Τα εγκεφαλικά επεισόδια κοστίζουν 46 δισ. τον χρόνο

ΠΑΝΩ από 46 δισεκατομμύρια δραχμές και 370 χιλιάδες ημέρες νοσηλείας τον χρόνο
κοστίζουν στην Ελλάδα τα εγκεφαλικά επεισόδια. Κι όμως, η πρόληψη θα μπορούσε
να αλλάξει τη ζωή αυτών των αρρώστων και των οικογενειών τους, αλλά και τις
οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις της νόσου στη χώρα.

Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε πρόσφατη μελέτη του Τομέα Οικονομικών της
Υγείας, της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας και του Νευρολογικού Τμήματος του
Νοσοκομείου Ερυθρός Σταυρός. Τη μελέτη εκπόνησαν οι επιστήμονες Μαίρη Γείτονα,
Αλέξανδρος Παπαδημητρίου και Γιάννης Κυριόπουλος.

Όπως δείχνουν τα αποτελέσματα της μελέτης, από τα 46 δισ. δραχμές (σε τιμές
1998) που δαπανώνται κάθε χρόνο για τους ασθενείς με εγκεφαλικά επεισόδια, τα
22 δισ. δρχ. καλύπτουν τη νοσοκομειακή περίθαλψή τους, τα 4,7 δισ. δρχ. πάνε
στη φαρμακευτική περίθαλψη, τα 3,5 δισ. δρχ. στις διαγνωστικές εξετάσεις, τα 3
δισ. δρχ. σε ιατρικές επισκέψεις και τα 12 δισ. δρχ. στην αποκατάσταση των βλαβών.

ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΙ

Κάθε άρρωστος με εγκεφαλικό επεισόδιο ­ ανεξάρτητα από τη σοβαρότητά του ­
υπολογίσθηκε ότι κοστίζει συνολικά τον χρόνο 8 εκατομμύρια δραχμές. Από το
ποσό αυτό, το άμεσο ετήσιο κόστος (νοσηλεία, φάρμακα κ.ά.) είναι 1,9 περίπου
δισ. δραχμές, ενώ το έμμεσο κόστος είναι πολύ μεγαλύτερο: σε 3,2 εκατ. δραχμές
ανέρχεται η επιβάρυνση της κοινωνικής ασφάλισης (νοσηλεία και αποχή από την
εργασία) και σε 4,8 περίπου εκατ. δραχμές το κόστος από την απώλεια παραγωγής.

Αξίζει να σημειωθεί μάλιστα ότι οι υπολογισμοί αυτοί θεωρούνται από τους
ίδιους τους ερευνητές υποτιμημένοι, καθώς δεν ελήφθησαν υπόψη παράμετροι, όπως
το ακριβές κόστος της λογοθεραπείας, εργοθεραπείας, επανεκπαίδευσης και
νοσηλείας των ασθενών στο σπίτι, το κόστος νοσηλείας στα ειδικά ιδρύματα για
αναπήρους ή ο χρόνος που διαθέτει η οικογένεια για τη φροντίδα αυτών των ασθενών.

Οι ερευνητές υπολόγισαν εν συνεχεία πόσο θα κόστιζε στην Πολιτεία και στα
Ασφαλιστικά Ταμεία ένα προληπτικό πρόγραμμα για τα άτομα που έχουν επιβιώσει
από το εγκεφαλικό επεισόδιο, με χορήγηση φαρμάκων (μόνα τους ή σε συνδυασμό)
αμέσως μετά την εκδήλωση του επεισοδίου. «Βρήκαμε ότι σε κάθε περίπτωση η
εφαρμογή του προληπτικού προγράμματος είναι η πλέον συμφέρουσα οικονομική
λύση, αφού οι πόροι που θα διατεθούν προλαμβάνουν το νόσημα», υπογραμμίζει η
κυρία Γείτονα. «Στην αντίθετη περίπτωση, τα άτομα που έχουν ήδη νοσήσει,
απέχουν από την εργασία τους και επιφέρουν μια σημαντική απώλεια παραγωγής
στην κοινωνία».

