Φρενίτιδα κατά των γκέι υπουργών

Οι βρετανικές εφημερίδες ταμπλόιντ ξέχασαν πολύ γρήγορα τη φιλόδοξη υπόσχεση
που έδωσαν μετά τον τραγικό θάνατο της πριγκίπισσας Νταϊάνας να σεβαστούν την
ιδιωτική ζωή των «ισχυρών» και συνεχίζουν με εξαιρετικό ζήλο την εκστρατεία
τους εναντίον των ομοφυλόφιλων υπουργών.

Κυνήγι μαγισσών. «Θέλετε να γνωρίζετε τις σεξουαλικές προτιμήσεις του βουλευτή σας;», ρωτά η «Μίρορ». Μόνο 20.000 αναγνώστες ανταποκρίθηκαν. Από αυτούς οι 15.000 απάντησαν πως το θέμα ελάχιστα τους ενδιαφέρει

ΜΕ το πρόσχημα «να λάμψει η αλήθεια» για τις σεξουαλικές προτιμήσεις των
πολιτικών, οι λαϊκές εφημερίδες απαιτούν με τα πρωτοσέλιδά τους να
αποκαλύπτουν οι κυβερνώντες τις ερωτικές τους κλίσεις και αποκλίσεις,
επικαλούμενες το δικαίωμα των εκλογέων να γνωρίζουν το ποιόν των ανθρώπων που
ψηφίζουν για να τους κυβερνούν.

ΚΥΝΗΓΙ ΜΑΓΙΣΣΩΝ

Το νέο κυνήγι των μαγισσών ξεκίνησε η «Σαν», η εφημερίδα με τη μεγαλύτερη
κυκλοφορία, που αναρωτιόταν «Μήπως μας κυβερνά μία μαφία ομοφυλόφιλων». Η
εφημερίδα του ομίλου Μέρντοχ, με πέντε εκατομμύρια αναγνώστες κάθε μέρα,
απείλησε μάλιστα ότι θα προβεί σε νέες αποκαλύψεις εις βάρος υπουργών, αν δεν
σπεύσουν πρώτοι εκείνοι να δηλώσουν ευθαρσώς ότι είναι γκέι.

Στην κυβέρνηση του Τόνι Μπλερ μετέχουν τέσσερις ομοφυλόφιλοι υπουργοί: ο Νικ
Μπράουν, υπουργός Γεωργίας, ο Κρις Σμιθ, υπουργός Πολιτισμού, ο Πίτερ
Μάντελσον, υπουργός Εμπορίου και Βιομηχανίας και ο Ρον Ντέιβις, ο οποίος
παραιτήθηκε από το υπουργείο Ουαλίας.

Συνεχίζοντας και χθες την εκστρατεία της, η «Σαν επανέρχεται στο θέμα των
γκέι, επαναλαμβάνοντας ότι υπερασπίζεται το δικαίωμα των αναγνωστών της να
γνωρίζουν ποιοί είναι ομοφυλόφιλοι.

«Υπάρχει μία ομάδα ομοφυλόφιλων που κατέχει θέσεις-κλειδιά στους κόλπους της
κυβέρνησης, στην τηλεόραση, ακόμα και στο παλάτι, και έχουν απεριόριστη
εξουσία. Πρέπει να το συνειδητοποιήσετε: οι υπουργοί αυτοί λαμβάνουν αποφάσεις
για την εκπαίδευση των παιδιών σας», προειδοποιεί.

ΚΑΙ ΕΝΑ ΕΡΩΤΗΜΑ

Στο χορό μπήκε και η μεγαλύτερη ανταγωνίστριά της, η εφημερίδα «Μίρορ», η
οποία στο χθεσινό φύλλο της καλούσε τους αναγνώστες της να απαντήσουν
τηλεφωνικά στο ερώτημα: «Θέλετε να γνωρίζετε τις ερωτικές προτιμήσεις του
βουλευτή σας;».

Στο κύριο άρθρο της η «Μίρορ» απαντά καταφατικά στο ερώτημα, πριν προλάβουν να
απαντήσουν οι αναγνώστες της, υπογραμμίζοντας ότι «ο κόσμος πρέπει να
γνωρίζει. Όχι βέβαια για να περιγελάσει και να καταδιώξει τους αντιπροσώπους
του στο Κοινοβούλιο, αλλά γιατί τούτο το ίδιο το γεγονός μπορεί να αποδειχθεί σημαντικό».

«Όλος ο κόσμος έχει το δικαίωμα της ιδιωτικής ζωής. Εκείνοι, όμως, που
μετέχουν του δημοσίου βίου δεν μπορούν να αποκρύπτουν ένα τόσο σημαντικό
ζήτημα, όπως η σεξουαλικότητά τους», επισημαίνει η εφημερίδα.

Και οι άλλες λαϊκές εφημερίδες συμμετέχουν στην εκστρατεία, τονίζοντας ότι η
σεξουαλική ζωή των υπουργών αποτελεί σημαντικό θέμα.

ΕΚΚΛΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ

Στον αντίποδα, η «Γκάρντιαν», η «Ντέιλι Τέλεγκραφ» και η «Ιντιπέντεντ»
προτάσσουν τις εκκλήσεις πολλών προσωπικοτήτων για τη δημιουργία νέας
νομοθεσίας για την προστασία της ιδιωτικής ζωής έναντι των υποτιθέμενων
αποκαλύψεων μερίδας του Τύπου.

Πάντως, η φρενίτιδα ορισμένων εφημερίδων εναντίον των ομοφυλόφιλων καλύπτει το
γεγονός ότι έχει μεταβληθεί ριζικά η στάση των πολιτικών στο θέμα της
ομοφυλοφιλίας στην Βρετανία ­ χώρα που πριν από έναν αιώνα έστελνε στη φυλακή
τον ποιητή της Όσκαρ Ουάιλντ για «άσεμνη συμπεριφορά».

Ο πουριτανισμός υποχωρεί, επισημαίνει η εφημερίδα «Γκάρντιαν», η οποία
δημοσιεύει το αποτέλεσμα σφυγμομέτρησης της κοινής γνώμης, σύμφωνα με το οποίο
το 52% των Βρετανών (έναντι 33%) κρίνουν ότι η ομοφυλοφιλία δεν είναι
ασυμβίβαστη με το υπουργικό αξίωμα ­ στάση αδιανόητη πριν από είκοσι ακόμα χρόνια.