Πρέπει να λογοδοτήσει

Πινοσέτ. Ένα όνομα από το παρελθόν. Ένας αναχρονισμός 82 χρόνων. Όχι όμως
και για τον Λουίς Μουνιόζ. Που θυμάται ακόμα και τώρα τα κτυπήματα, τα
καψίματα, τα ηλεκτροσόκ και τους εξευτελισμούς της χιλιανής μυστικής
αστυνομίας «Ντίνα». Και δεν θέλει κανένας να τα ξεχάσει. Ούτε τους χιλιάδες
«εξαφανισμένους». (Independent).
![]() |
|
Θαυμάστε ύφος. Έχει μόλις πετύχει ως πραξικοπηματίας και θα καταδυναστεύσει |
ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ που έκανε το BBC, ζητώντας από όσους επισκέπτονται την ηλεκτρονική
σελίδα του στο δίκτυο να απαντήσουν «αν είχαν δίκιο οι βρετανικές αρχές που
συνέλαβαν τον Πινοσέτ», το «ναι» είχε συντριπτική πλειοψηφία με 87%, ενώ το
«όχι» μόλις 13%.
Ο στρατηγός Αουγκούστο Πινοσέτ κατέλαβε την εξουσία στη Χιλή, με αιματηρό
πραξικόπημα, στις 11 Σεπτεμβρίου 1973 με την υποστήριξη των Ηνωμένων
Πολιτειών. Την ίδια μέρα βρέθηκε δολοφονημένος στο γραφείο του, στο προεδρικό
μέγαρο Λα Μονέδα, ο πρόεδρος Σαλβαδόρ Αλιέντε. «Αυτοκτόνησε», ανακοίνωσαν οι
πραξικοπηματίες. Εκείνη την εποχή ελάχιστοι είχαν οποιαδήποτε αμφιβολία για
τις βάναυσες μεθόδους που χρησιμοποίησαν τα πειθήνια όργανα της χιλιανής
χούντας. Ωστόσο, στους αμερικανικούς κυβερνητικούς κύκλους κυκλοφορούσε τότε η
ρήση: «Μπορεί να είναι γιος σκύλας, αλλά τουλάχιστον είναι δικής μας σκύλας».
ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ
Οι καιροί αλλάζουν. Ο Ψυχρός Πόλεμος που δικαιολογούσε σ’ αυτή τη μεριά του
τείχους τις βαναυσότητες που κατήγγειλαν ότι συμβαίνουν στην απέναντι μεριά,
πέρασε. Τα τείχη έπεσαν. Και όλοι ζητούν να βρουν δικαίωση τα αθώα θύματα της
πολιτικής βίας. Μόνο που επικεντρώνονται στα θύματα της βίας του εμφυλίου
πολέμου στην πρώην Γιουγκοσλαβία. Παρ’ όλο που διακηρύσσουν ότι δεν υπάρχουν
περιθώρια συγγνώμης για όσους εγκλημάτησαν εναντίον της ανθρωπότητας.
Δεν έχει στεγνώσει ακόμα το μελάνι της απόφασης για την ίδρυση μόνιμου
Διεθνούς Δικαστηρίου για Εγκλήματα εναντίον της Ανθρωπότητας.
Με το σκεπτικό αυτό ο πρώην δικτάτορας της Χιλής δεν διαθέτει πλέον ασυλία,
παρ’ όλο που μόνος του είχε προβλέψει να φυλάξει για τον εαυτό του τη θέση του
ισόβιου γερουσιαστή. Και αναμένεται να γίνει διεθνής προσπάθεια να προσαχθούν
ενώπιον της Δικαιοσύνης όλοι οι όμοιοί του.
Ο πρόεδρος της Κούβας, Φιντέλ Κάστρο εξέφρασε αρχικά την έκπληξή του για τη
σύλληψη του Πινοσέτ, αλλά κατόπιν προειδοποίησε για το ενδεχόμενο «ηρωοποίησής του».
ΣΤΗ ΒΡΕΤΑΝΙΑ
Αν λογοδοτήσει στη Δικαιοσύνη ο Πινοσέτ, τότε θα υπάρχει αρμονία στις
προεκλογικές εξαγγελίες των Βρετανών Εργατικών με τις κυβερνητικές αποφάσεις,
άσχετο με το πόσο προς τα δεξιά έχει μετατοπιστεί σήμερα η πολιτική της
κυβέρνησης Μπλερ.
Και αν τα βρετανικά δικαστήρια αποφασίσουν να εκδώσουν τον Πινοσέτ στην
Ισπανία, τότε θα απομένει στη βρετανική κυβέρνηση, της οποίας οι περισσότεροι
υπουργοί είχαν πάρει μέρος σε διαδηλώσεις εναντίον του Πινοσέτ όταν ήταν
φοιτητές, να πει το τελικό ναι. Τη φιλελεύθερη άποψη συνοψίζει η δήλωση του
ειδικού επιτρόπου των Ηνωμένων Εθνών για τα βασανιστήρια, Βρετανού νομικού
Νάιτζελ Ρόντλι, που είπε πως η σύλληψη του πρώην δικτάτορα αποδεικνύει πως οι
κατηγορούμενοι για εγκλήματα εναντίον της ανθρωπότητας «δεν είναι πλέον
ελεύθεροι να αλωνίζουν».
Η ακριβώς αντίθετη άποψη είναι των συντηρητικών εκείνων κύκλων που
υποστηρίζουν ακόμα ότι ο Πινοσέτ «έσωσε τη Χιλή από τους κομμουνιστές και
πραγματοποίησε οικονομικό θαύμα».
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ της Χιλής Εντουάρντο Φρέι, στον οποίο παρέδωσε την εξουσία ο
Πινοσέτ (παραμένοντας πολιτικός κηδεμόνας του ως τον περασμένο Απρίλιο που
παραιτήθηκε από το υπουργείο Άμυνας) διαμαρτυρήθηκε για τη σύλληψη του «γερουσιαστή».
Οι ΗΠΑ, που καταγγέλλονται από τον βρετανικό Τύπο ότι ασκούν πιέσεις για τη μη
έκδοση του Πινοσέτ στην Ισπανία, προσπάθησαν να διασκεδάσουν την άποψη αυτή:
«Οι Ηνωμένες Πολιτείες θεωρούν πως το θέμα της έκδοσης του στρατηγού Πινοσέτ
θα πρέπει να είναι αντικείμενο αποκλειστικά και μόνον των δικαστικών αρχών της
Ισπανίας και της Βρετανίας», δήλωσε ο δεύτερος στην ιεραρχία Αμερικανός
αξιωματούχος της πρεσβείας των ΗΠΑ στο Λονδίνο, Ρόμπερτ Μπράντκι, μιλώντας στο
ραδιόφωνο του BBC. Όσο για τον Βρετανό πρωθυπουργό Τόνι Μπλερ, «η υπόθεση
είναι αυστηρά νομική», αντιτείνει. «Δεν πρόκειται για απόφαση της βρετανικής
κυβέρνησης ούτε της ισπανικής, αλλά αφορά δύο νομικά συστήματα που συνδέονται
με σύμβαση έκδοσης… Στη χώρα μας υπάρχουν κανόνες που τους εφαρμόζουμε με
τον ίδιο τρόπο για όλο τον κόσμο». Και κατέληξε: «Καθένας ας βγάλει τα
συμπεράσματα που θέλει».














