Με άδεια δημάρχου οι οίκοι ανοχής

Με πολλών χρόνων καθυστέρηση και ύστερα από τον θόρυβο που προκλήθηκε τις
τελευταίες ημέρες με τα κυκλώματα εκμετάλλευσης γυναικών, το υπουργείο
Δημόσιας Τάξης κατέθεσε χθες στη Βουλή νομοσχέδιο για «τα εκδιδόμενα με αμοιβή πρόσωπα».

Ινστιτούτα μασάζ. Ουδεμία πρόβλεψη υπάρχει στο νομοσχέδιο για έλεγχο στα ινστιτούτα μασάζ και την εκμετάλλευση σ’ αυτά εκατοντάδων αλλοδαπών γυναικών, κυρίως από χώρες της Ασίας και του πρώην υπαρκτού σοσιαλισμού

ΜΕ το νομοσχέδιο αυτό εκχωρούνται πλέον αποφασιστικές αρμοδιότητες στον
δήμαρχο και στον κοινοτάρχη για την έκδοση αδειών λειτουργίας των οίκων ανοχής
σε «πρόσωπα» και όχι «σε γυναίκες», όπως ίσχυε μέχρι τώρα.

Οι διατάξεις του νομοσχεδίου δεν αντιμετωπίζουν νομοθετικά τα λεγόμενα
«ινστιτούτα αισθητικής» ή μασάζ, που είναι πλέον ­ και αριθμητικά ­
περισσότερα από τους οίκους ανοχής και δεν δίνουν ­ νομοθετικά ­ απάντηση στο
πρόβλημα υποβαθμισμένων συνοικιών.

Και αυτό γιατί καταργείται ακόμη και ο περιορισμός της προηγούμενης νομοθεσίας
για 12 οίκους ανοχής κατά Αστυνομικό Τμήμα, εκχωρώντας την αρμοδιότητα για τον
αριθμό τέτοιων σπιτιών σε επιτροπή, στην οποία θα προεδρεύει ο δήμαρχος ή ο
κοινοτάρχης. (Ο περιορισμός αυτός, πάντως, έχει καταστρατηγηθεί, κυρίως στην
περιοχή του Η’ Αστυνομικού Τμήματος, όπου λειτουργούν 100 οίκοι ανοχής).

Ακόμη με το νομοσχέδιο καθορίζεται ότι πρέπει τα εκδιδόμενα επί χρήμασι
πρόσωπα να εξετάζονται από γιατρό ­ και να καταγράφεται αυτό στο βιβλιάριο
υγείας τους ­ κάθε 15 ημέρες, αντί 2 φορές την εβδομάδα που ίσχυε μέχρι
σήμερα, ενώ μειώνεται το όριο ηλικίας τους από 21 ετών που ήταν μέχρι σήμερα,
στα 18. Αντιθέτως, αυξάνεται το όριο ηλικίας για το βοηθητικό προσωπικό των
οίκων ανοχής από 50 σε 55 χρόνων, απαγορεύοντας να συμπεριλαμβάνονται σ’ αυτό
άνδρες, ενώ σε κάθε οίκο ανοχής θα επιτρέπεται να εργάζονται 3 πρόσωπα, αλλά
σε διαφορετικά ωράρια.

Ακόμη, το νομοσχέδιο επιτρέπει να υπάρχουν οίκοι ανοχής ακόμη και σε
πολυκατοικίες, αρκεί να το δέχονται ο ιδιοκτήτης του συγκεκριμένου
διαμερίσματος και όλοι οι συνιδιοκτήτες ­ όχι οι ενοικιαστές ­ του οικήματος.
(Η άδεια θα δίδεται κάθε δύο χρόνια και θα ανανεώνεται για ίσο χρόνο με τους
ίδιους όρους και προϋποθέσεις της αρχικής χορήγησής της).

