ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Η παγκοσμιοποίηση της ανοχής

Οι πολιτικοί. Οι επιστήμονες. Οι δικαστές. Ακόμη και οι Λόρδοι. Η κάνναβη
φαίνεται να παίρνει τον δρόμο της νομιμοποίησης.

Νομιμοποιήστε το! Στα «coffee shops» του Άμστερνταμ, το αίτημα αυτό έχει ικανοποιηθεί εδώ και χρόνια

ΤΟ ΙΑΤΡΙΚΟ περιοδικό «Λάνσετ» είναι έγκυρο και η ετυμηγορία του, όπως
δημοσιεύεται στο τελευταίο του τεύχος, βαρύνουσα: «Θα ήταν λογικό να
συμπεράνουμε ότι η κάνναβη είναι λιγότερο απειλητική για την υγεία από το
αλκοόλ ή τον καπνό». Σύμφωνα με μια έρευνα αυστραλών καθηγητών που
δημοσιεύεται στο ίδιο τεύχος, οι σοβαρότερες παρενέργειες της έντονης
κατανάλωσης κάνναβης είναι οι αναπνευστικές περιπλοκές (κυρίως βρογχίτιδα) και
τα τροχαία δυστυχήματα. Η χρόνια κατανάλωση θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να
συνδεθεί με την αλλοίωση γνωστικών λειτουργιών (μνήμη, προσοχή, κατανόηση) και
έναν αυξημένο κίνδυνο εξάρτησης. Είναι άγνωστο όμως αν αυτές οι επιπτώσεις
παραμένουν έπειτα από μια μακρά περίοδο αποχής.

Αυτό είναι το πρόβλημα, σχολιάζει ο αρθρογράφος. Η συζήτηση για την κάνναβη
είναι τόσο φορτισμένη, που δεν επιτρέπει στους γιατρούς να παρέχουν ακριβή
ενημέρωση για τους κινδύνους από την κατανάλωσή της. Το βέβαιο είναι ότι η
λήψη ουσιών που τροποποιούν τη συνειδησιακή κατάσταση αποτελεί κοινή και
σταθερή επιθυμία όλων των κοινωνιών. Και ότι ακόμη και η πιο δρακόντεια
νομοθεσία δεν μπόρεσε να καταστείλει αυτή την επιθυμία.

Η προσέγγιση αυτή έρχεται να συμπληρώσει την έκθεση που είχε δώσει λίγες μέρες
νωρίτερα στη δημοσιότητα η επιστημονική επιτροπή της Βουλής των Λόρδων, με την
οποία τάσσεται υπέρ της μερικής νομιμοποίησης της κάνναβης για ιατρικούς
λόγους.

Είτε το θέλουν είτε όχι οι οπαδοί της σκληρής γραμμής για τα ναρκωτικά, η
συζήτηση έχει ανοίξει. Συνέβαλε σ’ αυτό και η κυβερνητική αλλαγή στη Γερμανία:
οι Πράσινοι υποστηρίζουν ανοιχτά την αποποινικοποίηση των μαλακών ναρκωτικών
και ο νέος υπουργός Εσωτερικών Όττο Σίλυ είπε πρόσφατα στο «Σπήγκελ» ότι το
θέμα συζητείται σοβαρά.

Ο βαθμός ανοχής απέναντι στην κάνναβη διαφέρει από χώρα σε χώρα, επισημαίνει
το περιοδικό «Λ’ Εξπρές». Την πιο φιλελεύθερη νομοθεσία έχει η Ολλανδία, η
πρώτη χώρα που έχει καθιερώσει από το 1976 τη διάκριση ανάμεσα στα σκληρά και
τα μαλακά ναρκωτικά και που επιτρέπει στα 2.500 «coffee shops» της την αγορά 5
γραμμαρίων χόρτου κατ’ άτομο. Η Ισπανία αποποινικοποίησε στις αρχές της
περασμένης δεκαετίας την προσωπική χρήση, για να κάνει πίσω δέκα χρόνια
αργότερα και να απαγορεύσει την κατανάλωση ναρκωτικών σε δημόσιους χώρους. Ο
νόμος δεν εφαρμόζεται όμως με αυστηρότητα και οι ποινές που επιβάλλονται είναι
συνήθως χρηματικές. Πριν από λίγο καιρό μάλιστα, 100 δικαστές ζήτησαν
μεγαλύτερη επιείκεια για τους χρήστες.

Ανάλογη στάση με εκείνη της Ισπανίας κρατά και η Ιταλία, στη Γερουσία της
οποίας έχουν κατατεθεί περί τα δέκα σχέδια νόμου για την αποποινικοποίηση των
μαλακών ναρκωτικών. Αντίθετα, η Γαλλία, η Βρετανία, η Ελλάδα και οι
σκανδιναβικές χώρες εξακολουθούν να απορρίπτουν τη διάκριση σκληρών και
μαλακών ναρκωτικών. Οι φωνές, όμως, που ζητούν μια άλλη πολιτική πληθαίνουν.
Εκτός από την οικονομία, πρέπει να παγκοσμιοποιηθεί και η ανοχή.