Π.Τ.Τ. 90′

* ΠΟΣΟ νίκη είναι μια νίκη; Και πόσο
δικαιούται να επαίρεται όποιος την κέρδισε, επανειλημμένα, με τρόπο ψυχοφθόρο
και άδοξο; Τα ερωτήματα αυτά φέρνει στην επιφάνεια φέτος, ξανά και ξανά, ο
Παναθηναϊκός του λαλίστατου κυρ-Βασίλη, που από ΠΑΟ μεταμορφώνεται, σιγά αλλά
σταθερά, σε ΠΤΤ 90′. Παναθηναϊκός Τσούκου – Τσούκου ως το ενενήντα.

* Η ΟΜΑΔΑ του Ζάετς και του Ρότσα είναι
φέτος η ομάδα του Δανιήλ (πρώτα απ’ όλα) και των νεροκουβαλητών του. Το δείχει
κατ’ αρχήν στην Ευρώπη: πρώτος χωρίς να πείθει ούτε τους οπαδούς του, σκοράρει
μόνο με κεφαλιές, υποφέρει σε μεγάλα διαστήματα όλων των αγώνων του,
αγωνίζεται, αλλά δεν δημιουργεί. Μόνο στο δεύτερο ημίχρονο με τη Δυναμό Κιέβου
απέδωσε ποδόσφαιρο υψηλών προδιαγραφών, ενώ η δεύτερη νίκη του, με τη Λανς την
Τετάρτη, επιτεύχθηκε με τον δυσκολότερο δυνατό τρόπο έναντι μιας ομάδας ενός
ουσιαστικά παίκτη (του Βαϊρέλ), που ψάχνει να βρει την περσινή ρέντα και
συνοχή της.

* ΣΤΟ ΔΕ ελληνικό πρωτάθλημα είναι που ο ΠΤΤ
90′ δικαιώνει ολοκληρωτικά τη νέα ονομασία του. Αν δεν είχε εφευρεθεί το
ενενηκοστό λεπτό, θα βρισκόταν τώρα προς τη μέση της βαθμολογίας. Το ιδιότυπο
κράμα πολύ νέων αλλά μάλλον περορισμένων δυνατοτήτων ποδοσφαιριστών και
δοξασμένων αλλά καταπονημένων από τα χρόνια και την έλλειψη βοήθειας παικτών,
έχει βρει έναν θαυματουργό τρόπο να επιζεί και να τραβάει με κόπο μπροστά.
Περιμένει, περιμένει, περιμένει ως το τέλος και στο τέλος δικαιώνεται.
Τουλάχιστον μέχρι χθες.

* Το σύγχρονο ποδόσφαιρο όμως θέλει ρίσκο ­
και ο ΠΤΤ 90′ μισεί το ρίσκο. Αποτέλεσμα: εμφανίσεις σαν τη χθεσινή με τον
Εθνικό, με ομάδα προϋπολογισμού όσο το πριμ καλωσορίσματος του Ασάνοβιτς και
προδιαγραφών όσο οι μέχρι στιγμής αντίπαλοι του Πανιωνίου στο Κύπελλο
Κυπελλούχων. Μήπως αυτό σημαίνει ότι δεν πρέπει να χαιρόμαστε για το απόλυτο
σερί και τους βαθμούς που έφεραν στην Ελλάδα οι συμπαθέστατοι μαχητές του Ρόνι
Γουίλαν; Όχι, βέβαια. Κανείς όμως δεν ισχυρίζεται, φωναχτά τουλάχιστον, ότι ο
Πανιώνιος πάει για το Κύπελλο Κυπελλούχων.

* ΑΝΤΙΘΕΤΑ, ο ΠΤΤ 90′ είναι μια ιστορική και
φιλόδοξη ομάδα, που με τις εμφανίσεις του εκπροσωπεί το ελληνικό ποδόσφαιρο. Η
δυναμική όμως της συντήρησης, που έχει αναγάγει σε επιστήμη ο προπονητής και
ανέχονται οι παίκτες και οι οπαδοί του, όχι μόνο δεν χαρίζει θέαμα, αλλά
σύντομα ­ ο Εθνικός έκανε μόνο την αρχή ­ δεν θα χαρίζει και αποτελέσματα.

* ΜΑΖΙ με την ΑΕΚ, που βρίσκεται σε άλλου
είδους παρατεταμένη κρίση, ο ΠΤΤ 90′ κινείται τα τελευταία χρόνια σε μια
διαρκή μετριότητα. Δεν θα τον σώσουν από αυτή τα τυχόν μεμονωμένα
αποτελέσματα, αλλά μια συνολική αλλαγή αγωνιστικής νοοτροπίας. Όπως δεν θα
σώσει ασφαλώς την ΑΕΚ το φλερτ με τον ομοσπονδιακό Άγγελο, τη στιγμή που το
παράδειγμα δίνει ο άλλος Άγγελος, ο Θεσσαλονικιός: μεταμόρφωσε τον ΠΑΟΚ, γιατί
τον πονάει βαθιά και είναι αποφασισμένος να διακινδυνέψει, για να του δώσει ταυτότητα.