Στο νομοσχέδιο υπάρχει διάταξη προστασίας των αλλοδαπών (με νόμιμη άδεια
παραμονής), αλλά δεν γίνεται ουσιαστικά καμία αναφορά στην καταστροφή
νεοκλασικών της Αθήνας (π.χ. του Σβώλου) από οίκους ανοχής, όπως επίσης δεν
γίνεται καμία αναφορά ­ παρότι είχε αποτελέσει κατ’ επανάληψη θέμα συζήτησης
στη Βουλή ­ στον οικονομικό έλεγχο των οίκων αυτών, όπως ισχύει σε όλες τις
άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. (Υπάρχει, ωστόσο, αναφορά σε αμοιβή των
μελών των επιτροπών).

Στις διατάξεις του νομοσχεδίου περιλαμβάνονται και διατάξεις για ποινικές
κυρώσεις μέχρι και 2 χρόνια με χρηματική ποινή, όταν δεν υπάρχει πιστοποιητικό
άσκησης επαγγέλματος ή άδεια λειτουργίας του οίκου ανοχής, καθώς και
διοικητικές κυρώσεις μέχρι και 3 μήνες.

Στο μεταξύ, με ερώτησή του προς τον Πρωθυπουργό ο πρώην υπουργός της Ν.Δ.
Γιώργος Σούρλας θέτει το ζήτημα του κυκλώματος εκμετάλλευσης γυναικών που
αποκαλύφθηκε στη Γλυφάδα.

Και κατηγορεί τον υπουργό Δημόσιας Τάξης ότι επέτρεψε τη λειτουργία
εισπρακτικού μηχανισμού υπέρ νονών της νύχτας, «γεγονός που δημιουργεί
πολιτικό και ηθικό θέμα μείζονος σημασίας».

ΣΥΜΦΩΝΑ με βασική διάταξη του νομοσχεδίου: «Η άδεια χορηγείται από τον οικείο
Δήμαρχο ή Πρόεδρο Κοινότητας, ύστερα από σύμφωνη γνώμη επιτροπής, η οποία
συγκροτείται με απόφαση του Νομάρχη και αποτελείται από τον Εισαγγελέα
Πρωτοδικών του τόπου όπου βρίσκεται το ακίνητο, ως πρόεδρο, τον διευθυντή της
Διεύθυνσης Υγιεινής της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης, ως εισηγητή, τον διευθυντή
της Αστυνομικής Διεύθυνσης ή Διεύθυνσης Ασφαλείας ή τους νόμιμους αναπληρωτές
τους καθώς και έναν από τον νομαρχιακό και ένα δημοτικό ή κοινοτικό, κατά
περίπτωση, σύμβουλο, που ορίζονται με τους αναπληρωτές τους από το αντίστοιχο
νομαρχιακό, δημοτικό ή κοινοτικό συμβούλια». (Με το ισχύον καθεστώς την άδεια
λειτουργίας έδινε το Αστυνομικό Τμήμα με τη σύμφωνη γνώμη τριμελούς επιτροπής
από έναν αξιωματικό, έναν κοινωνικό λειτουργό και ένα γιατρό).

Η παραπάνω διάταξη συνοδεύεται στο νομοσχέδιο και με μία επόμενη που ερμηνεύει
περισσότερο πώς θα δίδονται οι άδειες: «Οι δήμοι και οι κοινότητες καθορίζουν
με απόφασή τους τον αριθμό των εν γένει αδειών που επιτρέπεται να χορηγούνται
στην περιφέρειά τους, με βάση τις ιδιαίτερες τοπικές συνθήκες και ανάγκες που
σχετίζονται κυρίως με τον πληθυσμό τους και τη σύνθεση αυτού, την ύπαρξη
στρατοπέδων, λιμανιών και βιομηχανικών μονάδων, καθώς και με την ανάπτυξη
εμπορικών ή άλλων δραστηριοτήτων που επιβάλλουν απασχόληση ή διέλευση ατόμων
από άλλες περιοχές.

Κατά την πρώτη εφαρμογή του νόμου αυτού, η ανωτέρω απόφαση εκδίδεται μέσα σε
τρεις μήνες από την έναρξη ισχύος του. Επίσης, δύνανται να καθορίζουν περιοχές
τους, εντός των οποίων επιτρέπεται η χορήγηση τέτοιων αδειών».