Τώρα πουλάνε τα πάντα

Στην Αριστερά, σε όλο τον κόσμο ­ και βεβαίως στο Κομμουνιστικό Κόμμα
Ελλάδας ­ η επανάσταση του Οκτώβρη του 1917, η εγκαθίδρυση του πρώτου
«προλεταριακού κράτους» και η όλη πορεία της ΕΣΣΔ έπαιξαν καταλυτικό ρόλο.
Άλλοτε ενέπνευσαν το προοδευτικό κίνημα και άλλοτε το απογοήτευσαν.

Στο Αβρόρα. Η κ. Αλέκα Παπαρήγα σε μία αναμνηστική φωτογραφία στην Αγία Πετρούπολη (Λένινγκραντ) μπροστά από το θρυλικό θωρηκτό, το οποίο έδωσε το σύνθημα, με τα πυροβόλα του, για την επίθεση στα Χειμερινά Ανάκτορα

ΓΙΑ το ΚΚΕ, η διάλυση της ΕΣΣΔ και όσα ακολούθησαν αποτέλεσαν και αποτελούν
αντικείμενο συνεχούς μελέτης. Η γενική γραμματέας του κόμματος Αλέκα Παπαρήγα
είχε μάλιστα «ζήσει» την ΕΣΣΔ, λίγο πριν υποσταλεί από το Κρεμλίνο η κόκκινη
σημαία με το σφυροδρέπανο, πριν από 7 χρόνια.

Πριν από λίγες μέρες πραγματοποίησε το ­ δεύτερο ­ ταξίδι της από το οποίο
επέστρεψε με πολλές και πλούσιες εντυπώσεις και οδυνηρές εμπειρίες, όπως και
την πρώτη φορά, καθώς και εκτιμήσεις που θα μελετήσει το Π.Γ. και η Κ.Ε. του ΚΚΕ.

«Θέλουν να πουλήσουν τα πάντα, τις πρώτες ύλες, υψηλή τεχνολογία και τώρα και
την… γη», σημειώνει η κ. Παπαρήγα στα «ΝΕΑ».

Η ΜΑΦΙΑ

Στο Σμόλνι. Η γενική γραμματέας του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα μπροστά από το άγαλμα του Λένιν, με στελέχη της Ένωσης Κομμουνιστικών Κομμάτων της Ρωσίας

Η τεράστια κρίση που μαστίζει την πρώην ΕΣΣΔ με διεθνείς επιπτώσεις, η δράση
της μαφίας, οι ουρές έξω από τις τράπεζες των καταθετών που θέλουν να σώσουν
τις αποταμιεύσεις τους, η μεγάλη ανεργία, η εξαθλίωση τμημάτων του πληθυσμού,
«οι ανακατατάξεις στη “νέα τάξη” της Μόσχας», όπως παρατηρεί η γενική
γραμματέας του ΚΚΕ, είναι ορισμένες από τις εικόνες της Ρωσίας τού σήμερα.

«Ήμουν αρκετά προετοιμασμένη ψυχολογικά, γιατί το 1991 που είχα πάει ήταν
παραμονές της διάλυσης και έτσι δεν μπορώ να πω ότι αισθάνθηκα πολύ χειρότερα
από τότε. Το 1991 υπήρχαν τα σύμβολα, αλλά είχαν χαθεί, στην ηγεσία, οι ιδέες.
Τώρα δεν υπάρχουν τα σύμβολα, αλλά μέσα στο λαό βλέπω ότι υπάρχει δίψα ξανά
για τις κομμουνιστικές ιδέες».

Η κ. Παπαρήγα δέχθηκε καταιγισμό από ερωτήσεις στον Περισσό. Πολλοί ήθελαν,
επειδή είχε επισκεφθεί εργοστάσια στη Μόσχα και στην Αγία Πετρούπολη (πρώην
Λένινγκραντ), αλλά και επειδή είχε κάνει επαφές με τις ηγεσίες των
κομμουνιστικών κομμάτων που δρουν στη Ρωσία, να ακούσουν τις εντυπώσεις από
αυτό το ενδιαφέρον αυγουστιάτικο ταξίδι, στο οποίο τη συνόδευσε ο κ. Ελισαίος
Βαγενάς, μέλος του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της Κ.Ε. του ΚΚΕ.

«Οι συνθήκες που επικρατούν εκεί είναι πολύ δύσκολες ­ όχι μόνον για μας τους
κομμουνιστές, αλλά αν τα δει κανείς τα πράγματα και με ένα ευρύτερο κριτήριο ­
αφού στη χώρα οι 20 από τους 21 κλάδους παραγωγής βρίσκονται στο ίδιο,
περίπου, επίπεδο που βρίσκονταν στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια», ήταν μία από
τις πρώτες εντυπώσεις που κατέθεσε στη συζήτηση.

