικών, αποτελεί τον προάγγελο μιας δυναμικής που, αργά ή
γρήγορα, θα αλλάξει την Ευρώπη και θα ωφελήσει πολλαπλά τη χώρα μας.

Χωρίς να αγνοήσει ή να υποτιμήσει κανείς τις ισχυρές αντιδράσεις του
τραπεζικού κατεστημένου στη Γερμανία, τη Γαλλία και ακόμη τη Μεγ. Βρετανία,
είναι βέβαιο ότι η Ευρώπη δεν μπορεί να επιζήσει ως ηγετική δύναμη ­ όπως το
φιλοδοξεί με την ΟΝΕ ­ στην παγκοσμιοποιημένη οικονομία αν δεν εξαλείψει τη
μάστιγα της ανεργίας και αν δεν παραμείνει μια περιοχή σταθερότητας,
κοινωνικής δικαιοσύνης και προ παντός ανάπτυξης. Αν χάσει αυτές τις αρετές, ο
υποσκελισμός της από τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία θα την περιθωριοποιήσει.

Επομένως, αργά ή γρήγορα, οι κατευθυντήριες γραμμές του μανιφέστου θα γίνουν
και οι άξονες της οικονομικής πολιτικής στον ευρωπαϊκό χώρο και η Ελλάδα, που
ήδη βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από την ΟΝΕ, θα κερδίσει πολλά
επιτυγχάνοντας πιο εύκολα τα δύσκολα κριτήρια ένταξης, αλλά και όσον αφορά την
αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των διαρθρωτικών καθυστερήσεών της στην
πραγματική οικονομία. Συγκεκριμένα:

Πρώτον, ο συντονισμός των οικονομικών πολιτικών που συμφώνησαν οι 11 υπουργοί
μάς ενδιαφέρει ιδιαίτερα, διότι εξουδετερώνει τις αντιδράσεις των κεντρικών
τραπεζιτών, που εν ονόματι της μάχης κατά του πληθωρισμού θέλουν να
διατηρήσουν υψηλά τα επιτόκια. Με κορύφωση τη διαμάχη Λαφοντέν – Τιτμάγιερ, οι
πολιτικοί της Ευρώπης θέλουν να πάρουν στα χέρια τους την άσκηση της
οικονομικής πολιτικής και χωρίς να αρνούνται τις αρχές της νομισματικής
σταθερότητας και της δημοσιονομικής πειθαρχίας αξιώνουν από τους κεντρικούς
τραπεζίτες να συντονίσουν τη νομισματική πολιτική με τους κεντρικούς στόχους
της οικονομικής πολιτικής.

Παρ’ ότι στην Ελλάδα μέχρι στιγμής δεν έχουμε πρόβλημα διάστασης μεταξύ
κυβέρνησης και ανεξαρτητοποιημένης πλέον Κεντρικής Τράπεζας και οι κ.κ.
Γιάννος Παπαντωνίου και Λουκάς Παπαδήμος συνεργάζονται στη μάχη κατά του
πληθωρισμού, είναι προφανές ότι αν στην Ευρώπη μονιμοποιηθούν οι δύο πόλοι
εξουσίας και αν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν συντονισθεί με τις
κυβερνήσεις, αργά ή γρήγορα, θα έχουμε προβλήματα στην Ελλάδα, αφού τα
επιτόκια δεν θα αποκλιμακώνονται με τους επιθυμητούς ρυθμούς για να στηρίζουν
τις επιλογές, αναπτυξιακές και κοινωνικές, της ελληνικής κυβέρνησης.

Δεύτερον, ο συντονισμός των οικονομικών πολιτικών, με πρωταρχικό στόχο την
ανάπτυξη που αποφάσισαν οι σοσιαλιστές υπουργοί, είναι επίσης μεγάλο συν και
για την Ευρώπη και για τη χώρα μας. Όπως διαπίστωσε πριν από δύο εβδομάδες και
ο ΟΟΣΑ στην έκθεσή του, η ύφεση αγγίζει ήδη την Ευρώπη και μάλιστα πολύ πιο
γρήγορα απ’ ό,τι προέβλεπαν οι τραπεζίτες της, που μέχρι προχθές καυχιόνταν
ότι η ρωσική κρίση δεν τους άγγιξε. Η Ελλάδα βέβαια βρίσκεται ήδη σε τροχιά
ταχύρρυθμης ανάπτυξης που εξηγείται από ειδικούς λόγους, όπως π.χ. την
εμπιστοσύνη των αγορών για την ένταξη στην ΟΝΕ, τα μεγάλα κονδύλια του
δευτέρου κοινοτικού πλαισίου στήριξης, τη βιομηχανική άνοιξη που
προαναγγέλλουν οι ιδιωτικές επενδύσεις κ.λπ. Όμως παρ’ ότι η ελληνική
οικονομία «κτυπά» ήδη ρυθμούς αύξησης του ΑΕΠ που πλησιάζουν το 4%, είναι
προφανές ότι δεν θα μπορέσει να κρατηθεί σε ανοδική τροχιά αν η ύφεση
κυριαρχήσει στην Ευρώπη. Πάνω από το 70% των ελληνικών εξαγωγών και το ήμισυ
και πλέον των εσόδων μας από τον τουρισμό προέρχονται από την Ευρώπη και πέραν
αυτού οι Έλληνες επιχειρηματίες στην επενδυτική τους συμπεριφορά θα
παρακολουθήσουν τους συναδέλφους τους της Ευρώπης. Η αναπτυξιακή πολιτική
λοιπόν της Ευρώπης είναι η βάση για τη συνέχιση και της δικής μας ανάπτυξης.

Τρίτον, ο συντονισμός των οικονομικών πολιτικών, με παράλληλο στόχο την πλήρη
απασχόληση μέσα από την απορρόφηση της ανεργίας, είναι επίσης ζωτικός για τη
χώρα μας, στην οποία και η ανεργία έχει πάρει απειλητικές διαστάσεις, αφού
προσεγγίζει το 10% του εργατικού δυναμικού και με τις δικές μας δυνάμεις μόνο,
δηλαδή χωρίς τους κοινοτικούς πόρους, είναι αδύνατο να την ελέγξουμε.

Γενικά, λοιπόν, μπορεί να υπογραμμισθεί ότι η νέα Ευρώπη με ένα πιο ανθρώπινο
πρόσωπο που προσπαθούν να οικοδομήσουν οι σοσιαλιστές ανταποκρίνεται στα
συμφέροντα της χώρας μας και ακριβώς γι’ αυτό η κυβέρνηση επενδύει πολλά στην
επιτυχία του εγχειρήματος.