ΠΡΟΣΩΠΑ Για τον θρόνο του Γκίνγκριτς

Προκάλεσε την παραίτηση του Νιούτ Γκίνγκριτς και τώρα είναι ο επικρατέστερος
για να τον διαδεχθεί· θα είναι όμως η λύση για τους Ρεπουμπλικανούς;

Ρόμπερτ Λίβινγκστον. Ο επικρατέστερος διάδοχος του Γκίνγκριτς στην προεδρία της Βουλής των Αντιπροσώπων

Ο ΜΠΟΜΠ Λίβινγκστον, ρεπουμπλικανός βουλευτής της Λουϊζιάνα και πρόεδρος της
ισχυρής Επιτροπής Κατανομής Κονδυλίων, έριξε την Παρασκευή το γάντι στον
Γκίνγκριτς ανακοινώνοντας ότι θα θέσει υποψηφιότητα εναντίον του για την
προεδρία της Βουλής των Αντιπροσώπων. Λίγες ώρες αργότερα, ο πρόεδρος της
Βουλής αιφνιδίασε τους πάντες ανακοινώνοντας την παραίτησή του, εν μέσω
κατηγοριών ότι είναι ο βασικός υπεύθυνος για τα κακά εκλογικά αποτελέσματα των
Ρεπουμπλικανών. Και χθες προχώρησε ακόμη περισσότερο λέγοντας ότι θα
παραιτηθεί και από τη βουλευτική έδρα του.

Ο Λίβινγκστον, 55 χρόνων, εκλέγεται στο Κογκρέσο από το 1978. Πρώην
εισαγγελέας, οφείλει την άνοδό του στην κοινοβουλευτική ιεραρχία στον άνθρωπο
που τώρα αμφισβητεί: παραμερίζοντας πολλά «αρχαιότερα» στελέχη των
Ρεπουμπλικανών, ο Γκίνγκριτς τον είχε βάλει επικεφαλής της Επιτροπής Κατανομής
Κονδυλίων, της ισχυρότερης και μεγαλύτερης του Κογκρέσου. Τώρα ο Λίβινγκστον
κατηγορεί τον πρώην μέντορά του ότι «χάθηκε σε μια ομίχλη ρητορειών και
εσφαλμένων προτεραιοτήτων». Η «Ουάσινγκτον Ποστ» έγραψε χθες ότι ο βουλευτής
της Λουϊζιάνα έχει τη σταθερή υποστήριξη «άνω των 100 μελών» (χρειάζεται 112)
της κοινοβουλευτικής ομάδας των Ρεπουμπλικανών ­ μεταξύ των οποίων και αρκετοί
πρόεδροι επιτροπών.

Πολλοί ωστόσο αμφιβάλλουν αν ο Λίβινγκστον είναι ο άνθρωπος που θα δώσει την
ώθηση και θα κάνει τις αλλαγές που τόσο χρειάζονται οι Ρεπουμπλικανοί. Οι
εκτιμήσεις για το «μήνυμα των εκλογών» είναι πολύ διαφορετικές μέσα στο κόμμα
­ η Χριστιανική Δεξιά κατηγορεί ότι δεν προτάθηκε στους ψηφοφόρους μια «σαφής
συντηρητική ατζέντα», οι μετριοπαθείς πιστεύουν ότι το πρόβλημα ήταν ακριβώς η
κυριαρχία της θρησκευτικής δεξιάς. Γεγονός είναι ωστόσο ότι οι ψηφοφόροι
επέλεξαν μετριοπαθείς Ρεπουμπλικανούς ως τους μελλοντικούς «σταρ» του
κόμματος, πολιτικούς όπως οι Μπους (Τέξας), Πατάκι (Νέα Υόρκη), Τόμσον
(Ουϊσκόνσιν), Ένγκλερ (Μίτσιγκαν), οι οποίοι επικράτησαν προβάλλοντας θέματα
όπως η προστασία του περιβάλλοντος, η διάθεση δημόσιων πόρων για την υγεία των
παιδιών, για τα σχολεία, για θέσεις εργασίας. Από την άλλη όμως, επισημαίνει η
«Νιου Γιορκ Τάιμς», οι περισσότεροι βουλευτές των Ρεπουμπλικανών είναι
σκληροπυρηνικοί πιστοί στο «πνεύμα του Γκίνγκριτς», υπέρμαχοι του περιορισμού
της κυβέρνησης και της μείωσης των φόρων, της απαγόρευσης των αμβλώσεων και
της άρσης των νόμων για την προστασία του περιβάλλοντος.

Ο Λίβινγκστον μπορεί να θεωρηθεί μετριοπαθής μόνο σε σύγκριση με τους
συντηρητικότερους εξ αυτών και η «Νιου Γιορκ Τάιμς» εκτιμά πως «οι
σκληροπυρηνικοί θα χρειαστούν άλλη μια εκλογική ήττα για να καταλάβουν ότι δεν
πουλάνε πια».