30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΠΕΤΡΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΥ

![]() |
ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Λάρισα, 1950
ΖΕΙ: Το κάθε λεπτό έντονα
ΜΑΧΕΤΑΙ: Και το απολαμβάνει
ΣΥΜΒΙΒΑΖΕΤΑΙ: Αγνοεί την τέχνη
ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ: Όπου δεν πάει τροχός
ΑΚΟΥΕΙ: Τα πάντα, επιλεκτικά
ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ: Την πράξη του ονείρου
Το Βραβείο Δημοσιογραφικής Αριστείας «Αλέκος Λιδωρίκης» απονέμεται απόψε
από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας στον δημοσιογράφο Πέτρο Ευθυμίου. Ο ίδιος
θεωρεί ότι το βραβείο ανήκει «σε όλους τους συναδέλφους που επιμένουν στην
αξιοπιστία, την ακρίβεια της είδησης και όχι στον ευτελισμό της». Κρίνει ότι η
τιμητική διάκριση θέτει καθήκον στον δημοσιογράφο «να ξαναγεννιέται κάθε μέρα,
χωρίς ρυτίδες στην ψυχή του». Τέλος, πιστεύει ότι μετά τη μεταπολίτευση και
«μετά το “αριστερότερα Κουροπάτκιν” πήγαμε όλοι δεξιότερα….».
ΕΡ.: Βραβείο Δημοσιογραφίας;
ΑΠ.: Βραβείο για όλους τους συναδέλφους που επιμένουν στην αξιοπιστία, στην
ακρίβεια της είδησης και όχι στον ευτελισμό της. Ευτυχώς, είναι πολλοί.
ΕΡ.: Από τα χέρια του Προέδρου της Δημοκρατίας;
ΑΠ.: Βραβεία στους δημοσιογράφους απονέμουν οι πιο αδιάβλητοι πολιτειακοί
θεσμοί εξουσίας.
ΕΡ.: Σε μια τελετή μπροστά σε τόσους επισήμους;
ΑΠ.: Πολλοί φοιτητές ζήτησαν προσκλήσεις για να παραστούν. Εκεί δίνουμε όλοι
τις εξετάσεις μας.
ΕΡ.: Τι επιπλέον καθήκοντα θέτει ένα βραβείο;
ΑΠ.: Να ξαναγεννιέσαι κάθε μέρα, χωρίς ρυτίδες στην ψυχή σου.
ΕΡ.: Τι θυμάσθε από τα Γιάννενα, όπου σπουδάσατε;
ΑΠ.: Την ιδιαίτερη αίσθηση συντροφικότητας της περιόδου 1969-’74.
ΕΡ.: Πρώτες μέρες της δικτατορίας;
ΑΠ.: Συνειδητοποίηση ότι οι μεγάλες αξίες είναι αυτές που τις εκτιμάς κατ’
εξοχήν όταν τις χάνεις.
ΕΡ.: Αντιδικτατορικός αγώνας;
ΑΠ.: Για την αντίσταση 1967-’74 ισχύει ό,τι και για το σεξ: όσοι απολαμβάνουν
το σεξ δεν μιλούν γι’ αυτό, ενώ μιλούν πολύ γι’ αυτό όσοι συνήθως δεν κάνουν.
ΕΡ.: Η εξέγερση του Πολυτεχνείου;
ΑΠ.: Είκοσι πέντε χρόνια μετά το Πολυτεχνείο, «ανοιχτό» θέμα. Αυτό τα λέει όλα.
ΕΡ.: Τι έμεινε από τότε;
ΑΠ.: Σε όσους κορδώνονται γύρω από το Πολυτεχνείο, η υπόμνηση: «ένα γέλιο θα
σας θάψει».
ΕΡ.: Κάποιοι της γενιάς σας εξαργύρωσαν τους αγώνες τους…
ΑΠ.: Όσο πιο ακριβά πουλήθηκαν τόσο λιγότερο άξιζαν.
