3η ΚΑΡΤΑ Και όμως αδικούνται

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ επιτυχημένη η εφετινή πορεία του Ολυμπιακού στο Τσάμπιονς Λιγκ. Με
δύο νίκες και μία ισοπαλία φιγουράρει πρώτος στον όμιλό του και βρίσκεται σε
τροχιά πρόκρισης.

Η νίκη του επί του Άγιαξ ήταν πέρα για πέρα δίκαιη και μάλιστα το 1-0
κρίνεται φτωχό σκορ. Δεν ήρθε η νίκη με ένα γκολ, που κρατήθηκε με τα δόντια,
αλλά ήταν προϊόν εκρηκτικού κατά διαστήματα παιχνιδιού, με αριστουργηματικές
επινοήσεις και αξιοζήλευτη ταχύτητα στην ανάπτυξη. Κάθε άλλο παρά ασήμαντο
είναι να αντιμετωπίζεις τον Άγιαξ και να βγαίνεις πολλές φορές σε κόντρα
επίθεση με αριθμητική υπεροχή.

Η δουλειά του προικισμένου Ντούσαν Μπάγιεβιτς αρχίζει να φαίνεται στον
Ολυμπιακό και οι αμφισβητίες μπαίνουν σιγά σιγά στο καβούκι τους.

Αλλά και ο ελλιπής Παναθηναϊκός είχε θαυμάσια παρουσία στη Γαλλία, απέναντι
στη φανατισμένη Λανς. Στάθηκε με αξιώσεις στο τερέν και χτύπησε τη νίκη με
ίσους όρους. Λύγισε στο 79′ ύστερα από αλυσίδα λαθών και συμπτώσεων και δεν
πήρε τον πολύτιμο βαθμό της ισοπαλίας στο 90′, όταν ο Ολλανδός διαιτητής Ντικ
Γιολ αρνήθηκε οφθαλμοφανέστατο πέναλτι σε αγκάλιασμα του Ασάνοβιτς από τον Μιαρκό.

Τα καταφέρνουν οι δύο εκπρόσωποί μας στη μεγαλύτερη διοργάνωση της Ευρώπης,
αλλά είναι βέβαιο ότι αδικούνται. Όχι από τρίτους, αλλά από τις συνθήκες που
επικρατούν στο ποδόσφαιρό μας. Και βέβαια δεν είναι άμοιροι ευθυνών, αφού
είχαν και έχουν τη δύναμη να αλλάξουν τα πράγματα και να υπαγορεύσουν
πραγματικά το fair play στα γήπεδά μας. Και όχι μόνο αυτό. Μπορούν και πρέπει
να βοηθήσουν για τη βελτίωση των γηπεδικών εγκαταστάσεων σ’ ολόκληρη τη χώρα,
ώστε να μην απογοητευόμαστε βλέποντας τα «παλατάκια» της υπόλοιπης Ευρώπης,
όπου φίλαθλοι και ποδοσφαιριστές χαίρονται το ποδόσφαιρο.