30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΝΙΚΟΣ ΣΚΙΑΔΑΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στο Μαρούσι το 1956.

ΑΓΑΠΑΕΙ: Την οικογένειά του. Την Χρυσάνθη, τον Γιώργο και την Ιωάννα.

ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Ολες τις αθλητικές και πολιτικές εφημερίδες.

ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΥ ΤΟΥ ΑΡΕΣΕΙ: Η ποιοτική ελληνική μουσική.

ΔΙΑΣΚΕΔΑΖΕΙ: Με τους καλούς του φίλους στο ταβερνάκι της γειτονιάς του.

ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΦΑΓΗΤΟ: Το κυνήγι και το ψάρι.

ΘΑ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΤΑΞΙΔΕΥΣΕΙ: Στην Νότιο Αμερική.

ΑΝΑΠΟΛΕΙ: Τα 13 χρόνια αγωνιστικής δράσης, με τον Παράδεισο Αμαρουσίου,
ως πρωταθλητής στίβου στις μεσαίες αποστάσεις.

Πιστεύει ότι η άρση βαρών είναι το άθλημα που σηκώνει τα τελευταία χρόνια
στις πλάτες του την υπερηφάνεια όλου του Ελληνισμού. Δεν κρύβει, πως όλοι οι
άνθρωποι του αθλήματος περίμεναν τις επιτυχίες στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο
Λάχτι της Φινλανδίας, όμως η πρώτη θέση στο ομαδικό ήταν μία έκπληξη για
όλους. Ο λόγος για τον πρόεδρο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Άρσης Βαρών, τον Νίκο Σκιαδά.

ΕΡ.: Άρση βαρών;

ΑΠ.: Άρση της υπερηφάνειας ολόκληρου του Ελληνισμού.

ΕΡ.: Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Λάχτι;

ΑΠ.: Μια ακόμη μεγάλη επιτυχία του αθλήματος που έχει κερδίσει τις καρδιές
όλων των Ελλήνων φιλάθλων.

ΕΡ.: Επιτυχίες αναμενόμενες;

ΑΠ.: Έκρυβαν και σε εμάς εκπλήξεις.

ΕΡ.: Όπως η πρώτη θέση στο ομαδικό;

ΑΠ.: Ήταν κάτι που το κυνηγούσαμε χρόνια, αλλά δεν το περιμέναμε στο Λάχτι.
ΕΡ.: Φθάσαμε σε σημείο να λέμε ότι τα χρυσά ήταν λίγα, ή ότι μπορούσαμε κι άλλα;

ΑΠ.: Τρώγοντας έρχεται η όρεξη. Πήραμε πολλά μετάλλια, μπορούσαμε όμως κι άλλα.

ΕΡ.: Του χρόνου στην Αθήνα. Ο στόχος;

ΑΠ.: Να διατηρηθούμε στην κορυφή, με περισσότερα χρυσά.

ΕΡ.: Στο Σίδνεϊ;

ΑΠ.: Οι Ολυμπιακοί Αγώνες έχουν άλλη αίγλη και περισσότερες απαιτήσεις.

ΕΡ.: Όλοι οι Έλληνες προσβλέπουν στους Ολυμπιακούς της Αθήνας. Τι
προγραμματίζετε για τότε;

ΑΠ.: Να παρουσιάσουμε μία ισχυρή ομάδα με βάση τους υπάρχοντες αθλητές και
βεβαίως τα νέα ταλέντα.

ΕΡ.: Πίσω από την βιτρίνα, τους πρωτοκλασάτους αθλητές, τι γίνεται;

ΑΠ.: Η υποδομή είναι αρκετά καλή. Στην Εθνική ομάδα των εφήβων υπάρχουν ταλέντα.

ΕΡ.: Πώς ήλθαν αυτές οι επιτυχίες;

ΑΠ.: Πρόκειται για κρίκους μιας αλυσίδας, ομοσπονδία, σωματεία, οι αθλητές, οι
προπονητές, ιατρικό τιμ, υπαλληλικό προσωπικό.

ΕΡ.: Τα περισσότερα από τα παιδιά που μας κάνουν υπερήφανους, είναι από τον
Ελληνισμό της διασποράς. Με την εγχώρια παραγωγή ταλέντων τι γίνεται;

ΑΠ.: Τα τελευταία 4-5 χρόνια, η Ομοσπονδία μας έχει ξεκινήσει προγράμματα για
μικρά παιδιά, τα οποία αρχίζουν να «μπαίνουν» στο άθλημα από την ηλικία των 10 χρόνων.

ΕΡ.: Γίνονται δηλαδή πρωταθλήματα για μικρές ηλικίες;

ΑΠ.: Πρόκειται για αγώνες επίδειξης, στους οποίους οι πιτσιρικάδες
βαθμολογούνται για την τεχνική και όχι το βάρος που θα σηκώσουν.

ΕΡ.: Οι επιτυχίες έφεραν νέα παιδιά κοντά στο άθλημα;

ΑΠ.: Μετά την Ολυμπιάδα της Ατλάντα έχουν αυξηθεί οι εγγραφές σε μεγάλο βαθμό.

ΕΡ.: Πόσα παιδιά βρίσκονται σήμερα στα πλατό, με στόχο να γίνουν Πύρρος Δήμας,
Κάχι Καχιασβίλι;

ΑΠ.: Πιο πολλά από κάθε άλλη φορά. Και κάθε ημέρα γίνονται περισσότερα.

ΕΡ.: Εθνική ομάδα άρσης βαρών. Μία καλή παρέα;

ΑΠ.: Πρόκειται για μεγάλους αθλητές, με ήθος και συνέπεια.

ΕΡ.: Υπάρχουν και αφανείς ήρωες;

ΑΠ.: Βεβαίως, και είναι αρκετοί. Τα μέλη του Δ.Σ. της Ομοσπονδίας, οι
υπάλληλοι της ΕΟΑΒ και ασφαλώς το ιατρικό τιμ της Εθνικής ομάδας.

ΕΡ.: Χρήστος Ιακώβου;

ΑΠ.: Ο μεγαλύτερος σύγχρονος προπονητής της άρσης βαρών στον κόσμο.

ΕΡ.: Γιάννης Σγουρός;

ΑΠ.: Ο αναμορφωτής του αθλήματος.

ΕΡ.: Η άρση βαρών είναι για εσάς;

ΑΠ.: Κομμάτι από την ζωή μου.

ΕΡ.: Το «Σπίτι της Άρσης Βαρών» ετοιμάζεται;

ΑΠ.: Όνειρο ζωής για τους ανθρώπους του αθλήματος, που επιτέλους βλέπουμε να υλοποιείται.

ΕΡ.: Η συνδρομή της Πολιτείας στην προσπάθεια;

ΑΠ.: Μεγάλη.

ΕΡ.: Στο αεροδρόμιο κατά την επιστροφή από το Λάχτι, ήταν πολύς κόσμος. Ποιον ξεχωρίσατε;

ΑΠ.: Τον πρώην υφυπουργό Γιώργο Λιάνη, ο οποίος βοήθησε πολύ στην διάρκεια της
θητείας του την άρση βαρών.

ΕΡ.: Ντόπινγκ;

ΑΠ.: Η μάστιγα του αθλητισμού.

ΕΡ.: Οι απαιτήσεις των σύγχρονων εποχών για υψηλού επιπέδου αθλητισμό ποιες είναι;

ΑΠ.: Σοβαρότητα, συνέπεια και σκληρή δουλειά.