30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΗΣ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ: Πολλά και διαφορετικά

ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Κυρίως πεζογραφία

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ: Δεν τραγουδάω, ψιθυρίζω

ΑΚΟΥΕΙ: Βυζαντινή μουσική, δημοτική, κλασική, λαϊκά και ελαφρά τραγούδια.

ΑΝ ΑΡΧΙΖΕ ΣΗΜΕΡΑ: Νομίζω πως τον ίδιο δρόμο θα τραβούσα.

ΕΝΑΣ ΑΚΟΜΗ ΔΙΣΚΟΣ Ή ΕΝΑ ΑΚΟΜΗ ΒΙΒΛΙΟ: Ένας δίσκος.

ΑΝ Η ΖΩΗ ΗΤΑΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙ: Γενικά η ζωή είναι τραγούδι. Πότε χαρούμενο,
πότε θλιμμένο, που όμως δεν μάθαμε να το τραγουδάμε…

Τον ξέραμε όλοι ως συνθέτη μεγάλων λαϊκών επιτυχιών. Σε μία εβδομάδα ­
ανήμερα της γιορτής του ­ θα κυκλοφορήσει στα βιβλιοπωλεία από τις εκδόσεις
«Εντευκτήριο» το πρώτο του βιβλίο με τον τίτλο «Ανοικτά παράθυρα με κλειστά
παντζούρια». Από ένα τέτοιο ανοιχτό παράθυρο με κλειστό παντζούρι πρωτοάκουσε
στη γειτονιά του, στην Πάνω Πόλη της Θεσσαλονίκης, τους ήχους ενός πιάνου και
έκτοτε αποφάσισε να ασχοληθεί με τη μουσική…

ΕΡ.: Πώς ένας συνθέτης αποφασίζει να γίνει συγγραφέας;

ΑΠ.: Ηθικός αυτουργός η κ. Βάνα Χαραλαμπίδου, που με παρότρυνε να γράψω κάτι
για τον 9.58.

ΕΡ.: Ο ήχος ενός πιάνου φτάνει για να σημαδέψει μια ολόκληρη ζωή;

ΑΠ.: Για μένα ειδικά, ναι.

ΕΡ.: Μια ζωή γεμάτη νότες;

ΑΠ.: Και με πίκρες και χαρές.

ΕΡ.: Τη βρήκατε τελικά την αρμονία;

ΑΠ.: Ακόμη την ψάχνω.

ΕΡ.: Γιατί «αποπαίδι» του τραγουδιού;

ΑΠ.: Γιατί έγραψα απλά τραγούδια και όχι κουλτουριάρικα.

ΕΡ.: Είστε τελικά λαϊκός συνθέτης;

ΑΠ.: Δεν είμαι, αλλά θα ήθελα να ήμουν.

ΕΡ.: Πώς θα χαρακτηρίζατε τα τραγούδια σας;

ΑΠ.: Τραγούδια…

ΕΡ.: Η ποιότητα ενός μουσικού έργου πώς προσδιορίζεται;

ΑΠ.: Από την αντίδραση του κοινού και μόνο.

ΕΡ.: Τελικά στη Θεσσαλονίκη οι δημιουργοί χαραμίζονται;

ΑΠ.: Σε όλη την Ελλάδα οι δημιουργοί δεν χαραμίζονται πια. Καταστρέφονται.

ΕΡ.: Η Αθήνα τι προσφέρει;

ΑΠ.: Τώρα τίποτα.

ΕΡ.: Συνθέτης, πιανίστας ή συγγραφέας;

ΑΠ.: Συνθέτης.

ΕΡ.: Μιλάτε με νότες;

ΑΠ.: Μιλώ με την καρδιά μου.

ΕΡ.: Παραμένετε αριστερός;

ΑΠ.: Εδώ και πολλά χρόνια δεν ανήκω σε κόμματα. Εκτιμώ πρόσωπα.

ΕΡ.: Τι σημαίνει παίξε λαϊκά, αγράμματα; Οι… εγγράμματοι παίζουν αλλιώς;

ΑΠ.: Στο βιβλίο μου σημαίνει μεταφορικά αλά Μακρυγιάννη, όχι αλά Ραγκαβή.

ΕΡ.: Χατζιδάκις ο μελωδικός, Θεοδωράκης ο επικός, Μούτσης ο αιρετικός,
Κουγιουμτζής ο…

ΑΠ.: Δεν ξέρω.

ΕΡ.: Εσείς έχετε ακόμη λουλούδια μες στην καρδιά;

ΑΠ.: Όλες οι καρδιές έχουν λουλούδια. Τα μυαλά δεν έχουν.

ΕΡ.: Τα χρόνια προσθέτουν τελικά ή αφαιρούν;

ΑΠ.: Προσθέτουν πείρα και αφαιρούν αυθορμητισμό, δύναμη.

ΕΡ.: Γράφονται σήμερα «καλά» τραγούδια;

ΑΠ.: Σίγουρα γράφονται, όμως λίγα. Υπερέχουν τα σκουπίδια.

ΕΡ.: Τι λείπει;

ΑΠ.: Η αληθινή ζωή.

ΕΡ.: Τελικά ο δημιουργός πρέπει να πάσχει για να δημιουργήσει;

ΑΠ.: Όχι μόνο για τον εαυτό του, αλλά και για τους συνανθρώπους του.

ΕΡ.: Ποια έννοια – συναίσθημα είναι το καλύτερο αίσθημα για να γραφτεί ένα τραγούδι;

ΑΠ.: Το ταλέντο, η ζωή και ο έρωτας.

ΕΡ.: Η σχέση σας με τον Τύπο;

ΑΠ.: Αγαπώ τους δημοσιογράφους και αντιπαθώ τη δημοσιογραφία όταν τους
χρησιμοποιεί για να υποβαθμίσει το κοινό τους…