ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Ανοίξτε τους δρόμους

ΜΠΟΡΟΥΝ. Και τις δυνάμεις διαθέτουν και το πρόβλημα γνωρίζουν και τις λύσεις
έχουν. Αρκεί να βρίσκονται στον δρόμο. Αρκεί να έχουν εντολές. Σαφείς οδηγίες
και στόχο να αποφευχθεί το μποτιλιάρισμα. Να στέκονται στους κόμβους. Να
ρυθμίζουν τη ροή ανάλογα με την πυκνότητα της κίνησης. Να είναι ευέλικτοι. Και
εν τέλει να υπηρετούν τους πολίτες, ασκώντας με συνέπεια τα καθήκοντα που
έχουν αναλάβει. Αλλά τίποτα απ’ αυτά δεν θα μπορούσε να πραγμα-τοποιηθεί, εάν
δεν υπήρχε συντονισμός. Και ιδιαίτερη φροντίδα, που εκδηλώνεται ­ δυστυχώς για
εμάς ­ «στις γιορτές και στις πανήγυρεις». Πώς αλλιώς να εξηγηθεί αυτό που
συνέβη αυτήν την εβδομάδα; Τετάρτη, λίγο πριν από τη θρυλική συναυλία.
Περισσότεροι από 75.000 άνθρωποι κατευθύνονταν στο Ολυμπιακό Στάδιο. Η
Κηφισίας γεμάτη. Αργή αλλά σταθερή και συνεχής η ροή των αυτοκινήτων. Πέμπτη,
την ίδια ώρα, στον ίδιο δρόμο. Το αδιαχώρητο. Μιάμιση ώρα Σύνταγμα ­ Ψυχικό.
Ε, δεν άντεξα και τηλεφώνησα στην τροχαία να μάθω τι συμβαίνει. Η απάντηση
ακούστηκε ειλικρινής: «Χθες είχαμε ενισχύσεις και από άλλες περιοχές. Σήμερα
πολλοί άνδρες βρίσκονται σε εγκαίνια προεκλογικών κέντρων και ρυθμίζουν εκεί
την κυκλοφορία».

Είναι και αυτές ανάγκες, δεν λέω. Αλλά γιατί πρέπει να έρθουν οι Ρόλινγκ
Στόουνς ή να γίνεται το ντέρμπι της δεκαετίας για να κυλάει η Κηφισίας; Αντί
να περιμένουν πίσω από τα δένδρα να «τσιμπήσουν» έναν παραβάτη, δεν πάνε
μερικά μέτρα πιο κάτω να κουνήσουν τα χεράκια τους μπας και κουνηθούμε κι
εμείς όχι στους ρυθμούς της ροκ αυτή τη φορά αλλά σε ρυθμούς σοβαρότητας;