ΠΡΟΣΩΠΑ Πρώτος στόχος, η ανεργία

Μερικοί τον θεωρούν ως την «πραγματική δύναμη πίσω από τον θρόνο» του
Γκέρχαρντ Σρέντερ· σε κάθε περίπτωση, ο Όσκαρ Λαφονταίν θα έχει «αυξημένες
εξουσίες» στη νέα κυβέρνηση.

Όσκαρ Λαφονταίν. Το κυβερνητικό πρόγραμμα του Σρέντερ φέρει τη σφραγίδα του

ΠΡΟΕΔΡΟΣ του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, του παλαιότερου, μεγαλύτερου και
τώρα κυβερνώντος κόμματος της Γερμανίας, ο Όσκαρ Λαφονταίν θα αναλάβει ένα
υπερυπουργείο Εθνικής Οικονομίας με διευρυμένες αρμοδιότητες. Για να πάρει
αυτό το χαρτοφυλάκιο, λένε οι δημοσιογραφικές πληροφορίες, υποχρέωσε τον
προκάτοχό του στην ηγεσία του κόμματος Ρούντολφ Σάρπινγκ να «περιοριστεί» στο
υπουργείο Άμυνας. Στη συνέχεια, επικράτησε στην κόντρα με τον προαλειφόμενο
υπουργό Οικονομικών, τον Γιοστ Στόλμαν: ο Στόλμαν, επιχειρηματίας στον τομέα
των ηλεκτρονικών υπολογιστών, τελικά δεν δέχθηκε το υπουργείο και χθες
επιτέθηκε στον «κόκκινο Όσκαρ» κατηγορώντας τον ότι μοναδικό του κίνητρο είναι
η δίψα για την εξουσία. Αδιαφορώντας γι’ αυτού του είδους τις επικρίσεις, ο
Λαφονταίν πήρε μερικές αρμοδιότητες από το υπουργείο Οικονομικών και τις
προσέθεσε στο δικό του υπουργείο… Και το κυβερνητικό πρόγραμμα που
παρουσίασε ο Σρέντερ φέρει τη σφραγίδα του Λαφονταίν.

Γόνος εργατικής καθολικής οικογένειας του Σάαρλαντ, όπου ο καθολικισμός
ισοδυναμεί με τον συνδικαλισμό, ο 55χρονος Λαφονταίν μαθήτευσε σε σχολεία
Ιησουιτών, πήρε πτυχίο στη Φυσική και έγινε μέλος του SPD στα 23 του, το 1966.
Έχει κάνει τρεις γάμους, ο τρίτος με την οικονομολόγο Κρίστα Μύλερ, με την
οποία συνυπογράφει μάλιστα ένα βιβλίο για την παγκοσμιοποίηση, που είναι το
αγαπημένο θέμα του. Στα τρία χρόνια αφότου ανέλαβε την ηγεσία του SPD, ο
«κόκκινος Όσκαρ» κατάφερε να οδηγήσει το κόμμα του στην εξουσία. Ο ίδιος είχε
ωστόσο αποτύχει να εκθρονίσει τον καγκελάριο Χέλμουτ Κολ το 1990 ­ χρονιά που
ένας ανισόρροπος τον μαχαίρωσε στον λαιμό, καθώς έβγαινε από μια κομματική
συνάντηση. Εντούτοις, ουδείς αμφιβάλλει ότι ο Σρέντερ δεν θα μπορούσε να γίνει
καγκελάριος αν δεν είχε τη στήριξη του Λαφονταίν.

Ο Λαφονταίν βλέπει τον γαλλογερμανικό άξονα σαν το κλειδί για τη νέα Ευρώπη
και για την επιτυχή αντιμετώπιση του μεγαλύτερου προβλήματός της, της
ανεργίας. Καθώς οι δύο χώρες έχουν συνολικά περίπου 7 εκατομμύρια ανέργους, το
40% της ανεργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η συνεργασία του με τον Γάλλο ομόλογό
του Ντομινίκ Στρως-Καν αναμένεται να καθορίσει σημαντικά την ευρωπαϊκή
πολιτική για τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης, σημειώνει ο Ίαν Τρέυνορ στην
«Γκάρντιαν». Αν τα πράγματα εξελιχθούν όπως εκείνος θέλει, η γερμανική
προεδρία της Ε.Ε., που ξεκινά τον Ιανουάριο, «θα υποστηρίξει τις προτάσεις της
γαλλικής κυβέρνησης για την αντιμετώπιση της ανεργίας. Για τον Λαφονταίν, οι
θέσεις εργασίας είναι “το αποφασιστικό κριτήριο, όχι τα κέρδη ή οι μετοχές”».