30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ ΦΛΕΡΙΑΝΟΥ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στον Πειραιά.

ΜΕΓΑΛΩΣΕ: Στη Νίκαια. Εκεί τελείωσε και το σχολείο.

ΑΓΑΠΑΕΙ: Την οικογένειά της, το κρασί και τους ανθρώπους.

ΔΟΚΙΜΑΖΕΙ: Ό, τι πιστεύει ότι θα την κάνει καλύτερη στη δουλειά της και
σε αυτούς που ζουν γύρω της.

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ: Την υποκρισία, το ψέμα και την ασυνέπεια.

ΤΟΛΜΑΕΙ: Να εφαρμόζει νέες ιδέες, νέες τεχνικές, ελπίζοντας ότι θα
δώσει μία νέα εικόνα και μία νέα γεύση.

ΧΑΙΡΕΤΑΙ: Την έλλειψη ρουτίνας. Την αγωνία στον ερχομό κάθε νέας παραγωγής.

Τριάντα χρόνια να «παντρεύει» ποικιλίες σταφυλιών, να τις συνθέτει και να
γεύεται τη χαρά της δημιουργίας όταν ένα νέο κρασί φτάνει στο ποτήρι. Η
οινολόγος Μαίρη Φλεριανού είναι η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων
Οινολόγων. Όμως, οι πρωτιές της δεν είναι μονάχα αυτές, είναι και η πρώτη
γυναίκα που μπήκε στην παραγωγή με έναν οικογενειακό αμπελώνα στην Πάτρα και η
πρώτη που εργάστηκε ως σύμβουλος σε μικρές παραγωγικές μονάδες. Μέσα σε όλα
αυτά προλαβαίνει να είναι μία καλή μητέρα, σύζυγος και πρόσφατα γιαγιά.

ΕΡ.: Οίνος ευφραίνει… καρδίαν γυναίκας;

ΑΠ.: Ευφραίνει όλες τις καρδιές ανεξαρτήτως φύλου.

ΕΡ.: Χημικός – οινολόγος. Μία τυχαία συνάντηση;

ΑΠ.: Το να γίνω χημικός ήταν μία συνειδητή επιλογή. Το να γίνω οινολόγος ήταν
μία μοιραία συνάντηση που καθόρισε και την ζωή μου, αλλά και την πορεία μου.

ΕΡ.: Τι δεν σας κυρίευσε ποτέ;

ΑΠ.: Η ρουτίνα. Υπήρχε πάντα η αγωνία στον ερχομό κάθε νέας παραγωγής.

ΕΡ.:Και για το αποτέλεσμα;

ΑΠ.: Η ασύγκριτη χαρά να μεγαλώνεις και να καμαρώνεις για τα νέα σου παιδιά.

ΕΡ.: Και η ένταση των συγκινήσεων;

ΑΠ.: Νομίζω ότι κάθε χρονιά μού δίνει συγκινήσεις. Τα κρασιά που βγήκαν από τα
χέρια μου «ήσαν όλα τους παιδιά μου».

ΕΡ.: Η πρώτη γυναίκα στην κεφαλή της Ένωσης Ελλήνων Οινολόγων. Πόσο δύσκολο είναι;

ΑΠ.: Το να είσαι κεφαλή πάντα είναι δύσκολο. Η βοήθεια των συναδέλφων, όμως,
έκανε τα πράγματα πιο εύκολα.

ΕΡ.: Ελληνική Οινοποιία. Γίγαντας ή νάνος;

ΑΠ.: Έχουμε μία καλή θέση στην ποιότητα, όμως δεν μας έχει αναγνωριστεί έξω
από τα όρια της χώρας μας.

ΕΡ.: Τα ελληνικά κρασιά στην παγκόσμια αγορά;

ΑΠ.: Σύντομα θα έχουν τη θέση που τους ταιριάζει. Άλλωστε, όσες φορές
συμμετέχουμε σε διεθνείς διαγωνισμούς αποσπούμε διακρίσεις.

ΕΡ.: Κρασί σημαίνει συντροφιά;

ΑΠ.: Είναι το ποτό της παρέας, της κουβεντούλας και της ηρεμίας. Είναι το ποτό
της φιλίας.

ΕΡ.: Και τι άλλο;

ΑΠ.: Φάρμακο. Οι ιδιότητές του είναι πολλές και σημαντικές.

ΕΡ.: Ποιες στιγμές της ζωής δεν θα μπορούσαν να μην περιλαμβάνουν μια γουλιά κρασιού;

ΑΠ.: Δεν υπάρχει τέτοια στιγμή. Είναι φίλος. Είναι σύντροφος στη χαρά και τη λύπη…

ΕΡ.: Και της δικής σας;

ΑΠ.: Στη δική μου ζωή δεν περιλαμβάνεται σε κάποια στιγμή. Είναι ο κυρίαρχος.

ΕΡ.: Τι αγαπάτε να γεύεστε;

ΑΠ.: Ένα ποτήρι καλό κρασί.

ΕΡ.: Τι θα μοιραζόσαστε με τα αγαπημένα σας πρόσωπα;

ΑΠ.: Ένα μπουκάλι κρασί, ένα νέο κρασί, μία καινούργια χαρά.

ΕΡ.: Κτήμα Φλεριανού, προσωπική υπόθεση;

ΑΠ.: Το μεράκι της δημιουργίας.

ΕΡ.: Και η οργάνωση της παραγωγής;

ΑΠ.: Θέλει γνώση και τεχνική υποστήριξη.

ΕΡ.: Μία γυναίκα πρόεδρος νοικοκυρεύει;

ΑΠ.: Κάθε πρόεδρος οργανώνει και νοικοκυρεύει.

ΕΡ.: Και μία πρόεδρος οινολόγων;

ΑΠ.: Ίσως είναι πιο εύκολο σε μία γυναίκα πρόεδρο να κάνει γνωστά τους σκοπούς
και το έργο της Ένωσης Οινολόγων.

ΕΡ.: Σαν το παλιό καλό κρασί;

ΑΠ.: Τίποτα καλύτερο. Κλείνει τον μόχθο, το μεράκι και την προσπάθεια πολλών ανθρώπων.

ΕΡ.: Κρασί – ουίσκι σημειώσατε;

ΑΠ.: Σίγουρα σημειώνουμε «1»

ΕΡ.: Απειλούνται οι μικρές ελληνικές μονάδες παραγωγής από τα εισαγόμενα κρασιά;

ΑΠ.: Όχι βέβαια. Οι μικρές μονάδες παραγωγής έχουν προϊόντα πολύ καλής ποιότητας.

ΕΡ.: Στο ελληνικό «χρηματιστήριο κρασιού» ποιες μετοχές είναι τα μπλου-τσιπ:
τα λευκά ή τα κόκκινα;

ΑΠ.: Εξίσου σημαντικά και τα δύο. Ίσως τα κόκκινα να ανεβάσουν την τιμή της
μετοχής τους ταχύτερα.