3η ΚΑΡΤΑ Στον ρυθμό εξουσιαστών

Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ του ελληνικού ποδοσφαίρου συνεχίζεται. Κάθε χρόνο έχουμε
πολλές κακές διαιτησίες σε αγώνες όλων των πρωταθλημάτων. Επειδή τα φώτα
πέφτουν πάντα στην Α’ Εθνική, το μέγεθος της ασχήμιας δεν μετριέται.

Το πρόβλημα υπήρχε, υπάρχει, και δυστυχώς θα υπάρχει, όσο οι υπεύθυνοι θα
αδρανούν και θα αφήνουν τα πράγματα να εξελίσσονται σύμφωνα με τις
υπαγορεύσεις των εκάστοτε ισχυρών.

Διάγνωση έχει γίνει και μάλιστα πολλές φορές. Πάσχει σοβαρά το ποδόσφαιρο.
Ο οργανισμός του γεμάτος από εστίες μόλυνσης. Και τα μικρόβια ανθεκτικά, που
μπορούν πια να αντιστέκονται στα αντιβιοτικά. Η διαιτησία και η αθλητική
δικαιοσύνη είχαν τις περισσότερες φορές τα μεγαλύτερα προβλήματα. Οι
εξουσιαστές είχαν στραμμένο πάντα το ενδιαφέρον τους στην προσπάθεια ελέγχου
των δύο αυτών τομέων. Δεν χρειάζεται ανάλυση για να καταλάβει ο καθένας τον
στόχο τους. Πάντα οι διαιτητοπατέρες φώναζαν για την ανεξαρτησία του κλάδου
και κάποια στιγμή παραδόθηκαν στους παράγοντες των ΠΑΕ και των ποδοσφαιρικών
Ενώσεων. Το πρόβλημα, αντί να λυθεί, μεγεθύνθηκε.

Χαρακτηριστικό του ποδοσφαίρου μας είναι η αυθαιρεσία. Κανόνας, η
επιλεκτική εφαρμογή των διατάξεων. Οι μεγάλοι και οι σύμμαχοί τους έχουν
συνήθως ευνοϊκή μεταχείριση. Όσοι όμως εξασφαλίζουν «καλές υπηρεσίες», χάνουν
τη μιλιά τους και την ξαναβρίσκουν όταν κάτι δεν πάει καλά γι’ αυτούς. Το
συμφέρον του ποδοσφαίρου δεν τους απασχολεί. Έτσι όμως, σιγά – σιγά αλλά
σταθερά, ξέφτισε η αξιοπιστία του ποδοσφαίρου. Έφυγαν από τα γήπεδα οι
περισσότεροι φίλαθλοι και έμειναν κυρίως οι φανατικοί οπαδοί. Τα εισιτήρια
μειώθηκαν δραματικά. Ποδόσφαιρο ερήμην των φιλάθλων.

Κάπου κάπου κάτι ταράζει τα νερά. Φουντώνουν οι ελπίδες για κάθαρση. Όλα
όμως ηρεμούν γρήγορα και δουλεύουν στον ρυθμό των εξουσιαστών.