ΠΡΟΣΩΠΑ Ευρωβουλευτής, ετών 25

«Ίσως να μην τα καταφέρω, αλλά εγώ βρίσκομαι στο Στρασβούργο για να αλλάξω τον
κόσμο»: Βερόνικα Παλμ, 25 ετών, ευρωβουλευτής.

Βερόνικα Παλμ: Το θέμα είναι ότι θέλω να αλλάξω τον κόσμο

Η ΒΕΡΟΝΙΚΑ Παλμ έγινε την περασμένη εβδομάδα η νεώτερη βουλευτής του
Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Το 1994, στα 22 της, είχε εκλεγεί επιλαχούσα με το
ευρωψηφοδέλτιο του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Σουηδίας και τώρα
αντικατέστησε την Μπριγκίττα Ώλκβιστ, η οποία κέρδισε έδρα στη σουηδική βουλή
στις γενικές εκλογές του περασμένου μήνα. Με την παρουσία, αλλά και τις
απόψεις της, όπως τις εξέθεσε στους «Τάιμς» και στην «Κορριέρε ντέλλα Σέρα»,
έφερε μια πνοή δροσιάς στους γκρίζους διαδρόμους των Βρυξελλών.

Η Βερόνικα είναι νηπιαγωγός το επάγγελμα και από τα 15 της μέλος της
σοσιαλδημοκρατικής νεολαίας. Ο πατέρας της, συνδικαλιστής εργάτης, της έμαθε,
λέει, «να βλέπω τα πράγματα με τα δικά μου μάτια» κι εκείνη έφτασε στις
Βρυξέλλες από την πόλη της, το Λινκέπινγκ, όχι για να αναλωθεί «στους
συμβιβασμούς της πολιτικής», αλλά επειδή «ανατράφηκα πιστεύοντας σ’ έναν
καλύτερο κόσμο… στην ανάγκη να μπει τέλος στην αδικία». «Έχω δει τι σημαίνει
να είσαι άνεργος μετά το σχολείο», λέει η Βερόνικα. «Έχω δει το λαό μου να
κάνει διακρίσεις εις βάρος των μεταναστών. Έχω δει την κοινωνία μου να
φτωχαίνει, την κοινωνική προστασία να περιορίζεται». Θέλει να αλλάξει τον
κόσμο, επειδή «κάθε μέρα 42.000 παιδιά πεθαίνουν από την πείνα, επειδή ουδείς
θέλει πια να προσφέρει φιλοξενία σε όποιον την έχει ανάγκη, επειδή το κεφάλαιο
μετράει περισσότερο από τους ανθρώπους. Άραγε δεν αρκούν όλα αυτά για να
καταλάβει κανείς ότι κάτι δεν πάει καλά;».

Η Βερόνικα είναι ευτυχής που οι σοσιαλδημοκράτες κυβερνούν πλέον τη
συντριπτική πλειονότητα των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά ανησυχεί ότι οι
πολιτικές που ασκούν είναι υπερβολικά καπιταλιστικές. Ψήφισε κατά της
σουηδικής ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά τώρα θεωρεί την ένταξη αυτή κάτι
δεδομένο. Στις Βρυξέλλες θα είναι μέλος των Επιτροπών για τη Νεολαία και τον
Πολιτισμό καθώς και για τις Γυναικείες Υποθέσεις. Δεν μπορεί ακόμη να
καταλάβει μερικά πράγματα, όπως γιατί ηλεκτρονικούς υπολογιστές έχουν μόνον οι
βοηθοί των βουλευτών («Υποθέτουν ίσως ότι οι βουλευτές δεν πρέπει να γράφουν
οι ίδιοι τα κείμενά τους. Πολύ ξεπερασμένο…») ή γιατί το σύστημα εξόδων
επιτρέπει στους ευρωβουλευτές να διεκδικούν αποζημιώσεις πολύ μεγαλύτερες απ’
όσα ξοδεύουν για τα εισιτήριά τους. «Πιστεύω πάντως ότι θα μ’αρέσει να δουλεύω
εδώ», αποφαίνεται. «Είμαι ακόμη 25 χρόνων. Είμαι ακόμη με το φίλο μου. Η ζωή
μου δεν άλλαξε και ελπίζω πως ούτε θα αλλάξει… Το θέμα δεν είναι αν θα
δουλεύω εδώ, στη σουηδική βουλή ή στο δημοτικό συμβούλιο του Λινκέπινγκ. Το
θέμα είναι ότι θέλω να αλλάξω τον κόσμο».