9 ώρες αγωνίας για τον Κρυσταλλογιάννη και την οικογένειά του

«ΜΑΜΑ, γιατί κλαις; Γιατί δείχνουν τον μπαμπά στην τηλεόραση;». Ο τετράχρονος
Χαράλαμπος, γιος του Θανάση Κρυσταλλογιάννη, με δάκρυα στα μάτια, ζητούσε
πεισματικά να μάθει από τη μητέρα του Ελένη γιατί έκλαιγε συνέχεια βλέποντας
με αγωνία τηλεόραση.Μιλώντας στα «ΝΕΑ» η κυρία Ελένη Κρυσταλλογιάννη
περιγράφει την άγρια δοκιμασία, τον πιο παρατεταμένο φόβο που χτύπησε
απροειδοποίητα την πόρτα του σπιτιού της το απόγευμα του Σαββάτου.

«Ήταν η χειρότερη στιγμή της ζωής μου. Δεν μπορείς να το περιγράψεις, όλα τα
λόγια του κόσμου κι αν χρησιμοποιήσεις. Ήταν κάτι το πρωτοφανές. Να βλέπω από
την τηλεόραση τον άντρα μου στα χέρια ενός επικίνδυνου κακοποιού, να ακούω
πυροβολισμούς και να μην ξέρω αν ζει ο Θανάσης».

Ήταν έξι το απόγευμα του Σαββάτου όταν ένα συγγενικό της πρόσωπο τής τηλεφωνεί
λέγοντας ότι ο άντρας της κινδυνεύει.

«Δεν το πίστεψα, αλλά μόλις άνοιξα την τηλεόραση πάγωσα. Αυτό που ακόμη και
στις τηλεοράσεις βλέπουμε σπάνια, ήταν πραγματικότητα και μάλιστα με τον άντρα
μου να κινδυνεύει, να κρέμεται η ζωή του από μια κλωστή», προσθέτει η κυρία Κρυσταλλογιάννη.

Στο μυαλό της έχουν σφηνωθεί οι δύο πυροβολισμοί που άκουσε από την τηλεόραση
να ρίχνει ο Ρουμάνος κακοποιός, χωρίς να γνωρίζει αν σημάδευαν, αν βρήκαν το
σύζυγο της. «Για δευτερόλεπτα κανείς δεν ήξερε τι είχε συμβεί. Τότε φοβήθηκα
ότι σκοτώθηκε ο άντρας μου. Δεν νομίζω να έχει ζήσει άνθρωπος μεγαλύτερο
μαρτύριο από αυτό που πέρασα εγώ».

«Όταν είδα τους ειδικά εκπαιδευμένους άντρες της Αστυνομίας, έχασα τη μιλιά
μου. Φοβήθηκα ότι θα επιτεθούν. Ευτυχώς, αυτό αποφεύχθηκε. Ευχαριστώ τον
υπουργό Δημόσιας Τάξης που πήρε αυτή την απόφαση και σήμερα ο Θανάσης ζει. Τον
ευχαριστώ από την καρδιά μου».

«Ήταν 11 το βράδυ όταν μου τηλεφώνησε ο Θανάσης», συμπληρώνει η κυρία
Κρυσταλλογιάννη. «Μου έδωσε κουράγιο λέγοντάς μου “μην ανησυχείς, όλα θα πάνε
καλά”». Μάλιστα, αυτό της είπε σε άπταιστα ελληνικά και ο ίδιος ο Ρουμάνος που
ακόμη και εκείνη την ώρα εξακολουθούσε να τον κρατάει όμηρο.

Το επόμενο τηλεφώνημα που δέχθηκε η κυρία Κρυσταλλογιάννη από το σύζυγό της
ήταν λίγο μετά τη 1 τα ξημερώματα, όταν βρισκόταν ελεύθερος σε ένα από τα
δρομάκια του Πειραιά. «Είμαι ελεύθερος, όλα τελείωσαν, έρχομαι σπίτι».

Φανερά ταλαιπωρημένος από την 9ωρη ομηρία του, αλλά ψύχραιμος, ο αστυφύλακας
Αθαν. Κρυσταλλογιάννης περιγράφει στις 2 τα ξημερώματα στη ΓΑΔΑ, όπου έχει
φτάσει από τον Πειραιά, τις στιγμές αγωνίας στα χέρια του κακοποιού, από τη
στιγμή που τον… συλλαμβάνει όμηρο στην Αχαρνών.

«Εγώ πιστεύω έκανα το καθήκον μου, έχω κι εγώ δύο παιδιά και δεν ήθελα σε
καμία περίπτωση να βρεθεί η γυναίκα αυτή στη θέση μου. Δεν σκέφτηκα εκείνη τη
στιγμή τα παιδιά μου και είπα να πάρει εμένα… Θέλω να ευχαριστήσω όλους τους
συναδέλφους γιατί προσφέρθηκαν πολλοί να έρθουν στη θέση μου, αλλά δεν άλλαζε
το πράγμα, πάντα θα υπήρχε ένας όμηρος».

Μίλησε και για τον κακοποιό ο αστυφύλακας και το διάλογο που είχε μαζί του
όλες αυτές τις ώρες.

«Προσπαθούσε με κάθε τρόπο να πυροβολήσει, ήθελε κάπου να ξεσπάσει, ήθελε να
με πυροβολήσει στο πόδι. Όταν του είπα πως αν πυροβολήσει εμένα στο πόδι δεν
θα μπορέσουμε να ξεφύγουμε, αφού δεν θα μπορώ να οδηγώ, το μετάνιωσε».

­ Γιατί πυροβόλησε δύο φορές;

«Ήθελε σώνει και καλά να χτυπήσει κάποιον για να γίνει πιο πειστικός. Ήταν
τρομερά επικίνδυνος, είχε στο νου του το κακό συνέχεια».

­ Όταν έφυγε τι σας είπε;

«Μη σηκώσεις το κεφάλι σου γιατί δεν θα ξαναδείς τη γυναίκα σου και τα παιδιά σου…».

«Ο Θεός φαίνεται πως αγαπάει πολύ τον Θανάση», έλεγαν οι συνάδελφοί του στη
Χαλκίδα λίγη ώρα μετά την απελευθέρωσή του από τον Ρουμάνο κακοποιό. Μιας και
πριν από λίγα χρόνια ο νεαρός αστυνομικός που υπηρετεί στο Τμήμα Ασφαλείας της
πόλης είχε γλιτώσει παρά τρίχα από ένα αυτοκινητικό ατύχημα. Και προχθές ήταν
η δεύτερη φορά που βγήκε αλώβητος από μια πρωτοφανή περιπέτεια.