30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΕΣΗΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ: Ηγουμενίτσα.

ΑΓΑΠΩ: Την κόρη μου.

ΘΑΥΜΑΖΩ: Τους ανθρώπους με οράματα.

ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ: Μια άλλη Ελλάδα, που θα έχει ως πρωταρχικό μέλημα την
προστασία του περιβάλλοντος.

ΘΑ ΗΘΕΛΑ: Να μη ζήσουμε άλλες καταστροφές.

ΕΝΟΧΛΟΥΜΑΙ: Με την αναλγησία και την κοινωνική παθογένεια.

ΖΗΛΕΥΩ: Την απάθεια των υπευθύνων!!!

ΘΥΜΩΝΩ: Με τους οσφυοκάμπτες της εξουσίας.

Η Ημέρα του Δάσους βρίσκει τη χώρα μας φτωχότερη σε πράσινο. Ο πρόεδρος της
Πανελλήνιας Ένωσης Δασολόγων, Κώστας Μπέσης, πιστεύει ότι χρειάζεται και μια
«αγορά του αιώνα» για το ελληνικό δάσος, ενώ θεωρεί καταστροφείς του δάσους
τις εκάστοτε ελληνικές κυβερνήσεις, με «τα νομοθετήματα και την πολιτική τους».

ΕΡ.: Το μήνυμα των καμένων δασών ελήφθη;

ΑΠ.: Μάλλον υπήρχαν «παράσιτα» στην επικοινωνία.

ΕΡ.: Ποιος ο απολογισμός του καλοκαιριού;

ΑΠ.: Χαμένες ανθρώπινες ζωές, γκρίζοι κορμοί και στάχτη σε 1.500.000 στρέμματα.

ΕΡ.: Τα μέτρα που ελήφθησαν επαρκούν;

ΑΠ.: Δεν ελήφθη κανένα ουσιαστικό μέτρο, αλλά γίνονται κινήσεις εντυπωσιασμού
με στόχο την παραπληροφόρηση της κοινής γνώμης.

ΕΡ.: Σας φοβίζουν τα πρωτοβρόχια;

ΑΠ.: Κάθε φορά που βρέχει τρέμω.

ΕΡ.: Η αντιπλημμυρική προστασία της χώρας μοιάζει με…

ΑΠ.: … σουρωτήρι με τεράστιες τρύπες.

ΕΡ.: Πότε θα αποκτήσουν δικαίωμα ψήφου τα ελληνικά δάση;

ΑΠ.: Όταν ο Έλληνας αποκτήσει περιβαλλοντική συνείδηση και αγωγή.

ΕΡ.: Μπορείτε να κατονομάσετε τους καταστροφείς;

ΑΠ.: Οι κυβερνήσεις, διαχρονικά, με τα νομοθετήματα και την πολιτική τους.

ΕΡ.: Οι ευθύνες του κλάδου των δασολόγων;

ΑΠ.: Ο κλάδος των δασολόγων αγωνίστηκε συνειδητά για την προστασία του δασικού
πλούτου της χώρας.

ΕΡ.: Το άτυπο μποϊκοτάζ της Δασικής έναντι της Πυροσβεστικής, γεγονός;

ΑΠ.: Ένας καλά πλασαρισμένος μύθος με στόχο τη συγκάλυψη των κυβερνητικών ευθυνών.

ΕΡ.: Η Πυροσβεστική με σύμβουλο τη Δασική μπορεί να αποδώσει;

ΑΠ.: Όχι. Μόνο ο ενιαίος φορέας δασοπροστασίας.

ΕΡ.: Δασάρχες κάτοχοι… μεριδίων στα υποθηκοφυλακεία!

ΑΠ.: Πιθανόν και να συμβαίνει.

ΕΡ.: Ένα κτηματολόγιο θα σώσει τα δάση μας;

ΑΠ.: Αναγκαίο, αλλά όχι ικανό.

ΕΡ.: Κτηνοτροφία και δάση, δύο θέματα ενός υπουργού. Συμβιβάζονται;

ΑΠ.: Ναι, αν ληφθούν τα κατάλληλα δασοπονικά και λιβαδοπονικά μέτρα.

ΕΡ.: Για τα δάση δεν πρέπει να κάνουμε «αγορά του αιώνα»;

ΑΠ.: Γιατί όχι; Αν και χρειάζονται πολύ λιγότερα χρήματα για την ολοκληρωμένη
προστασία των δασών.

ΕΡ.: Τι θα πρέπει να γίνει με τους οικοδομικούς συνεταιρισμούς;

ΑΠ.: Όπου αναφερόμαστε σε οικοδομικούς συνεταιρισμούς που κατέχουν δάση και
δασικές εκτάσεις, το Δημόσιο θα πρέπει ή να τις απαλλοτριώσει ή να τις
ανταλλάξει με άλλες δημόσιες εκτάσεις.

ΕΡ.: Με τις επεκτάσεις των σχεδίων πόλεων;

ΑΠ.: Καμία επέκταση σχεδίου πόλεως εντός δασών και δασικών εκτάσεων.

ΕΡ.: Καμένες και αναδασωτέες εκτάσεις. Γιατί υπερισχύουν οι πρώτες;

ΑΠ.: Γιατί στις καμένες δεν περιέχονται μόνο δασικές εκτάσεις, αλλά και αγροτικές.

ΕΡ.: Το 2004 πόσο θα έχουν μειωθεί οι δασικές εκτάσεις της χώρας μας;

ΑΠ.: Αν συνεχιστεί η ίδια λανθασμένη πολιτική, τότε 10.000.000 στρέμματα θα
έχουν καταστραφεί.

ΕΡ.: Τα μεγάλα δημόσια έργα μπορεί να μην καταστρέφουν δάση;

ΑΠ.: Όχι, αλλά θα μπορούσαμε να περιορίσουμε τις καταστροφές, αν σχεδιάζονταν
με τη λογική της βιώσιμης ανάπτυξης.

ΕΡ.: Θα κάνατε απεργίες διαρκείας για τα δάση;

ΑΠ.: Αν χρειαστεί, ασφαλώς.

ΕΡ.: Τρεις προτάσεις για τη σωτηρία των δασών.

ΑΠ.: Επαρκής χρηματοδότηση, κτηματολόγιο – δασολόγιο, στελέχωση της Δασικής
Υπηρεσίας, ανόρθωση των υποβαθμισμένων δασών, διαχείριση των υδατικών πόρων.