[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΠΕΡΙΣΣΕΨΑΝ οι εκκλήσεις αυτές τις ημέρες για να υπερψηφισθούν οι υποψήφιοι που
στηρίζει το ΠΑΣΟΚ στον αυριανό β’ γύρο των δημοτικών και νομαρχιακών εκλογών.
Είναι αστείο, αλλά, ξαφνικά, η Χαριλάου Τρικούπη θυμήθηκε ότι υπάρχει και
εσωκομματική αντιπολίτευση, η οποία έχει και αυτή και ρόλο και απήχηση.
Ευτυχώς. Γιατί, αν είχαν εισακουσθεί οι έξαλλες κραυγές ορισμένων που σε
περιόδους παντοδυναμίας απαιτούσαν να ξεκαθαρίσει η ήρα από το στάρι και να
επέλθει η ιδεολογική εκκαθάριση του χώρου τώρα, δεν θα μπορούσαν να ζητήσουν
από τον Λιβάνη, τον Χαραλαμπόπουλο, τον Πεπονή, τον Καψή, τον Κρητικό, τον
Κατσιφάρα, τον Κουλούρη και από τόσους άλλους χείρα βοηθείας.

Ανεξάρτητα, λοιπόν, από το εκλογικό αποτέλεσμα της Κυριακής, το ΠΑΣΟΚ έχει ήδη
ένα μεγάλο κέρδος: κατάλαβε, έστω και με οδυνηρό τρόπο, ότι δεν έχει την
πολυτέλεια της αποπομπής στελεχών ούτε της ιδεολογικής και πολιτικής
απομόνωσης όσων δεν συμφωνούν με τις θέσεις της πλειοψηφίας. Αν το ΠΑΣΟΚ έγινε
μεγάλο κι αν κατάφερε να διοικεί επί 18 χρόνια τη χώρα με τις όποιες αδυναμίες
και τα όποια λάθη του, είναι γιατί όλα αυτά τα χρόνια κατάφερε να συγκεράσει
τις πιο αντίθετες απόψεις. Ποιος είναι σήμερα ο λόγος που εκείνη η δοκιμασμένη
συνταγή δεν εφαρμόζεται; Ποιο σπέρμα αυτοκαταστροφής τούς σπρώχνει σε τακτικές
ιστορικά καταδικασμένες;

Σήμερα, παραμονή μιας κρίσιμης εκλογικής αναμέτρησης, είναι σίγουρο ότι το
τελευταίο που χρειάζεται είναι συζητήσεις αυτού του είδους. Εκείνο που έχει
σημασία είναι ότι για άλλη μια φορά το ΠΑΣΟΚ προσέρχεται ενωμένο στις κάλπες.
Έχει ξανασυμβεί αυτό. Κυρίως το ’89, όταν αρκετοί από το ΠΑΣΟΚ είχαν πέσει
θύματα της λάσπης εις βάρος του Ανδρέα Παπανδρέου. Τότε που και ο τελευταίος
οπαδός ήταν «κλέφτης». Αλλά οι «κλέφτες του ΠΑΣΟΚ» είχαν συνείδηση της
παράταξης και είχαν μείνει σταθεροί ­ έτσι άλλωστε έμεινε το ΠΑΣΟΚ στο 40%.
Αυτή η συνείδηση της παράταξης είναι το πιο σταθερό πλεονέκτημα του ΠΑΣΟΚ στον
αυριανό β’ γύρο. Τα υπόλοιπα, η κριτική δηλαδή για τις επιλογές των προσώπων,
τις τακτικές που ακολουθήθηκαν, τις αδόκιμες ­ έως αφελείς ­ παρεμβάσεις
υπουργών της κυβέρνησης, μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα…