«Είμαστε οι αφανείς ήρωες»

Για τα προβλήματα των εκπαιδευτικών που ανέμεναν την επετηρίδα, γράφει ο κ. Δ.
Π. Μεταξάς, αναπληρωτής δάσκαλος:

«Όλα αυτά τα χρόνια της αναμονής και της προσμονής μας για διορισμό κανείς δεν
ενδιαφέρθηκε πως αποκτάμε τη νέα βιβλιογραφία γύρω απ’ το αντικείμενό μας. Η
αυτοεπιμόρφωση φυσικά και είναι δική μας υπόθεση, δεν θα βοηθούσε όμως η
χορηγία ίσως ενός επιδόματος για την αγορά εγχειριδίων; Οι αποδείξεις από
εκδοτικούς οίκους για την αγορά βιβλίων είναι περισσότερες από κάθε άλλες.
Ποιος νοιάστηκε όμως;

Πού λόγος για τη διοργάνωση σεμιναρίων που θα βοηθούν τον εκπαιδευτικό που
ενδιαφέρεται για την ένταξή του στην εκπαίδευση. Σεμινάρια που θα τον φέρουν
σε επαφή με συναδέλφους και τον ενημερώνουν γύρω από νέες μελέτες και νέα
βιβλία. Ποιος ενδιαφέρθηκε;

Αλήθεια, σε ποιον άλλο κλάδο στον εργασιακό χώρο περιμένουν τόσα χρόνια,
πράγματι, για να δουλέψουν με τόσο ζήλο; Μήπως περιμένουμε να πλουτίσουμε
εξανεμίζοντας το μισθό σε ενοίκια, σήμερα δουλεύοντας στα Δωδεκάνησα, αύριο
στις Κυκλάδες; Όχι, κύριοι που λαμβάνετε τις αποφάσεις, εμείς είμαστε οι
αφανείς ήρωες. Μήπως αγωνιούσε κανείς έναν ολόκληρο χρόνο που χιλιάδες
δάσκαλοι μετακινούνταν με καταιγίδες και χιόνια, για να παρακολουθήσουν τα
μαθήματα της εξομοίωσης;

Όταν εργαζόμενοι σε διάφορες υπηρεσίες παίρνουν για εκτός έδρας εργασία
παχυλούς μισθούς και οδοιπορικά, εμείς δεν παίρναμε ούτε τα εισιτήρια
μετακίνησης. Πηγαίναμε στα μαθήματα με ευχαρίστηση, γιατί γνωρίζουμε το έργο
που επιτελούμε και ας ξέρουμε ότι θα μείνουμε άνεργοι. Την αυτοεπιμόρφωση την
παλεύουμε, την αυτοπραγμάτωση την κατακτήσαμε, τους αγαπημένους μας μαθητές θα
τους ξανααντικρύσουμε;

Δεν είμαστε ημιμαθείς, ξεχασμένοι είμαστε και μόνοι να κατακτάμε τις γνώσεις
με αγώνα και θυσία».