3η ΚΑΡΤΑ Η ευθύνη της ΕΠΟ

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ πέταλο της μαργαρίτας που μαδούσε αρκετές ημέρες τώρα ο Άνγκελ
Ιορντανέσκου, έγραφε ΕΠΟ. Ο Ρουμάνος προπονητής, άγνωστο για ποιο ακριβώς
λόγο, προτίμησε να απορρίψει την πρόταση της ΑΕΚ και καθυστερημένα να
υπενθυμίσει ότι σέβεται το συμβόλαιό του με την ελληνική ομοσπονδία.

Άγνωστες παραμένουν ακόμα οι λεπτομέρειες των συζητήσεών του με τον ισχυρό
παράγοντα της ΠΑΕ ΑΕΚ Δημήτρη Μελισσανίδη σε ανύποπτο χρόνο και βέβαια η
εξήγηση για την πρόθεσή του να εγκαταλείψει την Εθνική. Γιατί είναι αδύνατον ο
Μελισσανίδης να μιλάει για «συμφωνία σε όλα» με τον Ιορντανέσκου, χωρίς αυτό
να είναι αληθινό.

Τώρα που το θέμα έκλεισε και ο Ρουμάνος παραμένει στην Εθνική, τίθεται άλλο
ζήτημα. Πώς θα αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των διεθνών ποδοσφαιριστών προς τον
Ιορντανέσκου; Ποιος ξεχνάει το βαρύ κλίμα στα Τίρανα; Πώς θα κολλήσει το
ραγισμένο γυαλί στις σχέσεις ΕΠΟ-Ιορντανέσκου;

Σίγουρα η ευθύνη της ΕΠΟ στη γέννηση του προβλήματος Ιορντανέσκου είναι
μεγάλη. Γιατί εκυοφορείτο επί αρκετό διάστημα και η Ομοσπονδία κρατούσε
περίεργη στάση, παρακολουθώντας από απόσταση τις ρωγμές στη γέφυρα με τον ξένο
προπονητή. Κάποιοι στην ΕΠΟ ίσως δεν ήθελαν τον Ιορντανέσκου. Κάποιοι ίσως
εύχονταν την έξοδό του ή ευνοούσαν τη λύση της συνεργασίας και έβλεπαν στην
ΑΕΚ το σωσίβιο την κατάλληλη στιγμή. Ουδείς όμως ανοιχτά υποστήριξε τέτοιες
θέσεις. Σιωπή όμως είχαμε και από την πλευρά των υποστηρικτών του Ρουμάνου.

Δεν φαίνεται ισχυρό το επιχείρημα ότι η ΑΕΚ μπήκε θρασύτατα σε ξένα
χωράφια. Κάποιος τής το επέτρεψε. Πρώτα-πρώτα ο Ιορντανέσκου. Ύστερα ίσως
κάποιοι από την ΕΠΟ.

Σημασία έχει, πάντως, ότι η ΕΠΟ διατήρησε στη θέση του έναν προπονητή, ο
οποίος αμφισβητήθηκε έντονα, ενώ και η ΑΕΚ παρέμεινε τεχνικά ακέφαλη. Από την
αρχή δεν ήταν αυτή η υπόθεση ό,τι καλύτερο για το ποδόσφαιρό μας.