Παρών – απών!

* Ο Ίβιτς είναι παικταράς. Το πρόβλημα, όμως, δεν είναι εκεί, είναι στο
τι προσφέρει στο γήπεδο

* Κρίμα, γιατί αυτός ο ποδοσφαιριστής θα μπορούσε να λάμπει μέσα στο γήπεδο

* Ίσως θεωρεί μικρό τον μισθό του, ίσως να θέλει μεταγραφή σε ομάδα της Ιταλίας

ΔΕΝ ΕΒΡΙΣΚΕΣ χθες οπαδό του Ολυμπιακού που να μην είχε εκνευριστεί με την
αγωνιστική συμπεριφορά του Ίλια Ίβιτς, στο άτυχο (για τους πρωταθλητές)
ντέρμπι του Σαββάτου.

Εύλογος ο όποιος εκνευρισμός, διότι από ποδοσφαιριστή της αξίας του Ίβιτς,
έχεις δικαίωμα να περιμένεις «κάτι παραπάνω». Όταν λοιπόν δίνει «τίποτα» στο
τερέν, τότε γιατί να περιμένεις τους βαθμούς και τη νίκη. Με τον Ίβιτς στην
ενδεκάδα, ενενήντα λεπτά (και τα έξι των καθυστερήσεων), ο Ολυμπιακός ήταν σαν
να αγωνιζόταν με παίκτη λιγότερο εκτός έδρας. Και τι έδρα!

Η ιστορία του Ίβιτς στον Ολυμπιακό θα μπορούσε να στηρίξει σενάριο για
ενδιαφέρον τηλεοπτικό σίριαλ. Καταπληκτικά παιχνίδια από άποψη τεχνικής, ωραία
εξώφυλλα σε ανδρικά περιοδικά (του πάει άλλωστε ο ρόλος…) ξυλοδαρμοί
(γενικώς…), έρωτας σε βαθμό ζήλειας, εγωισμός χωρίς προηγούμενο, από αυτούς
που χαρακτηρίζουν έναν παίκτη βεντέτα, με την κακή έννοια του όρου. Ο Ίβιτς
είναι παικταράς. Το πρόβλημα όμως δεν είναι τι… είναι, αλλά τι προσφέρει στο
γήπεδο. Προχθές στο Χαριλάου, σπάνια έβγαλε τα χέρια του από τη μέση, λες και
είχε μεταβεί στη Θεσσαλονίκη για να χορέψει μπάλλο…

ΕΧΟΥΝ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ

Ενδεχομένως η σημερινή «κάρτα» θα θεωρηθεί από κάποιους «άδικη», με το
σκεπτικό «βαράς κύριε το πτώμα»; Κάπου αντέχει αυτό το σχόλιο, τόσο όσο να
καταρρεύσει σε τρία λεπτά. Έχουμε και λέμε, λοιπόν: Έχεις ή όχι απαιτήσεις
κύριε Μπάγιεβιτς, και κύριε Κόκκαλη, από ποδοσφαιριστή (υποτίθεται) αξίας ο
οποίος αμείβεται γύρω στα εκατόν ογδόντα εκατομμύρια τον χρόνο; Και βέβαια
έχεις. Σαφώς περισσότερες απαιτήσεις από τον Γεωργάτο, για παράδειγμα, ο
οποίος, όπως ακούγεται, δεν ξεπερνά τα δεκατρία εκατομμύρια ετησίως ως πριμ συμβολαίου…

Αλλά αφού ο Ίβιτς είναι ο καλός ξένος παίκτης του Ολυμπιακού, αυτός που έχει
τον τρόπο να δώσει το παραπάνω στην ομάδα και βεβαίως να χειροκροτηθεί, γιατί
δεν κάνει τίποτε ώστε να δικαιολογήσει τη φήμη του; Οι απόψεις γύρω από τον
ποδοσφαιριστή Ίβιτς είναι λίγο μπερδεμένες. Ίσως θεωρεί μικρό τον μισθό του.
Ίσως θέλει να πάρει μεταγραφή σε ομάδα της Ιταλίας. Ίσως, πάλι, έχει χάσει το
ηθικό του επειδή ο Σέρβος εκλέκτωρ δεν τον κάλεσε στην (νέα) Εθνική
Γιουγκοσλαβίας. Ισως… Κρίμα, διότι αυτός ο ποδοσφαιριστής θα μπορούσε να
λάμπει μέσα στο γήπεδο. Κρίμα, διότι διανύει την καλύτερη ηλικία για να
αποδώσει. Κρίμα…

ΕΚΑΝΕ ΚΑΛΑ

Βεβαίως, ο Μπάγιεβιτς πολύ καλά έκανε και χρησιμοποίησε τον Ίβιτς στη
Θεσσαλονίκη και το έκανε φυσικά όχι για να τον εκθέσει… Ως κορυφαίος
ποδοσφαιριστής, είχε απαιτήσεις να αγωνιστεί τουλάχιστον με όσο πάθος έβαλε
στο τερέν ο αντίστοιχος «φουνταριστός» του Άρη. Δηλαδή ο 22χρονος Απόστολος
Λιολίδης, ο οποίος πέραν την καταπληκτικής κίνησης που είχε πριν σκοράρει,
ήταν ένας φλογερός μαχητής καλύπτοντας χώρους, μαρκάροντας, κάνοντας φάουλ
προκειμένου να ξεκουράσει τους χαφ…

Εδώ, άλλωστε, βρίσκεται το «γαμώτο» των φίλων του Ολυμπιακού. Πως μια ομάδα
παικτών που αξίζουν δισεκατομμύρια, με πρωτοπόρο βεβαίως στον
χρηματοοικονομικό τομέα τον Ίλια Ίβιτς, κατατροπώθηκε στο Χαριλάου από μια
ομάδα που με το «κόστος του Ίβιτς» έχει επενδύσει σε σχεδόν μισή ενδεκάδα!

Τελειώνοντας με τον «σταρ» του Ολυμπιακού πρέπει να θυμίσουμε πόσες φορές έχει
προσποιηθεί τον «τουρίστα», πόσες έχει υποπέσει σε πειθαρχικά παραπτώματα
κ.λπ. Κάθε φορά «πέφτει στα μαλακά». Γιατί; Διότι θεωρείται η ακριβή
πολυτέλεια στο ποδοσφαιρικό τμήμα. Λοιπόν, μήπως τα πολλά «χάδια» τον έφεραν
τον Ίλια στη σημερινή κατάσταση; Αν όχι, μέχρι πότε θα τον βλέπουν οι φίλαθλοι
να σέρνεται όταν δεν… πέφτει για να ξεγελάσει τον διαιτητή;