31.000 ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ

Η Μονάδα Εγκεφαλικών Επεισοδίων εάν και όποτε δημιουργηθεί θα αλλάξει τον τωρινό ξεπερασμένο τρόπο αντιμετώπισης των εγκεφαλικών

Επειδή δεν υπήρχαν ερευνητικά επιδημιολογικά δεδομένα για τις
αγγειοεγκεφαλικές παθήσεις στην Ελλάδα, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ως πηγή τα
πιο πρόσφατα διαθέσιμα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας σχετικά με
τους ασθενείς που έλαβαν εξιτήριο από όλα τα νοσοκομεία της χώρας το 1993.
Σύμφωνα με αυτά, το μεγαλύτερο ποσοστό (81,6%) των 30.991 ασθενών με
αγγειοεγκεφαλικές παθήσεις στη χώρα μας είχαν οξύ, αλλά ασαφώς καθορισμένο
νόσημα των αγγείων. Οι άνδρες παρουσίαζαν περισσότερα εγκεφαλικά έμφρακτα από
τις γυναίκες, αλλά οι γυναίκες έπασχαν από εγκεφαλική αρτηριοσκλήρυνση σε
διπλάσιο ποσοστό από τους άνδρες.

Το 71% περίπου των νοσηλευθέντων υπέστησαν ελαφράς ή μέτριας μορφής εγκεφαλικό
επεισόδιο και η κατάσταση της υγείας τους βελτιώθηκε ή αποκαταστάθηκε πλήρως.
Το 11% περίπου των ασθενών υπέστη βαριάς μορφής βλάβη, με αποτέλεσμα να
παραμείνει με αναπηρία, ενώ το 17% περίπου πέθανε. Οι ερευνητές υπολόγισαν ότι
ανά πάσα στιγμή υπάρχουν στην Ελλάδα 50.000 περίπου πάσχοντες, που έχουν
επιβιώσει από εγκεφαλικό επεισόδιο.

«Καθώς οι νευρολογικές βλάβες θεωρούνται ανίατες και η φυσική εξέλιξη της
νόσου μειώνει την αξία των θεραπευτικών παρεμβάσεων, τα καλύτερα αποτελέσματα
επιτυγχάνονται στο πεδίο της προληπτικής αντιμετώπισης», επισημαίνουν οι ερευνητές.

Η ΠΡΟΛΗΨΗ

Πρωτογενής πρόληψη σημαίνει διερεύνηση και εξουδετέρωση των παραγόντων
κινδύνου σε άτομα που δεν έχουν υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο. Δηλαδή,
αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, της υπέρτασης και του διαβήτη, υιοθέτηση
υγιεινού τρόπου ζωής κ.ά. Δευτερογενής πρόληψη είναι, εκτός από τον έλεγχο των
παραγόντων κινδύνου και των συνοδών παθολογικών καταστάσεων, η χορήγηση
αντιαιμοπεταλιακής θεραπείας αμέσως μετά το αρχικό εγκεφαλικό επεισόδιο, με
σκοπό να αποφευχθεί η επανεμφάνιση του επεισοδίου, αλλά και να περιορισθεί η
εξέλιξη της αθηροσκληρωτικής πλάκας και ο σχηματισμός θρόμβου.

«Τα αποτελέσματα της μελέτης είναι σαφή και αναμφίβολα συνηγορούν υπέρ της
ανάληψης από την Πολιτεία προγραμμάτων προληπτικής αντιμετώπισης των πασχόντων
από αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, σε σύγκριση με την κλινική θεραπεία»,
τονίζει η κυρία Γείτονα. «Το άμεσο και έμμεσο κόστος των πασχόντων υπερβαίνει
το κόστος της δευτερογενούς προληπτικής αντιμετώπισης».

ΟΙ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΕΣ ισχαιμικές βλάβες είναι αποτέλεσμα της μειωμένης αρτηριακής
αιμάτωσης. Οι αρτηριακές βλάβες οδηγούν σε νευρολογικές βλάβες. Τα επεισόδια
αυτά διακρίνονται σε τρεις κυρίως τύπους:

1) Τα παροδικά, όπου τα κλινικά συμπτώματα διαρκούν για λίγα λεπτά και
ποτέ πέραν του 24ώρου.

2) Τα ισχαιμικά εγκεφαλικά, με αναστρέψιμη νευρολογική διαταραχή, όπου
επέρχεται πλήρης κλινική αποκατάσταση εντός 7 ημερών.

3) Τα εγκατεστημένα εγκεφαλικά, των οποίων η νευρολογική διαταραχή
είναι μόνιμη.

Η αξονική και η μαγνητική τομογραφία πιστοποιούν την ύπαρξη εγκεφαλικών βλαβών
σε περισσότερες από τις μισές περιπτώσεις, ανεξάρτητα από τα συμπτώματα.