Πρωτάκια στην πασαρέλα με άνεση επαγγελματία

Η Ελισάβετ δεν μιλάει ακόμα καθαρά. Ξέρει όμως να κινείται με άνεση. Είναι
μόλις τεσσάρων ετών, η μικρότερη μαθήτρια του τμήματος, και χθες ήταν η πρώτη
ημέρα που παρακολούθησε μαθήματα στη σχολή μοντέλων.

Περπατούν με χάρη στην πασαρέλα. Κάποιες από αυτές ίσως έπειτα από χρόνια να είναι οι αντικαταστάτριες της Σίντι Κρόφορντ και της Ναόμι Κάμπελ

Μόλις έχει τελειώσει το μάθημα και όλο νάζι, σταματημένη στην αρχή της
πασαρέλας, κάνει ένα νόημα στη μαμά της. «Κοίταξέ με», της λέει και κινείται
με άνεση επαγγελματία…

«Ήρθε στη σχολή ύστερα από προτροπή του αδερφού μου και του πατέρα της», λέει
η 27χρονη Αιμιλία Μπουζουνιεράκη, μητέρα της Ελισάβετ. «Εγώ θα έλεγα ότι ήμουν
διστακτική. Ξέρετε, πολλά ακούγονται. Η αλήθεια είναι ότι θα προτιμούσα η κόρη
μου να ασχοληθεί με κάτι άλλο στο μέλλον», συνεχίζει.

Χαμογελούν στον φωτογραφικό φακό και περπατούν με χάρη πάνω στην πασαρέλα.
Κάποιες από αυτές, ίσως έπειτα από χρόνια να είναι οι αντικαταστάτριες της
Σίντι Κρόφορντ και της Ναόμι Κάμπελ. Η 7χρονη Ματίνα ποζάρει πρώτη φορά σε
επαγγελματία φωτογράφο. Δεν δείχνει όμως καθόλου αμήχανη. Στους τρεις μήνες
που θα ακολουθήσουν, τόσο διαρκούν τα μαθήματα στη σχολή μοντέλων, θα μάθει να
περπατά σωστά, να ποζάρει για φωτογράφιση, αλλά και πώς θα πρέπει να τρέφεται.
«Στη σχολή μανεκέν ήρθαμε ύστερα από μουρμούρα, άλλωστε οι 150.000 που θα
πληρώσουμε δεν είναι και πάρα πολλά», λέει η Μέλπω Δημητρακοπούλου, μητέρα της
Ματίνας. «Εκείνη λέει ότι θέλει να γίνει μοντέλο. Εγώ σκέφτομαι ότι σίγουρα θα
μάθει να περπατά όμορφα. Πριν τη φέρω έλεγξα όσο μπορούσα το περιβάλλον.
Άλλωστε οι δύο ώρες την εβδομάδα δεν δημιουργούν πρόβλημα ούτε στο σχολείο της
και επιπλέον το διασκεδάζει».

ΠΑΙΧΝΙΔΙ

«Το βρίσκει παιχνίδι. Άλλωστε είναι μόνο 4 ετών. Όταν μεγαλώσει, θα προτιμούσα να ασχοληθεί με κάτι διαφορετικό σε ό,τι αφορά το επάγγελμα που θα επιλέξει», λέει η Αιμιλία Μπουζουνιεράκη, μητέρα της 4χρονης Ελισάβετ

Είναι παιχνίδι και έτσι πρέπει να το αντιλαμβάνονται και οι γονείς για να
μπορέσουν να το εξηγήσουν σωστά στα παιδιά τους, λέει η κυρία Κρανιά, η οποία
διατηρεί σχολή και πρακτορείο μοντέλων στην Αθήνα. «Εδώ και τέσσερα χρόνια
φτιάξαμε και παιδικό τμήμα. Τα παιδάκια παρακολουθούν κάθε εβδομάδα δύο ώρες
μάθημα. Προηγείται μια συνάντηση με τα παιδιά και τους γονείς τους. Κάτι σαν
συνέντευξη. Εξηγώ στους γονείς ότι πρόκειται περισσότερο για ένα παιχνίδι και
λιγότερο για δουλειά και προσπαθώ να καταλάβω εάν θέλει το ίδιο ή το έφεραν οι
γονείς του. Συνήθως τα παιδιά επηρεάζουν τους γονείς και έρχονται. Δεν κρύβω
όμως ότι συνάντησαν και παιδιά τα οποία δεν ήθελαν, αλλά ήταν οι γονείς τους
αυτοί που τα πίεζαν να παρακολουθήσουν τη σχολή», λέει η Κρίστι. «Αυτά τα
παιδιά δεν τα δεχόμαστε, γιατί δεν μπορούμε να δουλέψουμε μαζί τους».

