Παρατεταμένο σήμα κινδύνου

* Ο ΠΑΟ δεν δείχνει ικανός να πετύχει φέτος κάτι περισσότερο από απλή έξοδο
στην Ευρώπη

* Η εκπληκτική επέμβαση του Βάντσικ στα τελευταία λεπτά απέτρεψε την ήττα

Τι έφταιξε και ο Παναθηναϊκός έφτασε στο σημείο να είναι μια μέτρια εντελώς ακίνδυνη ομάδα; Όχι μόνο η δουλειά και οι επιλογές του Δανιήλ

Η ΧΘΕΣΙΝΗ συμπεριφορά του πρωτοπόρου Παναθηναϊκού θύμισε χθες στους φιλάθλους
(και όχι μόνο στους «πράσινους» οπαδούς…) ότι «η ιστορία επαναλαμβάνεται αν
έχεις αποφασίσει να την ξεχάσεις».

Ο Βασίλης Δανιήλ, προπονητής έμπειρος και με αρκετές εγχώριες και ευρωπαϊκές
διακρίσεις, ατύχησε φανερά με αντίπαλο τον ουραγό και εντελώς ασήμαντο ως
ποδοσφαιρική δύναμη, φέτος, Εθνικό Πειραιά.

Τη δεκαετία του ’80, πάλι με αντίπαλο αυτήν την «καταραμένη» ομάδα, ο Δανιήλ
λίγο έλειψε να καταστρέψει την καριέρα του, αν και τότε ­ στο Ολυμπιακό Στάδιο
του Μαρουσιού ­ ο Παναθηναϊκός είχε ηττηθεί 3-6!

Αν θυμάστε καλά, ήταν η περίοδος που ο Μακεδόνας τεχνικός ­ απόφοιτος της
Σχολής Κολωνίας ­ είχε ξεθυμάνει λέγοντας με οργή: «Είμαι εκατό χρόνια
μπροστά». Ποτέ δεν «ήταν». Πάντα θεωρούνταν ένας προπονητής συντηρητικός και
«νοικοκύρης», γι’ αυτό, άλλωστε, σπάνια τεμπέλιασε στην ανεργία περισσότερους
από λίγους μήνες.

Το ότι η στήλη χρεώνει σήμερα την κάρτα της στον προπονητή του Παναθηναϊκού,
είναι επειδή υπάρχουν ­ σε μόλις εννιά αγωνιστικές ­ «τρία τα κρατούμενα».
Συνεπώς συντρέχει λόγος να θυμηθούμε τα λάθη.

Πότε κατάφερε να νικήσει ο Παναθηναϊκός τον Πανηλειακό στην Καλογρέζα; Νίκησε
2-1 στο 94′. Πότε έκαμψε την αντίδραση του Ιωνικού, πάλι εντός έδρας; Σκορ 2-1
στο 88′ συμπληρωμένο. Πότε, τέλος, ο Παναθηναϊκός έβαλε «από κάτω» τον
Πανιώνιο; Σκορ 2-1 στο 92′. Ήταν τα τρία αποτελέσματα που έμοιαζαν με
παρατεταμένο σήμα κινδύνου για τη φιλόδοξη ομάδα του Βαρδινογιάννη. Ιδού,
χθες, που δεν έφταιξαν ούτε ο διαιτητής, ούτε ο σκληρός αντίπαλος, ούτε καν η
ολισθηρότητα του τερέν…

ΕΥΘΥΝΕΣ

Τι έφταιξε και ο Παναθηναϊκός έφτασε στο σημείο να είναι μια μέτρια εντελώς
ακίνδυνη ομάδα; Όχι μόνο η δουλειά και οι επιλογές του Δανιήλ. Ψάχνοντας το
χθεσινό αγωνιστικό αλαλούμ των «πρασίνων», κάπου θα χρεώσουμε ευθύνη στον
πρόεδρο, ο οποίος, αν και σίγουρος από το καλοκαίρι για τη συμμετοχή στο
Τσάμπιονς Λιγκ, άφησε την ομάδα σχεδόν γυμνή, ή αν θέλετε δεν τη δυνάμωσε στα
σημεία που «πονάει».

Οι αντικειμενικοί φίλαθλοι, αν είδαν τα χάι λάιτς του χθεσινού αγώνα,
διαπίστωσαν την καταπληκτική επέμβαση του Βάντσικ προς το τέλος του ματς, όταν
ο Ιωσήφ έπεσε στα πόδια του Σόουζα και απέτρεψε το μοιραίο…

ΣΥΜΠΤΩΣΗ;

Απορία (μετά το χθεσινό 0-0 με τον ουραγό): Από σύμπτωση ή όχι βρίσκεται ο
Παναθηναϊκός εκεί που βρίσκεται σε πρώτη εθνική και Τσάμπιονς Λιγκ; Το θέαμα
λέει ναι.

Από υπερβολικό άγχος για τη νίκη ή ερασιτεχνική αυταπάρνηση ο πάγκος του
Παναθηναϊκού αντέδρασε χθες βλέποντας την πινακίδα του τέταρτου διαιτητή να
δείχνει «5» λεπτά καθυστερήσεων ζητώντας περισσότερα; Οι μεγάλες ομάδες δεν
αντιδρούν έτσι κύριε Βασίλη (και καπετάνιε…).

Οι μεγάλοι, προβλέποντας τις μεγαλειώδεις εισπράξεις από την ΟΥΕΦΑ, ενισχύουν
τους 7-8 καλούς, με 4-5 πολύ καλύτερους στην ενδεκάδα και δεν περιμένουν να
γίνει το λάθος από τον… Τσούγκο και τον Κακανούλια για να νικήσουν. Άλλωστε,
πρόκειται για άγνωστους και «νηστικούς» ποδοσφαιριστές του Εθνικού, οι οποίοι
όμως έχουν κάθε λόγο σήμερα να γιορτάζουν.

Να επαναληφθεί ότι ο Βασίλης Δανιήλ δεν είναι κακός προπονητής. Συντηρητικός
είναι και χαμηλών τόνων… Και, όταν γίνει ταμείο, να δείξει ευχαριστημένος
απλά με πιθανή έξοδο στην Ευρώπη. Για κάτι περισσότερο, κακά τα ψέματα, ο
Παναθηναϊκός του Δανιήλ και του Βαρδινογιάννη δεν είναι σε θέση να το
σημαδέψει. Εκτός αν κάποιος αξιωματούχος φέρει στην Παιανία τίποτε βασιλικούς
πολτούς – νέκταρ, για τους κ. Αποστολάκη, Βάντσικ, Βαζέχα και τους άλλους
μαχητές, οι οποίοι ­ διάβολε ­ δεν είναι δυνατόν να αγωνίζονται Τετάρτη –
Σαββατοκύριακο και να απαιτείς να τα δίνουν όλα…