ΠΡΟΣΩΠΑ Το μοντέλο με την κορδέλα

Άλεκ Βεκ. «Ο λιμός στο Νότιο Σουδάν δεν είναι κάτι μοιραίο, αναπόφευκτο!»

Η ΑΛΕΚ Βεκ, Ντίνκα από το Νότιο Σουδάν, είναι σήμερα το πιο περιζήτητο μαύρο
μοντέλο· στην πασαρέλα φοράει στο χέρι της, όποτε μπορεί, μια χρωματιστή κορδέλα.

«Ο κόσμος με ρωτάει τι είναι, πού την αγόρασα», λέει η Άλεκ στη «Λιμπερασιόν».
«Τότε τους εξηγώ. Είναι ένα βραχιόλι υποσιτισμένου παιδιού που χρησιμοποιούν
στα κέντρα επισιτισμού στο Σουδάν. Το χρώμα αντιστοιχεί στην κατάσταση του
παιδιού: το πράσινο, είναι εντάξει· πορτοκαλί, υπάρχει κίνδυνος· στο κόκκινο,
ο θάνατος είναι κοντά».

Πάνε εννέα χρόνια που η Άλεκ έφυγε από την πόλη όπου γεννήθηκε, στο
Μπαρ-ελ-Γαζάλ, τη Θάλασσα από Γαζέλες, όπως ονόμασαν την περιοχή αυτή του
Νότιου Σουδάν οι πρώτοι Άραβες ταξιδιώτες. Σήμερα οι γαζέλες έχουν εξαφανιστεί
και οι αυτόχθονες Ντίνκα έχουν αποδεκατιστεί από τον εμφύλιο ανάμεσα στο
μουσουλμανικό, αραβικό Βορρά και στον ανιμιστικό, μαύρο Νότο. Ο ΟΗΕ ανακοίνωσε
χθες ότι 80.000 κάτοικοι του Μπαρ-ελ-Γαζάλ, οι οποίοι προσπαθούν να συνέλθουν
από το φετινό λιμό, απειλούνται τώρα από τις κατακλυσμιαίες βροχές και τις
πλημμύρες. «Οι άνθρωποι δεν ενδιαφέρονται να μάθουν πώς φτάσαμε ως εδώ», λέει
η Άλεκ. «Ο λιμός δεν είναι κάτι μοιραίο, αναπόφευκτο. Είναι το αποτέλεσμα του
πολέμου, των λεηλασιών που κάνουν συμμορίες που εξοπλίζονται από το
ισλαμιστικό καθεστώς, που σφάζουν τα κοπάδια, κλέβουν τις σοδειές, απάγουν τα
παιδιά. Χωρίς τα κοπάδια και τους αγρούς τους, οι Ντίνκας δεν είναι τίποτε. Ο
Βορράς θέλει να επιβάλει τη θρησκεία και τη γλώσσα του. Κι αν χάσουμε την
ταυτότητά μας, χανόμαστε. Η μόνη λύση είναι η ανεξαρτησία του Νότιου Σουδάν».

Για να γλιτώσουν από τον εμφύλιο, η Άλεκ και η οικογένειά της (ο πατέρας της
ήταν δάσκαλος και έχει τέσσερις αδελφούς και τέσσερις αδελφές) έφυγαν από το
Μπαρ-ελ-Γαζάλ το 1989. Στο Χαρτούμ έμεναν σε μια τενεκεδούπολη. Ο πατέρας
πέθανε, η οικογένεια διασκορπίστηκε στον Καναδά, την Αυστραλία, την Ιταλία, τη
Γερμανία. Η Άλεκ έφυγε για το Λονδίνο, όπου ζει η μεγαλύτερη αδελφή της. Εκεί
την ανακάλυψε, πριν από δύο χρόνια, ένας πράκτορας οίκων μόδας και σήμερα
είναι περιζήτητη ­ ο Ραλφ Λώρεν τη ζητάει για να ανοίγει τις επιδείξεις του.
Παράλληλα δραστηριοποιείται σε οργανώσεις αρωγής προς το Νότιο Σουδάν. Ωστόσο
το κύκλωμα της μόδας ενοχλείται όταν πρόκειται να εξηγήσει τους λόγους της
επιτυχίας της: «Είναι, εε, πώς να το πούμε, έθνικ, πολύ αυθεντική», απαντά στη
«Λιμπερασιόν» ένας εκπρόσωπός του. Εννοεί πως έχει τα χαρακτηριστικά τής
αφρικανικής καταγωγής της, τέλειο οβάλ πρόσωπο, εβένινο δέρμα, μικρά δόντια,
μεγάλα πόδια, φαρδιά μύτη, μάτια σαν κάρβουνο, πως δεν έχει καμία σχέση με την
αισθητική Ναόμι Κάμπελ. Κάποιες μαύρες συντάκτριες μόδας την κατηγόρησαν
μάλιστα ότι ενσαρκώνει την Αφρική όπως τη βλέπουν οι λευκοί. «Τι θέλουν να
πουν;», θύμωσε η Άλεκ. «Πως μοιάζω με άγρια;».