Τα 14 κλειδιά της φοροδιαφυγής

Ο πρόεδρος των εφοριακών Ανδρέας Μακρυπίδης αποκαλύπτει όλα τα κόλπα που
χρησιμοποιούνται για απόκρυψη εισοδημάτων

Τελικά η φοροδιαφυγή έχει και αυτή τα μυστικά και τους κωδικούς της και η
μάχη για την αποκάλυψή της εντοπίζεται σχεδόν αποκλειστικά στην προσπάθειά της
Εφορίας να μάθει αυτά τα μυστικά και να σπάσει τους κώδικες.

ΟΠΩΣ προκύπτει από τις απόψεις έμπειρων στελεχών του υπουργείου Οικονομικών, η
φοροδιαφυγή έχει τη δική της τεχνογνωσία, η οποία τις περισσότερες φορές
στηρίζεται σε κενά και παραλείψεις της ισχύουσας φορολογικής νομοθεσίας. «ΤΑ
ΝΕΑ» ζήτησαν από τον πρόεδρο των εφοριακών Ανδρέα Μακρυπίδη να αποκαλύψει τους
πιο συνηθισμένους τρόπους, τα κόλπα και τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται
σήμερα για να γίνει φοροδιαφυγή.

Όπως προκύπτει από τα όσα αποκάλυψε ο κ. Μακρυπίδης, στη φοροδιαφυγή
χρησιμοποιούνται δεκατέσσερα διαφορετικά κόλπα από επιχειρήσεις, ελεύθερους
επαγγελματίες και απλούς φορολογουμένους για να αποφύγουν τις δαγκάνες της
Εφορίας και να πληρώσουν λιγότερους φόρους.

ΠΕΝΤΕ ΜΕΘΟΔΟΙ

Έτσι, όπως αναφέρει ο Α. Μακρυπίδης, από τους ελέγχους της Εφορίας έχουν
καταγραφεί οι εξής μέθοδοι φοροδιαφυγής:

1 Καταστρατήγηση του πόθεν έσχες κατά την αγορά είτε κινητών είτε
ακίνητων περιουσιακών στοιχείων μεγάλης αξίας με τους εξής τρόπους:

α) Παρουσιάζεται ότι η αγορά δίνεται με τμηματική εξόφληση του τιμήματος σε
ετήσια ή μηνιαία βάση (γραμμάτια), ενώ στην πραγματικότητα το τίμημα πολλές
φορές εξοφλείται τοις μετρητοίς.

β) Παρουσιάζονται εικονικές δωρεές χρημάτων που το ύψος κάθε μίας δεν είναι
φορολογητέο. Οι δωρεές γίνονται από συγγενείς ή και από τρίτα πρόσωπα.

γ) Παρουσιάζονται συνάψεις δανείων εικονικών από πρόσωπα τα οποία έχουν
εισοδήματα και μπορούν να αποφύγουν το σχετικό τεκμήριο.

2 Απόκρυψη φορολογικών εσόδων με τη μη έκδοση φορολογικών στοιχείων
αποδείξεων λιανικής πώλησης ή αποδείξεων παροχής υπηρεσιών ή τιμολογίων
πώλησης – δελτίων αποστολής.

3 Μη εμφάνιση αγορών από χώρες της Κοινότητας κυρίως (ενδοκοινοτικό
εμπόριο) και κατά συνέπεια μη έκδοση, κατά την πώληση αυτών των προϊόντων,
φορολογικών στοιχείων.

4 Μείωση των κερδών ύστερα από καταχώριση στα βιβλία τους είτε
εικονικών τιμολογίων δαπανών είτε ανύπαρκτων δαπανών χωρίς αντίστοιχα
φορολογικά στοιχεία.

5 Μείωση των κερδών ύστερα από «μαγείρεμα» της απογραφής ή του κόστους
των εμπορεύσιμων περιουσιακών στοιχείων κατά τη λήξη της διαχειριστικής περιόδου.

Επίσης, ο Α. Μακρυπίδης λέει ότι ειδικά σε περιπτώσεις φοροδιαφυγής από
δικηγόρους αυτοί δεν εμφανίζουν έσοδα εκτός αυτών που προέρχονται από τις
νόμιμες παραστάσεις. Οι γιατροί μάλιστα, αποκαλύπτει, δεν καταχωρίζουν τους
ασθενείς στα πρόσθετα βιβλία και κατ’ επέκταση δεν εκδίδουν αποδείξεις παροχής
υπηρεσιών. Επίσης δεν εμφανίζουν τις αμοιβές τους και από τα ασφαλιστικά
ταμεία και επιπρόσθετα καταχωρίζουν δαπάνες χωρίς φορολογικά στοιχεία.

ΟΙ ΑΛΛΕΣ ΕΞΙ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ

Ο κ. Μακρυπίδης αποκαλύπτει και τις έξι μεθόδους που ακολουθούνται για τη
φοροδιαφυγή στα κέντρα διασκέδασης και ψυχαγωγίας. Έτσι, όπως λέει
χαρακτηριστικά, όταν κάποιος επιχειρηματίας αποφασίζει να ασχοληθεί με τον
τομέα αυτό:

1 Συνεργάζεται με άτομα που γνωρίζουν τον χώρο, στα οποία καταβάλλει
σημαντικά ποσά για τις υπηρεσίες τους και για τα οποία δεν θα εκδοθεί κανένα
φορολογικό στοιχείο.