ΕΡ.: Θαυμάζετε κάποιον της γενιάς σας και ποιον;
ΑΠ.: Όλοι κάναν το καθήκον τους στα μέτρα τους. Ο μόνος όλων που ξεπέρασε το
μέτρο ήταν ο Αλέκος Παναγούλης. Για να μπαίνουμε όλοι στα μέτρα μας…
ΕΡ.: Θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά η μεταπολίτευση;
ΑΠ.: Μετά το «αριστερότερα Κουροπάτκιν», πήγαμε όλοι δεξιότερα.
ΕΡ.: Τι «καλό» έγινε με την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ;
ΑΠ.: Ανανέωσε ριζοσπαστικά το πολιτικό σκηνικό.
ΕΡ.: Τι πήγε στραβά στο ξεκίνημά του;
ΑΠ.: Ότι ώς το 1996 ήταν τυλιγμένο στον ομφάλιο λώρο του Ανδρέα Παπανδρέου.
Έκτοτε παρουσιάζει δυσκολίες στην άρθρωση και τη βάδιση.
ΕΡ.: Δημοκρατική Άμυνα;
ΑΠ.: Λαμπρή ομάδα στελεχών, με υπαρκτή αντιδικτατορική δράση.
ΕΡ.: Η σχέση με τον Κώστα Λαλιώτη;
ΑΠ.: Μυστηριώδης χημεία, αφ’ ενός, και άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου, αφ’ ετέρου.
ΕΡ.: Τα χρόνια στη Νέα Γενιά;
ΑΠ.: Οριακό αντάρτικο μέσα στο κράτος. Το διασκεδάσαμε και εμείς, το
διασκέδασε όπως αποδείχτηκε και το κράτος.
ΕΡ.: Η εμπειρία στον ΤΟΡ FM;
ΑΠ.: Ένα μαχητικό ενημερωτικό ραδιόφωνο, που έδωσε συνταγές διαρκείας σε
άλλους, αλλά δεν βρήκε τη δική του.
ΕΡ.: Ο δημοσιογραφικός δρόμος μέσα από το «ΒΗΜΑ».
ΑΠ.: Το «ΒΗΜΑ» σε τροφοδοτεί με την παράδοση και σε προκαλεί με το μέλλον.
ΕΡ.: Πότε αισθανθήκατε πολύ ελεύθερος να γράψετε ό,τι θέλετε;
ΑΠ.: Αν υπάρχει δημοσιογράφος που γράφει χωρίς να νιώθει ελεύθερος, ισοδυναμεί
εκ του αντιστρόφου με το θαύμα του παραλυτικού του Ιησού.
ΕΡ.: Φιλόλογος ή δημοσιογράφος;
ΑΠ.: Μόνον ο έρως της δημοσιογραφίας μπορεί να υπερνικήσει την ομορφιά της
διδασκαλίας στην τάξη…
ΕΡ.: Με το χέρι στην καρδιά, τα όρια ενός Έλληνα δημοσιογράφου;
ΑΠ.: Μεγαλύτερα, πάντως, από τα όρια όλων των άλλων ονοματισμένων και αφανών εξουσιών.
ΕΡ.: Λένε ότι οι δημοσιογράφοι είναι φιλόδοξοι…
ΑΠ.: Θα θεωρούσα πολύ επικίνδυνο να μην ήταν φιλόδοξοι.
ΕΡ.: Εσείς;
ΑΠ.: Κτίζω σταθερά τις φιλοδοξίες μου με την απόλαυση ενός έργου τέχνης,
δηλαδή με σεβασμό στα περιεχόμενά τους.
ΕΡ.: Σε τι, κυρίως, διαφέρει το να είσαι απλός συντάκτης από το να είσαι
διευθυντής σ’ ένα μέσο ενημέρωσης;
ΑΠ.: Άλλη η χάρη του Γιαννακόπουλου όταν βάζει γκολ και άλλη η χάρη του
Μπάγιεβιτς όταν κερδίζει η ομάδα.














