30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Κώστας Αλαμάνος

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Αθήνα, τον Αύγουστο ενός σωτήριου έτους.

ΑΓΑΠΑΕΙ: Το ποδόσφαιρο και την Επίδαυρο.

ΘΑ ΚΑΛΟΥΣΕ ΣΕ ΓΕΥΜΑ: Τον Ναζίμ Χικμέτ.

ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Αυτή την εποχή το «Πάντα καλά» του Παύλου Μάτεσι.

ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΥ ΤΟΥ ΑΡΕΣΕΙ: Ως Κερκυραίος στην καταγωγή, η καλή κλασική
μουσική. Δεν απορρίπτει πάντως και το ρεμπέτικο.

ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΦΑΓΗΤΟ: Μπουρδέτο (σκορπίνες με κοκκινοπίπερο).

ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΤΑΞΙΔΕΥΣΕΙ: Από τη Γη του Πυρός μέχρι τα Ιμαλάια. Ένα στόχο
που συνεχώς τον αναβάλλει από τον συμβιβασμό της καθημερινότητας.

Εδώ και μερικούς μήνες στην «ηλεκτρική» ­ όπως την χαρακτηρίζει ­ καρέκλα
του προέδρου της ΕΠΑΕ (Ένωση Ποδοσφαιρικών Ανωνύμων Εταιρειών), ο Κώστας
Αλαμάνος υποστηρίζει πως το ποδόσφαιρο είναι τόσο βρώμικο, όσο είναι οι
διεργασίες στα υπόλοιπα κοινωνικά επίπεδα. Η διαιτησία, του θυμίζει αρχαία
ελληνική τραγωδία, αναπολεί τον ερασιτεχνισμό και θα ήθελε να ταξιδεύσει από
τη Γη του Πυρός μέχρι τα Ιμαλάια. Τέλος, δεν αρνείται ότι, όπου υπάρχουν
χρήματα, υπάρχουν και πολλά συμφέροντα.

ΕΡ.: ΕΠΑΕ. Ένωση Ποδοσφαιρικών Ανωνύμων Εταιριών;

ΑΠ.: Κατά τίτλο, ναι.

ΕΡ.: Διοργανώτρια του πρωταθλήματος, συνδικαλιστικό όργανο ή λίγο απ’ όλα;

ΑΠ.: Όλα αυτά, με γεύση ελληνική.

ΕΡ.: Σίγουρα πάντως πεδίο έντονων αντιπαραθέσεων…

ΑΠ.: Γεγονός. Ελπίδα από τις αντιπαραθέσεις, πάντως, να ποτισθεί το δέντρο του ποδοσφαίρου.

ΕΡ.: Πολλά τα συμφέροντα;

ΑΠ.: Όπου υπάρχουν χρήματα, υπάρχουν και συμφέροντα.

ΕΡ.: Οικονομικά συμφέροντα μεταξύ των μελών της διοίκησης;

ΑΠ.: Αν εννοείται ιδιοτελώς, θα έλεγα όχι. Αν λέτε για τις ομάδες τους, ναι.

ΕΡ.: Πρόεδρος της ΕΠΑΕ. Στον λάκκο των λεόντων;

ΑΠ.: Οι λέοντες είναι περήφανα ζώα και ταιριάζουν στον βασιλιά των σπορ.

ΕΡ.: Η καρέκλα του προέδρου είναι για τον Κώστα Αλαμάνο;

ΑΠ.: Ηλεκτρική.

ΕΡ.: Σύμβουλος της ΕΠΑΕ. Τίτλος τιμής;

ΑΠ.: Έτσι πρέπει να είναι.

ΕΡ.: «Κίνηση των 10». Τελικά τελείωσε μάλλον άδοξα.

ΑΠ.: Πάντα υπάρχουν οι «δούρειοι ίπποι».

ΕΡ.: Και ο Απόλλων.

ΑΠ.: Παράδοση, ήθη, έθιμα, κουλτούρα, ιστορία, πολιτισμός.