Όταν τελειώσει το στάδιο της εκμάθησης, τα παιδιά θα έχουν φτιάξει ένα «μπουκ»
φωτογραφιών, θα ξέρουν πώς να σταθούν σε μια φωτογράφιση, σε μια επίδειξη
ρούχων ή σε ένα διαφημιστικό σποτ και θα είναι πλέον επαγγελματίες μοντέλα.
Αλλά ακόμα και για παιδιά που δεν έχουν παρακολουθήσει κάποια σχολή υπάρχουν
πρακτορεία που αναλαμβάνουν το «μανατζάρισμά» τους. «Θα έλεγα ότι είναι μια
τάση, η οποία δικαιολογείται. Τα παιδία σήμερα έχουμε μεγαλώσει με την
τηλεόραση. Η τηλεόραση έχει αντικαταστήσει τον παππού, τη γιαγιά, το παραμύθι.
Αν πριν από χρόνια ένα μικρό κορίτσι ήθελε να γίνει η πριγκίπισσα του
παραμυθιού, σήμερα είναι λογικό να θέλει να γίνει μοντέλο και αυτό δεν είναι
κακό», λέει η κυρία Μαριέτα Ρήγα Πεπελάση, ψυχολόγος. Όπως λέει η κυρία
Πεπελάση, για ένα παιδί είναι το φανταστικό κομμάτι του εαυτού του, το οποίο
μπορεί και κάποιες φορές γίνεται πραγματικότητα. «Θα έλεγα ότι δεν είναι κατ’
ανάγκη επικίνδυνο. Το επικίνδυνο είναι να αφήσει κανείς το παιδί να πέσει στην
πλάνη της δημοσιότητας ή να το αναγκάσει να το κάνει ενώ δεν το θέλει. Θα
έλεγα ότι ο κίνδυνος δεν είναι ανθρώπινος, είναι ψυχολογικός».

«ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΕΡΘΩ»

Η 7χρονη Ματίνα έφερε τη μητέρα της στη σχολή μανεκέν. «Δεν την αφήνω μόνη της και προσέχω να μην πάρουν τα μυαλά της αέρα», λέει η Μέλπω Δημητρακοπούλου

Η 9χρονη Μαρίλια είναι μαθήτρια της Δ’ Δημοτικού. Όταν μεγαλώσει, δεν θέλει να
γίνει μοντέλο. «Θα ήθελα να γίνω γιατρός. Αλλά όταν άκουσα ότι υπάρχει σχολή
μοντέλων, ήθελα να έρθω και τελικά έπεισα τους γονείς μου», λέει. Η μητέρα
της, Αγγελική Κούκη, δεν ήθελε να της κάνει το χατίρι. «Δεν το είχα σκεφτεί
ποτέ. Μαλλον ξαφνιάστηκα όταν μου το ζήτησε. Όμως δεν είχα κανένα λόγο να της
το αρνηθώ. Στο σχολείο της είναι άριστη μαθήτρια. Το ίδιο και στα άλλα με τα
οποία ασχολείται. Κάνει αγγλικά και γερμανικά και είναι εξίσου καλή και στο
πιάνο. Τελικά, γιατί θα έπρεπε να της αρνηθώ κάτι που την κάνει χαρούμενη,
αφού ποτέ δεν μας δημιούργησε πρόβλημα; Ίσως όταν έρθει η στιγμή να δουλέψει,
τότε τα πράγματα αλλάξουν και η απόφασή μας δεν είναι θετική. Τώρα όμως και
ελέγχουμε και συμβουλεύομε τη Μαρίλια».

ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ

Κρατώντας τη Φωτεινή από το χέρι, τα κορίτσια ακολουθούν τα βήματα και
μαθαίνουν να περπατούν. «Υπάρχουν στιγμές που με εντυπωσιάζουν. Λες και έχουν
γεννηθεί ξέροντας πώς να χαμογελάσουν, πώς να κινηθούν. Επίσης είναι παράξενο
το πώς πειθαρχούν σε όσα τους λέμε. Το διασκεδάζουν, αλλά φασαρία κάνουν
μονάχα όταν τους λέω ότι είναι ώρα για διάλειμμα», προσθέτει.

Θα μπορούσαν να τις φοβηθούν ακόμα και τα πιο διάσημα μοντέλα. Το μυστικό της επιτυχίας τους: το χαμόγελο και ο αυθορμητισμός τους

«Πολλοί λένε πόσο επικίνδυνο είναι για ένα παιδί να βρεθεί μέσα στα φώτα της
δημοσιότητας. Πώς μπορεί να ξεμυαλιστεί και να οδηγηθεί σε άλλους δρόμους. Δεν
αποκλείω κάτι τέτοιο, ίσως και να είναι αλήθεια», τονίζει η κυρία Πεπελάση.
«Όμως, όπως σε όλα τα πράγματα, έτσι και σε αυτό θα έλεγα ναι αλλά μέσα σε ένα
πλαίσιο αξιών. Με τον γονιό καθοδηγητή και χωρίς επαγγελματική πίεση. Άλλωστε
ένα παιδί δεν μπορεί να συμμετάσχει σε κάτι που δεν θέλει.

Επικίνδυνο είναι να θέλει ένας γονιός να επιβάλει στο παιδί του να γίνει
μοντέλο, όπως επικίνδυνο είναι να του επιβάλει αν γίνει γιατρός ή δικηγόρος.
Επικίνδυνο είναι καθετί που γίνεται από κάποιον παρά τη θέλησή του και μάλιστα
θα έλεγα ότι είναι καταστροφικό», συνεχίζει η κ. Πεπελάση.