ΠΡΟΣΩΠΑ Ένας Γερμανός Τζακ Λανγκ

Αν ο Σρέντερ νικήσει στις εκλογές της Κυριακής, η Γερμανία θα αποκτήσει τον
πρώτο υπουργό Πολιτισμού στην ιστορία της· θα είναι ο Μίχαελ Νάουμαν.

Μίχαελ Νάουμαν. Αν νικήσει το SPD, θα γίνει ο πρώτος υπουργός Πολιτισμού της Γερμανίας

ΩΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΟ κράτος, η Γερμανία ουδέποτε γνώρισε τον… πολιτιστικό
συγκεντρωτισμό με τη μορφή ενός ομοσπονδιακού υπουργείου Πολιτισμού. Ο ετήσιος
κρατικός προϋπολογισμός για τον πολιτισμό ανέρχεται σε 680 δισεκατομμύρια
δραχμές και τον διαχειρίζονται εννέα υπουργεία ­ Εσωτερικών, Οικονομίας,
Δικαιοσύνης, Εξωτερικών… ­ χωρίς διαφάνεια ούτε συνεννόηση. Ο υποψήφιος των
Σοσιαλδημοκρατών για την καγκελαρία Γκέρχαρντ Σρέντερ ανακοίνωσε πως
προτίθεται να διορθώσει αυτή την κατάσταση και διόρισε πριν από δύο μήνες ως
«σκιώδη» υπουργό Πολιτισμού τον 56χρονο πρώην δημοσιογράφο και νυν εκδότη
Μίχαελ Νάουμαν.

Φωτογενής και δημοφιλής, διανοούμενος με κριτικό και ανεξάρτητο πνεύμα,
θεωρήθηκε ως η γερμανική απάντηση στον Γάλλο υπουργό Πολιτισμού του Φρανσουά
Μιτεράν Τζακ Λανγκ και η αποστολή του ήταν ανάλογη: να βοηθήσει σε μια
«αναγέννηση» των Τεχνών και του Πολιτισμού και να κερδίσει για τους
Σοσιαλδημοκράτες τους διανοουμένους, τους καλλιτέχνες και τους νέους. Αν οι
σφυγμομετρήσεις επαληθευθούν, ο Νάουμαν θα γίνει ο πρώτος υπουργός Πολιτισμού
της Γερμανίας. «Δεν πρέπει να μένει κανείς στον τίτλο», λέει στο «Νουβέλ
Ομπσερβατέρ». «Απλώς θα μου επιτρέψει να διαλέγομαι σε ισότιμη βάση με τους
υπουργούς Πολιτισμού των άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Θα έχω συμβιβαστικό ρόλο και
θα προσπαθώ να πείθω με τον διάλογο τους υπουργούς των 16 ομόσπονδων
κρατιδίων». Πρώην δημοσιογράφος στο «Σπήγκελ» και στην «Ντι Τσάιτ», ο Νάουμαν
έχει μακρά εκδοτική πείρα. Στον οίκο Rowohlt του Αμβούργου εξέδωσε τα άπαντα
του Σαρτρ, του Ναμπόκοφ και του Καμύ, συνέχισε στο Βερολίνο και κατέληξε στη
Νέα Υόρκη όπου εξέδωσε Σαλμάν Ρούσντι, Τόμας Πύντσον, Πωλ Ώστερ, Χανς-Μάγκνους
Έντσενσμπέργκερ, Χέρτα Μύλλερ, Πέτερ Σνάιντερ. Σπούδασε στην Οξφόρδη, είναι
ευρωσκεπτικιστής και δεν κρύβει τη συμπάθειά του για τις ανατολικοευρωπαϊκές
χώρες. Στη Γερμανία, οι θέσεις του προκαλούν συζητήσεις, όπως όταν εκφράσθηκε
εναντίον του σχεδίου για την κατασκευή στο Βερολίνο ενός μνημείου του
Ολοκαυτώματος: «Είναι παράλογο! Το ναζιστικό έγκλημα δεν μπορεί να εκφραστεί
σε κανένα μαρμάρινο μνημείο, ούτε σε άλλο έργο τέχνης» ­ είναι η θέση και του
Γκύντερ Γκρας και του Ισραηλινού συγγραφέα Αμός Οζ. Ο Νάουμαν λέει πως θέλει
να κάνει το Βερολίνο «μια γοητευτική και γεμάτη πνεύμα» πρωτεύουσα, «ένα
γόνιμο έδαφος για να καρποφορήσει η φαντασία των νέων και ν’ ανθίσει η νέα
τέχνη». Αλλά κι αν το SPD χάσει στις εκλογές, δεν πρόκειται να πεθάνει: «Θα
μπορούσα, βέβαια, να πάρω δηλητήριο… Αλλά έτσι όπως έχω εκτεθεί στην αγορά,
θα κάνω μάλλον μια κρουαζιέρα για να σκεφτώ ήρεμα την πιο δελεαστική προσφορά».