30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΙΜΟΥΛΗΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Σε πόλη με λιμάνι, στον Πειραιά.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΕΙ ΠΟΤΕ: 20 Σεπτεμβρίου 1994, γεννήθηκε η
κόρη του.

ΕΚΤΙΜΑ: Τον επαγγελματισμό.

ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ: Ευτυχώς ακόμα.

ΜΙΣΕΙ: Την τεμπελιά.

ΔΑΚΡΥΖΕΙ: Και κλαίει επίσης.

ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ: Κάθε μέρα να ξεπερνάει τα όριά του.

ΛΑΤΡΕΥΕΙ: Την κόρη του.

Στόχος ζωής, το πώς ο άνθρωπος θα δει μια κάποια μέρα τον κόσμο σαν έργο
τέχνης. Ο Γιώργος Κιμούλης ομολογεί ότι στον Δημήτρη Χορν «οφείλει αυτό που
είναι». Θεωρεί επαναστάτη αυτόν που «μπορεί να επαναστατεί ενάντια στον ίδιο
του τον εαυτό» και υποστηρίζει ότι το θέατρο είναι «το καταφύγιο συνάντησης
ζωντανών ανθρώπων».

ΕΡ.: Στόχος ζωής;

ΑΠ.: Το πώς ο άνθρωπος θα δει μια κάποια ημέρα τον κόσμο σαν έργο τέχνης.

ΕΡ.: Είκοσι πέντε χρόνια στο θέατρο.

ΑΠ.: Με τρομάζει ένας τόσο μεγάλος απολογισμός. Δεν μπορώ να δω τη ζωή μου,
σαν να την παρατηρώ απέξω.

ΕΡ.: Ελεύθερο Θέατρο, Άλσος Παγκρατίου, πρώτη σας εμφάνιση στο θέατρο.

ΑΠ.: Η απόδειξη ότι το θέατρο είναι πληθυντικού αριθμού και όχι ενικού.

ΕΡ.: Δημήτρης Χορν.

ΑΠ.: Του οφείλω αυτό που είμαι.

ΕΡ.: «Ορέστης» του Ευριπίδη, τελευταία σας εμφάνιση στο θέατρο.

ΑΠ.: Το παράδειγμα για κάθε επαναστάτη που χρησιμοποιεί τη γλώσσα του κράτους.

ΕΡ.: Επαναστάτης;

ΑΠ.: Επαναστάτης, για μένα, είναι αυτός που μπορεί να επαναστατεί ενάντια στον
ίδιο του τον εαυτό.

ΕΡ.: Τι είναι θέατρο για σας;

ΑΠ.: Το καταφύγιο συνάντησης ζωντανών ανθρώπων.

ΕΡ.: Χθες στο σανίδι. Σήμερα πίσω;

ΑΠ.: Πάντα ήμουν και μπρος και πίσω απ’ το σανίδι.

ΕΡ.: Ηθοποιός;

ΑΠ.: Ο καλλιτέχνης που προσπαθεί να κάνει έργο τέχνης τον παρόντα χρόνο.

ΕΡ.: Αγαπημένος σας ρόλος;

ΑΠ.: Κάθε ρόλος που έχω ερμηνεύσει, ο οποίος έχει γεννηθεί από την ανάγκη να
εκφράσω ερωτήματα, σκέψεις αισθήματα που με κατακλύζουν την εποχή που τον ερμηνεύω.

ΕΡ.: Σκηνοθέτης;

ΑΠ.: Αυτός που πρέπει να πείσει τους ηθοποιούς να ξαναβρούν τη χαμένη
κοινωνική τους συνείδηση.

ΕΡ.: Καλλιτεχνικός διευθυντής;

ΑΠ.: Πρώτ’ απ’ όλα κάποιος που έχει ξεπεράσει τα ψυχολογικά προβλήματα της εξουσιολαγνείας.

ΕΡ.: Κέντρο ή περιφέρεια.

ΑΠ.: Από το κέντρο στην περιφέρεια. Όλα τα σημεία της φυγόκεντρης κίνησης.

ΕΡ.: Πάτρα;

ΑΠ.: Η πύλη της Ελλάδας προς την Ευρώπη.

ΕΡ.: ΔΗΠΕΘΕ;

ΑΠ.: Δυνατότητα να δημιουργήσεις σε πόλεις όπου οι πολίτες έχουν ακόμα έντονο
το αίσθημα της αυτοχθονίας.

ΕΡ.: ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας.

ΑΠ.: Χρωστάει πάρα πολλά στη Μάγια Λυμπεροπούλου και στους συνεργάτες της.

ΕΡ.: Διεθνές Φεστιβάλ Πάτρας.

ΑΠ.: Χρωστάει τα πάντα στον Θάνο Μικρούτσικο.

ΕΡ.: Πάτρα, Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης;

ΑΠ.: Η ευκαιρία να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε μόνο καλοί οικοδεσπότες, αλλά
ισάξιοι συνδαιτυμόνες.

ΕΡ.: Πανεπιστήμιο Πατρών;

ΑΠ.: Ο χώρος όπου μπορούμε να αποδείξουμε ότι επιστήμη και τέχνη μπορούν να συμβαδίζουν.

ΕΡ.: Πελοποννησιακή Μαθητική Συνάντηση Θεάτρου;

ΑΠ.: Η Μέση Εκπαίδευση είναι ο πυρήνας κάθε πολιτιστικής ανάπτυξης.

ΕΡ.: Καρναβάλι της Πάτρας;

ΑΠ.: Ο Μπακχτίν θα ήταν ευτυχισμένος σ’ αυτήν την πόλη.

ΕΡ.: Υπάρχει χρονοδιάγραμμα για τους στόχους του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας;

ΑΠ.: 1999, οργάνωση και έργα υποδομής· 2000, αλλαγή του αιώνα· 2004,
Πολιτιστική Ολυμπιάδα· 2006, Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης.

ΕΡ.: Η τηλεόραση σήμερα;

ΑΠ.: Η παντοκρατορία της εικόνας, το εργαλείο δηλαδή για τον ευνουχισμό της
φαντασίας μας.

ΕΡ.: Η πολιτική;

ΑΠ.: Ό,τι κινδυνεύει περισσότερο αυτήν την εποχή. Οι πάντες ζητούν τον θάνατό
της, χωρίς να σκέφτονται όμως ότι μαζί της μπορεί να πεθάνει κι ο άνθρωπος.

ΕΡ.: Θεός;

ΑΠ.: Το όριο του ανθρώπου.

ΕΡ.: Αξιοκρατία;

ΑΠ.: Το μεγάλο στοίχημα. Θα επανέλθει στο ελληνικό λεξιλόγιο ή όχι;