ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Παρανοϊκή παγκοσμιοποίηση

«Η απώλεια θέσεων εργασίας, ίσως και μισού εκατομμυρίου θέσεων, είναι
αναπόφευκτη αν θέλουμε να κερδίσουμε τη μάχη κατά του πληθωρισμού».

Ζοφερό μέλλον. Εργαζόμενοι στη Φουζίτσου αναχωρούν από το εργοστάσιο με την ειδοποίηση της απόλυσής τους στην τσέπη. Φταίνε τα μικροτσίπ…

ΜΕ ΤΗΝ παραπάνω δήλωση υποδέχθηκε ο Γκάβυν Ντέηβις, πρόεδρος του
χρηματιστηριακού ομίλου Goldman Sachs και σύμβουλος του Βρετανού υπουργού
Οικονομικών, την ανακοίνωση της ιαπωνικής εταιρείας Fujitsu ότι θα κλείσει τον
ερχόμενο Δεκέμβριο το εργοστάσιό της στη Βορειοανατολική Αγγλία στέλνοντας
στον δρόμο 670 εργαζομένους. Την ίδια ηττοπάθεια επέδειξε και ο πρωθυπουργός,
που κατά σατανική σύμπτωση εκλέγεται σ’ εκείνη ακριβώς την εκλογική περιφέρεια
όπου βρίσκεται το εργοστάσιο. Οι παγκόσμιες πιέσεις είναι πολύ ισχυρές και οι
κυβερνήσεις δεν μπορούν να τις αντιμετωπίσουν, είπε ο Τόνυ Μπλαιρ, σπεύδοντας
να υποσχεθεί ότι θα αναληφθούν νέες πρωτοβουλίες για την τόνωση της αγοράς.

Τελείως διαφορετικό ήταν το κλίμα το 1991, όταν η Βασίλισσα της Αγγλίας
εγκαινίασε το εργοστάσιο κατασκευής εξαρτημάτων για ηλεκτρονικούς υπολογιστές.
Η τότε κυβέρνηση ενίσχυσε με σημαντικές επιδοτήσεις το εργοστάσιο, βέβαιη ότι
θα εξασφάλιζε λαμπρό μέλλον σε μια περιοχή που στέγαζε άλλοτε χαλυβουργεία,
ανθρακωρυχεία και ναυπηγεία. Νέοι άνθρωποι ενθαρρύνθηκαν να μετακομίσουν εκεί,
να πάρουν δάνειο και να αγοράσουν σπίτια. Ανάλογη στάση τηρούσε και η σημερινή
κυβέρνηση μέχρι πριν από λίγες εβδομάδες, κομπάζοντας ότι στον ένα χρόνο της
κυβέρνησης των Εργατικών ο αριθμός των ξένων επενδυτών που έχει προσελκύσει η
Βρετανία έφτασε σε ύψη ρεκόρ.

Κι έπειτα άρχισαν τα χαστούκια. Τον Ιούνιο έκλεισαν μια σειρά υφαντουργίες,
για να ακολουθήσει ένα κύμα απολύσεων από την αυτοκινητοβιομηχανία Rover, την
εταιρεία μηχανών για το στρίψιμο τσιγάρων Molins, τη βιομηχανία όπλων Royal
Ordnance, την εταιρεία παραγωγής φυσικού αερίου BOC και ­ το κυριότερο ­ τη
γερμανική Siemens, που έκλεισε το «σίγουρο» εργοστάσιό της στο Νιούκαστλ
απολύοντας 1.100 ανθρώπους. Οι λόγοι ποικίλλουν. Άλλοι ρίχνουν την ευθύνη στην
ισχυρή λίρα, άλλοι στην ασιατική κρίση, ενώ η Fujitsu υποστήριξε ότι για όλα
φταίει η κρίση στην αγορά των μικροτσίπ. Ο Βορειοϊρλανδός οικονομολόγος Ντένις
Ο’Χερν έχει συμπυκνώσει όλα αυτά τα συμπτώματα σε δύο λέξεις: «παρανοϊκή παγκοσμιοποίηση».

Είναι άραγε αναπόφευκτη και ανεξέλεγκτη αυτή η «παράνοια»; Οι κυβερνήσεις δεν
μπορούν πράγματι να κάνουν τίποτε άλλο εκτός από το να παρακολουθούν τις
εξελίξεις, ανήμπορες να παρέμβουν; Η εξήγηση αυτή βολεύει ασφαλώς πολλούς. Τα
βρετανικά συνδικάτα, όμως, καταγγέλλουν ότι προκειμένου η κυβέρνηση να
προσελκύσει τις πολυεθνικές δεν έλαβε κανένα μέτρο προστασίας της εργατικής
δύναμης. Οι επιδοτήσεις διευκόλυναν τους χειρισμούς των εταιρειών, αφού
γνώριζαν ότι κλείνοντας δεν θα έχαναν δικά τους χρήματα. Δεν είναι τυχαίο,
άλλωστε, ότι προτιμούν πάντοτε να εγκαθιστούν τα εργοστάσιά τους σε περιοχές
υψηλής ανεργίας, που εξασφαλίζουν διαρκώς διαθέσιμο και εύκολα ανανεώσιμο προσωπικό.

Ο υπουργός Ουαλίας προσπαθεί τώρα να πείσει τον κορεατικό ηλεκτρονικό γίγαντα
LG να προχωρήσει στην κατασκευή εργοστασίου ημιαγωγών στο Νιούπορτ παρά τη
σχεδιαζόμενη συγχώνευσή του με τη Χιουντάι. Τι ανταλλάγματα άραγε να πέφτουν
στο τραπέζι;