3η ΚΑΡΤΑ Στην τροχιά «εργολάβων»

ΤΗΝ ΩΡΑ που οι εκπρόσωποι 14 κορυφαίων ομάδων της Ευρώπης συνεδριάζουν στη
Μαδρίτη και ανάβουν πράσινο φως στην UEFA για αναδιάρθρωση του Τσάμπιονς Λιγκ,
εμείς ασχολούμαστε με το περίεργο θέμα Ιορντανέσκου και παίζουμε… ποδόσφαιρο
στη μικρή αίθουσα του αθλητικού δικαστηρίου.

Όλα δείχνουν ότι οι αλλαγές στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις θα είναι
εντυπωσιακές. Οι πρόεδροι των 51 ομοσπονδιών της UEFA θα συζητήσουν τις
προτάσεις στις 24 Νοεμβρίου, ενώ η απόφαση θα επικυρωθεί από την Εκτελεστική
Επιτροπή της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας, στις 20 Δεκεμβρίου, στην Ιερουσαλήμ.

Νέος χάρτης λοιπόν στο ποδόσφαιρο της Ευρώπης. Ενισχυμένη η θέση των
ισχυρών ομάδων που μελετούν τρόπο μοιρασιάς της πίτας των εσόδων προς το
συμφέρον τους. Κι εμείς σφυρίζουμε αδιάφορα. Παραμένουμε κομπάρσοι σ’ ένα έργο
που έχει ξένους σκηνοθέτες και πρωταγωνιστές. Έως πότε;

Τι ελπίδες ανάκαμψης μπορεί να έχει ένα ποδόσφαιρο με κλονισμένη υγεία που
αρνείται να υποβληθεί σε εξετάσεις και να ακολουθήσει σωστή θεραπευτική αγωγή;
Πώς μπορεί να μειώσει την απόσταση από τις προηγμένες χώρες, όταν οι αγώνες
γίνονται ερήμην των φιλάθλων και τα εισιτήρια μιας αγωνιστικής Α’ Εθνικής δεν
ξεπερνούν όσα διατίθενται σ’ έναν και μόνο αγώνα γερμανικού ή ιταλικού ή
αγγλικού ή ισπανικού πρωταθλήματος;

Πώς μπορεί να κάνει έστω κι ένα βήμα μπροστά το ποδόσφαιρό μας, όταν
εκτιμάται ότι στο παρασκήνιο σκορπίζονται περισσότερα λεφτά απ’ όσα στη σκηνή;
Γιατί ας μη διαφεύγει από κανέναν ότι επί δεκαετίες έχουν αντικείμενο
χρυσοδάκτυλοι, παρολιτζήδες, κομπιναδόροι, «εργολάβοι» και άλλα κατακάθια. Και
οι δουλειές τους απ’ ό,τι φαίνεται πάνε καλά. Ο τζίρος ανεβαίνει, καθώς το
ποδόσφαιρο κατηφορίζει.

Το τρένο της Ευρώπης απομακρύνεται. Ας τρέξουμε να το προλάβουμε σε κάποιο σταθμό.