Κρουαζιέρα θα σε πάω…

Από μακριά η πόλη φαντάζει όμορφη. Στο κατάστρωμα απλωμένες σεζ λονγκ για
όσους δίνουν ραντεβού στην αύρα του Σεπτεμβρίου. Μέσα σε άνετους και
κλιματιζόμενους χώρους, πλούσιοι μπουφέδες και ζωντανή ορχήστρα σε κλασικούς
συνδυασμούς του τερπνού μετά του ωφελίμου. Σας θυμίζει κάτι από προεκλογική συγκέντρωση;

ΚΙ ΟΜΩΣ: Δέκα τουλάχιστον υποψήφιοι δήμαρχοι, αλλά και νομαρχιακοί και
δημοτικοί σύμβουλοι περιοχών της Αττικής επέλεξαν αυτόν τον τρόπο για τις
προεκλογικές τους συγκεντρώσεις. Γύρισαν την πλάτη στους παραδοσιακούς τρόπους
προβολής και… πάνε τους υποψήφιους ψηφοφόρους τους… κρουαζιέρα.

Η διαφήμιση που καταχωρήθηκε σε εφημερίδες ήταν χαρακτηριστική: «Δημοτικές και
Νομαρχιακές Εκλογές 1998. Για ένα επιτυχημένο αποτέλεσμα, ένας πρωτότυπος
τρόπος προβολής και ανόδου για υποψήφιους δημάρχους, νομάρχες και συμβούλους».

«Ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος και οι υποψήφιοι αναζητούν τρόπους για να
προσελκύσουν ψηφοφόρους. Τρόπους που δεν θα θυμίζουν το παρελθόν και, κυρίως,
δεν θα προκαλούν πλήξη». Ο κ. Λαμπρόπουλος, πρόεδρος της εταιρείας Pleasure
Cruises είναι αρκετά γλαφυρός στην περιγραφή του: «Με 3.500.000 δραχμές ένας
υποψήφιος μπορεί να προσφέρει μία τετράωρη κρουαζιέρα σε 500 ψηφοφόρους του,
από τον Πειραιά μέχρι το Σούνιο, κατά τη διάρκεια της οποίας μπορούν να
δειπνήσουν, να χορέψουν, να ακούσουν μουσική από ζωντανή ορχήστρα και ασφαλώς
και τον υποψήφιο σ’ ένα σύντομο λόγο. Αν μάλιστα ο υποψήφιος θέλει, μπορεί να
βάλει εισιτήριο 5.000 δραχμών ώστε να μην του στοιχίσει τόσο ακριβά. Ούτε σε
ταβέρνα δεν πας μ’ αυτά τα χρήματα, όχι σε κρουαζιέρα… Ήδη έχουμε κλείσει
δέκα τέτοιες κρουαζιέρες για μετά τις 15 Σεπτεμβρίου».

Αν οι κρουαζιέρες περιορίζονται προς το παρόν σε δέκα, αυτά που κάνουν χρυσές
δουλειές είναι τα μπαράκια. Ο ένας μετά τον άλλο οι υποψήφιοι καλούν ομάδες
πολιτών για ένα ποτό σε μπαρ και σ’ ένα σκηνικό στο οποίο προκρίνεται η
προσωπική επικοινωνία και υποχωρεί το περιεχόμενο. «Αρχής γενομένης από την
εκδήλωση της κ. Δαμανάκη σε θερινό σινεμά, καθημερινώς οι υποψήφιοι βρίσκουν
αφορμές για συναντήσεις ανθρώπων σε χώρους που δεν θυμίζουν τίποτα από τα
εκλογικά κέντρα, τους χώρους δουλειάς ή τις παραδοσιακές πλατείες», θα πει στα
«ΝΕΑ» ο κ. Γιώργος Χέλμης, πολιτικός επιστήμονας. Καθώς έχει υποχωρήσει η
ανάγκη του πολιτικού λόγου κι επιχειρήματος και οι υποψήφιοι όλοι λένε περίπου
τα ίδια πράγματα, αυτό που μετράει είναι το περιτύλιγμα και η προσωπικότητά τους».

Ακόμη πάντως κι αυτοί οι υποψήφιοι που προτιμούν τους παραδοσιακούς τρόπους
επικοινωνίας, αναζητούν έναν πιο οργανωμένο, συστηματικό και επαγγελματικό
τρόπο αξιοποίησής τους. Η διχρωμία και το ερασιτεχνικό κασέ των φυλλαδίων τους
του ’94 έδωσαν φέτος τη θέση τους σε τετραχρωμίες και επαγγελματικό κασέ, ενώ
από πολλούς που έχουν τα οικονομικά μέσα προκρίνεται η καμπάνια που σημαίνει
διαφορετικές διαδοχικές αφίσες ή φυλλάδια με διαφορετικά μηνύματα προβολής του
έργου ή ενημέρωσης για το πρόγραμμα και προτροπής για ψήφο.

Δήμαρχοι και υποψήφιοι που θέλησαν να διατηρήσουν την ανωνυμία τους έκαναν
λόγο για δεκάδες εταιρείες που ξεπήδησαν από το πουθενά και ενδεχομένως θα
πάψουν να υφίστανται μετά τις εκλογές, που τους πλησίασαν και τους πρότειναν
να αναλάβουν την προεκλογική τους εκστρατεία ζητώντας συνήθως υπέρογκα ποσά,
γνωρίζοντας την ανάγκη τους για μια συστηματική και οργανωμένη προβολή τους.
Και μολονότι οι περισσότεροι δεν ανταποκρίθηκαν γιατί δεν είχαν τα οικονομικά
μέσα, όλοι συμφωνούν ότι τέτοιου είδους καμπάνιες δεν μπορεί να γίνουν με
λιγότερα από 20 εκατομμύρια για έναν περιφερειακό δήμο της Αττικής και 300
εκατομμύρια για τους τρεις μεγάλους δήμους ­ Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πειραιά.