ΕΡ.: Από το κακό στο χειρότερο εφέτος.

ΑΠ.: Διαφωνώ. Σε ένα ανταγωνιστικό σύστημα, το κακό και το καλό είναι πολύ κοντά.

ΕΡ.: Επαγγελματικό ποδόσφαιρο: Πώς το χαρακτηρίζετε;

ΑΠ.: Ατροφικό.

ΕΡ.: Γιατί;

ΑΠ.: Γιατί το σύστημα στις υποχρεώσεις θέλει επαγγελματίες και στα δικαιώματα ερασιτέχνες.

ΕΡ.: Πολλοί μιλούν για το «βρώμικο πρωτάθλημα».

ΑΠ.: Όσο βρώμικες ή όσο καθαρές είναι οι διεργασίες στα άλλα κοινωνικά επίπεδα.

ΕΡ.: Βίκτωρας Μητρόπουλος.

ΑΠ.: Ικανός άνθρωπος, αλλά φανατικός.

ΕΡ.: Σωκράτης Κόκκαλης ή Γιώργος Βαρδινογιάννης;

ΑΠ.: Ταυτόσημα πρόσωπα ως προς την οικονομική ισχύ.

ΕΡ.: Δημήτρης Μελισσανίδης. Μία ακόμη κόντρα;

ΑΠ.: Σαφώς και ναι, γιατί η ομάδα του κάνει πρωταθλητισμό.

ΕΡ.: Διαιτησία.

ΑΠ.: Υπόθεση για Ευριπίδη και Σοφοκλή. Ελπίζουμε στον «από μηχανής θεό».

ΕΡ.: Αθλητική Δικαιοσύνη.

ΑΠ.: Τακτικοί δικαστές ­ κίνδυνος απειρίας. Νομικοί εν γένει ­ κίνδυνος εμπειρίας.

ΕΡ.: Κρατικός παρεμβατισμός. Υπάρχει;

ΑΠ.: Η σημερινή καχεξία του ποδοσφαίρου, έχει το προπατορικό της αμάρτημα.
Αυτοδιαχείριση με πολλούς σκοπέλους.

ΕΡ.: ΟΠΑΠ. Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας κόντρας.

ΑΠ.: Αν συμβεί, υπεύθυνη δεν θα είναι η ΕΠΑΕ.

ΕΡ.: Ο ρόλος της ΕΠΟ;

ΑΠ.: Ίσως Ποντιοπιλατικός.

ΕΡ.: Αν είχατε την ευχέρεια ν’ αποφασίζετε μόνος, τι θα κάνατε πρώτα απ’ όλα;

ΑΠ.: Θα έκανα για δύο χρόνια ερασιτεχνικά τα πρωταθλήματα. Ή θα κήρυσσα
στρατιωτικό νόμο εν καιρώ πολέμου.

ΕΡ.: Και με τη δουλειά τι γίνεται;

ΑΠ.: Ευτυχώς έχω δύο άξιους γιους.

ΕΡ.: Κινηματογράφος ή θέατρο;

ΑΠ.: Θέατρο.

ΕΡ.: Δηλώνετε αναρχικός;

ΑΠ.: Εάν παρ’ αρχαίοις εξοστρακίζοντο οι απολιτικοί, παρά νέοις πρέπει να
εξοστρακίζονται οι πολιτικοί.

ΕΡ.: Ποδόσφαιρο ή μπάσκετ το πιο δημοφιλές άθλημα;

ΑΠ.: Το ποδόσφαιρο είναι για όλο τον λαό, το μπάσκετ έχει ιδιαιτερότητες.

ΕΡ.: Ελληνικός αθλητισμός.

ΑΠ.: Σε θέση προόδου. Ας είναι καλά το ποδόσφαιρο με το ΠΡΟΠΟ. Όμως χαλάλι. Ας
μας το αναγνώριζαν κατ’ ελάχιστο.

ΕΡ.: Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004.

ΑΠ.: Τιμή και ερέθισμα για ένα φιλόδοξο λαό.