3η ΚΑΡΤΑ

«ΕΛΑΤΕ ΣΤΟ γήπεδο. Είναι δύσκολο το παιχνίδι», προτρέπει τους Ελληνες φίλους
του ποδοσφαίρου ο Ρουμάνος προπονητής της εθνικής ομάδας Άγκελ Ιορντανέσκου,
δύο 24ωρα πριν από τη σέντρα του αγώνα με τους Γεωργιανούς, στο δρόμο για το
Ευρω 2000.

Δεν είναι η πρώτη φορά που Ομοσπονδιακός προπονητής κάνει έκκληση στους
φιλάθλους να γεμίσουν το Ολυμπιακό Στάδιο σε επίσημο αγώνα της Εθνικής. Δεν
είναι μόνο ότι το ποδόσφαιρό μας δεν συγκινεί. Υπάρχει και το πρόβλημα της οπαδοποίησης.

Όσοι έχουν απομείνει στα γήπεδα, θέλουν να βλέπουν την ομάδα τους.
Τουλάχιστον οι περισσότεροι. Η Εθνική ελάχιστα τους ενδιαφέρει. Μπορεί να
καθήσουν στην τηλεόραση για να παρακολουθήσουν κάποιον αγώνα της, δεν
αφιερώνουν όμως δύο-τρεις ώρες για να πάνε στο γήπεδο.

Συνήθως οι διεθνείς αγωνίζονται σε «παγωμένες» εξέδρες. Μοναχικοί μαχητές
σε δύσκολο ρόλο. Με την απειλή να αποτύχουν απέναντι σε θεωρητικά εύκολο
αντίπαλο, αλλά και να υποστούν βαριά ήττα από κάποια ομάδα-μεγαθήριο.

Όταν τα περίπου 70.000 εισιτήρια του αγώνα Ολυμπιακού-Άγιαξ για το
Τσάμπιονς Λιγκ (21 Οκτωβρίου) εξαντλήθηκαν σε λιγότερο από δύο ημέρες και ο
Ιορντανέσκου μόνο ντουντούκα δεν πήρε για να διαλαλήσει την πραμάτεια της
Εθνικής, έχουμε σίγουρα ένα σημαντικό πρόβλημα.

Δεν πρέπει ωστόσο να αγνοήσουμε και το γεγονός ότι ο φίλαθλος κόσμος
βαρέθηκε την ποδοσφαιρική μιζέρια μας και επιλέγει αγώνες με ξεχωριστό
ενδιαφέρον, όπου είναι αυξημένες οι πιθανότητες διάκρισης.

Ας το λάβουν υπόψη οι αρμόδιοι του ποδοσφαίρου μας. Το φτηνό θέαμα δεν
συγκινεί. Ούτε βέβαια και οι αγώνες χωρίς προοπτική κεντρίζουν το ενδιαφέρον.
Όσο για τους διεθνείς ποδοσφαιριστές, δεν δικαιούνται να ζητάνε πριμ μαμούθ
και η απόδοσή τους να παλινδρομεί στη μετριότητα.

Ένα αξιόπιστο ποδόσφαιρο δεν χρειάζεται ντουντούκα.