2 Εξαγοράζει ολόκληρη υπάρχουσα επιχείρηση, η οποία θα εμφανιστεί ότι
«λειτουργεί υπό νέα διεύθυνση» και στην περίπτωση αυτή θα καταβληθεί ένα
σημαντικό ποσό που πιθανόν δεν θα εμφανιστεί φορολογικά.

3 Αναζητεί μια μεγάλη αίθουσα κενή ή μια όπου σ’ αυτή λειτουργεί μια
άλλη επιχείρηση που δεν ασχολείται με την ψυχαγωγία, αλλά ως αίθουσα
ενδείκνυται για λειτουργία κέντρου διασκέδασης.

Στην περίπτωση αυτή θα καταβληθεί ένα σημαντικό ποσό, ως «αέρας», για τη
διάθεσή της στον ενδιαφερόμενο.

4 Παρατηρείται το φαινόμενο κατασκευές σε κέντρα διασκέδασης για τις
οποίες διατέθηκαν τεράστια ποσά να μην εμφανίζονται στα βιβλία της επιχείρησης.

5 Εδώ παρουσιάζεται το δεύτερο επίπεδο φοροδιαφυγής με διάφορες μορφές.
Κυριότερη είναι αυτή της λήψης εικονικών φορολογικών στοιχείων από ανύπαρκτες
φορολογικά επιχειρήσεις.

6 Επόμενο στάδιο η ανεύρεση των συνεργατών. Πρόκειται για τους
καλλιτέχνες με τους οποίους είτε συντάσσονται ετήσια συμβόλαια συνεργασίας
είτε εμφανίζονται ως μισθωτοί στις μισθολογικές καταστάσεις της επιχείρησης.
Στη συνέχεια αρχίζει η λειτουργία του κέντρου διασκέδασης, αφού γίνει η
τροφοδοσία του με ποτά και τρόφιμα.

Στο σημείο αυτό κρίνεται σκόπιμο να τονιστεί ότι η μη λήψη ή η λήψη ανακριβών
φορολογικών στοιχείων, για τις διάφορες κατασκευές στα καταστήματα αυτά, για
τις αγορές τροφίμων, ποτών, καθώς και η εμφάνιση αμοιβών για τους καλλιτέχνες
σε επίπεδα που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα αποτελούν τα κύρια
σημεία φοροδιαφυγής στον τομέα αυτό από μια σειρά επιτηδευματίες και
καλλιτέχνες και του ίδιου του εκμεταλλευτή του κέντρου, ο οποίος στη συνέχεια
καταφεύγει στη γνωστή μέθοδο της μη έκδοσης εισιτηρίων και αποδείξεων λιανικής
πώλησης ή της ανακριβούς έκδοσής τους, για να μην εμφανίζονται δυσανάλογα ποσά
εσόδων σε σχέση με τις δαπάνες. Με τον τρόπο αυτό πραγματοποιείται φοροδιαφυγή
τόσο στο εισόδημα όσο και στον ΦΠΑ των εμπλεκόμενων σ’ αυτές τις δραστηριότητες.

ΚΙ ΑΛΛΟΙ 3 ΤΡΟΠΟΙ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΙ

Τέλος, από τους φορολογικούς ελέγχους που έχουν γίνει στο τουριστικό κύκλωμα ο
κ. Μακρυπίδης αποκαλύπτει τους τρεις πιο συνηθισμένους τρόπους φοροδιαφυγής.

1 Υποτιμολόγηση των παρεχόμενων υπηρεσιών με τη μέθοδο των «διπλών συμβολαίων».

2 Μη έκδοση ή ανακριβής έκδοση φορολογικών στοιχείων από υπηρεσίες όπως:

* Χρήση μέσων ψυχαγωγίας

* Χρήση ομπρελών, γηπέδων αθλοπαιδιών

* Χρήση χρηματοθυρίδων

* Καθαριστηρίων, σάουνας, κομμωτηρίων

Αρκετές από τις παραπάνω περιπτώσεις επισήμως εμφανίζονται ως υπηρεσίες
πακέτου, ενώ στην πραγματικότητα εισπράττεται ιδιαίτερο τίμημα το οποίο και
δεν εμφανίζεται.

3 Λήψη εικονικών-πλαστών φορολογικών στοιχείων με στόχο τη διόγκωση
των δαπανών συντήρησης επισκευών, εξόδων προβολής και διαφημίσεως, καθώς και
του κόστους των επενδύσεων, με αποτέλεσμα τη μείωση των κερδών και του
καταβλητέου ποσού ΦΠΑ ή τη διεύρυνση του χρεωστικού υπολοίπου ΦΠΑ για
συμψηφισμό στην επόμενη φορολογική περίοδο.