Έρχεται η γενιά του 2000

Θέλουν να γίνουν πλούσιοι, να παντρευτούν και να κάνουν παιδιά. Και δεν έχουν
αντίρρηση να εργαστούν σκληρά για να πετύχουν στη ζωή τους. Θέλουν επίσης να
έχουν δική τους δουλειά, είναι δύσπιστοι απέναντι στην πολιτική και θα
προτιμούσαν να μην έχουν δοσοληψίες με το κράτος και με τον νόμο.

Αισιόδοξη κοινωνία. «Ρεαλιστές και προσγειωμένοι, εκτιμούν την οικογενειακή ζωή και θέλουν υψηλό βαθμό εκπαίδευσης»

ΑΥΤΗ είναι η γενιά που θα ωριμάσει και θα κυριαρχήσει αμέσως μετά το 2000. Τις
συνήθειες αυτών των νέων Ευρωπαίων, που σύντομα θα πάρουν στα χέρια τους τα
ηνία της χώρας τους, αποκαλύπτει μεγάλη έρευνα που πραγματοποιήθηκε στη
Βρετανία από κοινωνικούς επιστήμονες του Ινστιτούτου Άνταμ Σμιθ.

Το χαρακτηριστικό στοιχείο στη συμπεριφορά της «γενιάς του 2000» είναι η τάση
της ανεξαρτησίας. Είναι «παραδοσιακοί» και προσέχουν να μην ενοχλούν κανέναν.
Αλλά δεν θέλουν και να τους ενοχλεί κανείς.

Αντίθετα με τους γονείς τους, που ήταν επηρεασμένοι από την εποχή και το στυλ
των «χίπις», οι αυριανοί μέσοι πολίτες της Βρετανίας αλλά και άλλων, προφανώς,
ευρωπαϊκών χωρών εμφανίζονται λιγότερο «χαλαροί» ή μαλθακοί, περισσότερο
αποφασιστικοί και τελειομανείς.

Οι περισσότεροι δήλωσαν ότι θέλουν να έχουν υψηλό βαθμό εκπαίδευσης και
πιστεύουν ότι ένα πτυχίο θα τους βοηθήσει πολύ, ασχέτως του αν χρειαστεί ν’
αλλάξουν επάγγελμα ή ειδικότητα πολλές φορές στη ζωή τους. Ιδού αναλυτικότερα
οι τάσεις των νέων ανθρώπων (από 16 έως 21 ετών), όπως προκύπτουν από την
έρευνα του Ινστιτούτου Άνταμ Σμιθ:

ΟΙ ΤΑΣΕΙΣ

Καριέρα: Πριν από 20 χρόνια οι περισσότεροι νέοι ονειρεύονταν μια
«θεσούλα» στο Δημόσιο, για σιγουριά. Σήμερα το ποσοστό αυτών που θέλουν να
γίνουν κρατικοί υπάλληλοι στη Βρετανία είναι μόλις 1%. Το 48% θέλει
επιχείρηση, «δικό τους» μαγαζί, εργαστήριο ή γραφείο. Άλλοι ονειρεύονται
καριέρα επιστήμονα ή καλλιτέχνη. Το 40% ονειρεύεται «πολλά λεφτά πριν από τα
35». Όλοι σχεδόν δηλώνουν πρόθυμοι για «οποιαδήποτε δουλειά», αν υπάρχει
ανάγκη ­ δεν έχουν ταξικές προκαταλήψεις.

Σεβασμός: Μόνον ένας στους 20 νέους δηλώνει ότι εκτιμά και σέβεται τους
πολιτικούς. Οι οποίοι θα ήταν η πιο ανυπόληπτη τάξη, αν δεν υπήρχαν οι….
δημοσιογράφοι. Οι τελευταίοι εμπνέουν σεβασμό μόνο σε έναν στους 50. Ένας
στους έξι εκτιμά τους συνδικαλιστές. Οι αστυφύλακες, αντίθετα, έχουν την
εκτίμηση του 49% των ερωτηθέντων νεαρών Άγγλων. Και οι γιατροί είναι σεβαστοί
στο 75%. Οι εκπαιδευτικοί βρίσκονται σε σχετικά καλή θέση: 46%. Όσο για τις
κομματικές προτιμήσεις, το 60% των ερωτηθέντων πιστεύουν στον Μπλερ και μόνο
20% στον Χέιγκ.

Γάμος: Η οικογένεια κερδίζει έδαφος. Αντίθετα, από τους γονείς τους που
πρόβαλλαν ως «μοντέρνοι» δηλώνοντας συχνά ότι είναι υπέρ της ελεύθερης
συμβίωσης και που κατέληξαν να ζουν συχνά με μονογαμικές οικογένειες, οι νέοι
του 2000 πιστεύουν όλο και περισσότερο στον γάμο. Ένα 20% θέλουν να
παντρευτούν οπωσδήποτε και πολλοί ακόμη θα επιδιώξουν, κάπως πιο αόριστα, τον
γάμο. Το 46% δηλώνουν ότι θέλουν να κάνουν και παιδιά.

Ελευθερία: Οι νέοι πιστεύουν ότι πρέπει να είναι απόλυτα ελεύθεροι στις
επιλογές τους. Αντιπαθούν τις απαγορεύσεις, θέλουν μια κοινωνία ελεύθερη και
χωρίς τυποκρατία. Ορισμένοι (ποσοστά μέχρι 15%) δήλωσαν ότι θα ήθελαν να
απαγορευθούν τα πορνοφίλμ, το κάπνισμα και το χάπι Έκσταση. Ένα 75% όμως
ζήτησε να απαγορευθεί το κυνήγι της αλεπούς.

ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ συμπέρασμα από την έρευνα του Ινστιτούτου Άνταμ Σμιθ, με τη βοήθεια
του γραφείου δημοσκοπήσεων Μόρι, είναι ότι η «γενιά του 2000» είναι αισιόδοξη,
φιλόδοξη και υπερδραστήρια. Δεν έχει πάθος με τα κομπιούτερ, όπως πιστεύεται,
ούτε γενικώς «πάθη».

Η έκθεση που συνοδεύει αυτά τα στοιχεία φωτογραφίζει νέους ανθρώπους που είναι
«ρεαλιστές, προσγειωμένοι και εμπνέονται από μάλλον παραδοσιακές αξίες». Το
όνειρό τους είναι μια ήρεμη και άνετη οικογενειακή ζωή, σε δικό τους σπίτι.
Είναι οπαδοί της ελεύθερης αγοράς, άλλωστε στην Αγγλία δεν έχουν γνωρίσει παρά
κυβερνήσεις που επίσης εφάρμοζαν συστήματα ελεύθερης οικονομίας. Στις
ελεύθερες ώρες τους θέλουν να κάνουν σπορ ή επισκευές στο σπίτι, ν’ ακούνε
μουσική τέκνο ή ίντι και να κάνουν βόλτα στις βιτρίνες για κανένα σινιέ
πουκάμισο ή φόρεμα.