Η κόκα κόλα δεν πτοείται

Από τότε που άρχισαν τα προβλήματα στις αναδυόμενες οικονομίες, ο κόσμος της
κόκα κόλα δεν είναι πια ο ίδιος. Ο Ντάγκλας Ινβέστερ ανέλαβε το τιμόνι της
εταιρείας σε εξαιρετικά δύσκολους καιρούς.

ΟΙ πωλήσεις της μεγάλης πολυεθνικής συγχρονίστηκαν με την κατάρρευση του
ρουβλίου, την οικονομική αναταραχή στη Ιαπωνία, τις ανησυχίες για ενδεχόμενη
νομισματική κρίση στη Βραζιλία και μία σειρά από άλλες κακοτυχίες ­ ακόμη και
την κακοκαιρία στη Γερμανία.

Σε αυτό το διεθνές περιβάλλον η απαισιοδοξία θα ήταν μία φυσιολογική αντίδραση
για μία εταιρεία που πραγματοποιεί τα τρία τέταρτα των κερδών της εκτός των
Ηνωμένων Πολιτειών, μία εταιρεία που αποτελεί το αρχέτυπο των αμερικανικών
πολυεθνικών εταιρειών, οι οποίες από το 1990 «μίλησαν» στην καρδιά των
επενδυτών, υποσχόμενες ολοένα και περισσότερα κέρδη σε μία συνεχώς
επεκτεινόμενη παγκόσμια οικονομία.

ΣΟΥΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ

Αν όμως η τρέχουσα οικονομική αβεβαιότητα βυθίζει κάποιους στην απαισιοδοξία,
όπως ας πούμε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, τις κεντρικές τράπεζες και τους
γκουρού των επιθετικών αμοιβαίων κεφαλαίων, δεν συμβαίνει το ίδιο με τον
Ντέιβιντ Ινβέστερ, που εδώ και έναν χρόνο βρίσκεται στο τιμόνι της εταιρείας.
Ο πρόεδρος της κόκα κόλα και οι συνεργάτες του επιδεικνύουν μία σχεδόν
σουρεαλιστική αισιοδοξία. Όμως, αυτή ακριβώς η στάση τους φάνηκε κάπως να
επιβεβαιώνεται την περασμένη Δευτέρα. Η μετοχή της εταιρείας εκτινάχθηκε στα
ύψη, όταν ο δισεκατομμυριούχος επενδυτής Γουόρεν Μπάφετ, που ελέγχει ένα
μεγάλο μερίδιο της κόκα κόλα με τις 200 εκατομμύρια μετοχές που έχει στην
κατοχή του, δήλωσε ότι αναμένει καλές ειδήσεις, παρά τα προβλήματα στο
εξωτερικό που έριξαν τις διεθνείς πωλήσεις του αμερικανικού κολοσσού.

Κρίση; Ποια κρίση;, λέει λοιπόν ο Ινβέστερ μόλις κάποιος αναφερθεί στο
αφιλόξενο διεθνές κλίμα.

«Για ανθρώπους κάποιας ηλικίας, πράγματι είναι ένα διαφορετικό περιβάλλον»,
λέει αναφερόμενος σε εκείνη τη γενιά των επιχειρηματιών που γνώρισαν μόνο την
ανάπτυξη των αρχών της δεκαετίας του 1990. «Όμως, για την κόκα κόλα δεν είναι
κάτι καινούριο. Έχουμε εργαστεί σε τέτοιες συνθήκες για πολλά χρόνια.
Πηγαίνουμε σε μία χώρα για να μείνουμε και όχι μόνο για τους καλούς καιρούς».

Άλλωστε, λέει ο Ινβέστερ, που είναι 51 ετών και άρχισε να εργάζεται στην
εταιρεία πριν από 19 χρόνια, η κόκα κόλα ξέρει να βγάζει κέρδη ακόμη και από
τις πιο απομακρυσμένες δραστηριότητές της, στην ζούγκλα, την έρημο, τα ξερονήσια.

ΤΟ «ΜΕΓΑΛΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ»

Γενναία λόγια. Όμως, μπορεί η κόκα κόλα να αντέξει σε τόσα πολλά «χαστούκια»
μαζί, όταν εξαρτάται τόσο πολύ από τις πωλήσεις της στις παγκόσμιες αγορές;
Πόσο είναι παρακινδυνευμένο το «μεγάλο στοίχημα» που έχει βάλει για την
παγκόσμια ανάπτυξη; Μήπως η διεθνής κατάσταση επιφυλάσσει εκτεταμένη μείωση
στα εταιρικά κέρδη;

Η ίδια η εταιρεία δεν διακινδυνεύει προβλέψεις πέρα από το τέταρτο τρίμηνο του
τρέχοντος έτους: σε αυτή την περίοδο, λέει, τα κέρδη της θα είναι μειωμένα σε
σχέση με πέρυσι. Ήδη, έχει ανακοινώσει μείωση κερδών κατά 12,2% για το τρίτο τρίμηνο.

Οι επενδυτές μοιάζουν να δίνουν ψήφο εμπιστοσύνης στη μετοχή της εταιρείας στο
χρηματιστήριο. Όμως, το χρηματιστήριο δεν είναι πάντα ένας αμερόληπτος κριτής.

Το ρίσκο για εταιρείες σαν την κόκα κόλα «έχει αρχίσει να γίνεται σαφές», λέει
η Λία Μοντιλιάνι, στρατηγική αναλύτρια της Morgan Stanley Dean Witter, «αλλά
έχουν ξαναβρεθεί και άλλοτε σε παρόμοια κατάσταση». Η κόκα κόλα και άλλες
μεγάλες πολυεθνικές, όπως η Procter & Gamble και η Gillette, μπορεί να
είναι καλές εταιρείες, λέει η Μοντιλιάνι, αλλά μερικές φορές «καλή εταιρεία
δεν θα πει οπωσδήποτε και καλή μετοχή».