«Πρέπει να πω ότι αισθανθήκαμε μεγάλη λύπη όταν είδαμε ότι ένα μεγάλο μέρος
του παραγωγικού δυναμικού μένει αναξιοποίητο και 125.000 βιομηχανίες, μεγάλες
επιχειρήσεις, δυστυχώς έχουν πουληθεί για ένα κομμάτι ψωμί (1.500 περίπου
δολάρια η κάθε μία)».

Η κ. Παπαρήγα πιστεύει ότι «υπάρχει ­ σήμερα στη Ρωσία ­ ένας λαός που
προβληματίζεται χωρίς να σημαίνει ότι έχει ξεπεράσει το σοκ των αρνητικών αλλαγών».

Θεωρεί ότι είναι θετικό που οι κομμουνιστές εκεί κάνουν την αυτοκριτική τους.
Όπως επίσης θεωρεί θετικό βήμα που στη Μόσχα έχει αναπτυχθεί «μία ευρύτερη
συνείδηση για τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ και έχει συσταθεί μία επιτροπή την οποία
αποτελούν οι 350 από τους 400 βουλευτές της Κάτω Δούμας».

«Αλλά μόνο με την αυτοκριτική των κομμουνιστών δεν γίνεται τίποτα.
Χρειάζεται», σημειώνει, «να αποδοθούν οι ευθύνες και σ’ αυτούς οι οποίοι
σήμερα επιτελούν ένα κυριολεκτικά καταστροφικό έργο, αν λάβει μάλιστα κανείς
υπόψη του ότι, στον πόλεμο, το 25% του παραγωγικού δυναμικού ήταν αναξιοποίητο
και σήμερα είναι το 65%!».

Η γενική γραμματέας του ΚΚΕ επισκέφθηκε ανθρακωρυχεία και συζήτησε εκεί με
εργάτες. Οι εντυπώσεις που αποκόμισε «και από ανθρακωρύχους που δεν είναι
κομμουνιστές» είναι ότι «όπως λένε και οι ίδιοι, χρησιμοποιήθηκαν το 1991,
αυτοί και ένα τμήμα του λαού, για να γίνουν αυτές οι αλλαγές, χωρίς να
καταλάβουν ότι συνήργησαν σε αρνητικές εξελίξεις».

Ως ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα των αρνητικών εξελίξεων στην πρώην ΕΣΣΔ, η κ.
Παπαρήγα φέρνει «την απαράδεκτη κατάσταση που επικρατεί στη Λετονία, όπου
700.000 άνθρωποι σε σύνολο 2.000.000 έχουν στερηθεί τα βασικά τους δικαιώματα».

Και αυτό γιατί «οι λετονικές αρχές, σ’ έναν παροξυσμό εθνικισμού, έχουν δώσει
στους ρωσόφωνους κατοίκους το καθεστώς του λεγόμενου “μη πολίτη”, στερώντας
τους από τα πολιτικά τους δικαιώματα και από άλλα 60 δικαιώματα, που
απολαμβάνουν οι υπόλοιποι κάτοικοι της χώρας».

Η κ. Παπαρήγα, παρακολουθώντας τις εξελίξεις του Αυγούστου στη Ρωσία, πιστεύει
ότι «θα είναι μακρύτερος ο δρόμος, για μια άλλη πορεία, απ’ ό,τι
συναισθηματικά θα θέλαμε».

ΑΡΠΑΞΑΝ

Στη Ρωσία. Η γενική γραμματέας του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα με βουλευτές και στελέχη του Κομμουνιστικού Κόμματος Ρωσίας

Και αυτό, παρά το ότι ο εργαζόμενος βλέπει σήμερα ότι «απέτυχε το μοντέλο του
“λαϊκού καπιταλισμού”». Και απέτυχε και στα μάτια του κόσμου «αφού πολύ
σύντομα οι τράπεζες κατάφεραν να “βάλουν στο χέρι” την επιχείρηση, αρπάζοντας
το μεγαλύτερο μέρος των μετοχών, παρά το γεγονός ότι το αρχικό 51% είχε δοθεί
στους εργάτες». Αυτό συνέβη «διότι οι εργάτες, λόγω των μεγάλων καθυστερήσεων
των πληρωμών τους, αναγκάσθηκαν να πουλήσουν τις μετοχές που τους είχαν δοθεί».

Η γενική γραμματέας του ΚΚΕ εκτιμά ότι «έτσι όπως είναι σήμερα η κατάσταση ­
στη Μόσχα ­ δεν υπάρχουν δυνατότητες για αλλαγές μέσω ανακατατάξεων στο
Κοινοβούλιο, γιατί υπάρχει πολύ αυστηρά συγκεντρωτικό προεδρικό σύστημα».

Άλλωστε, «ό,τι αποφάσεις και να πάρουν τα κοινοβουλευτικά σώματα, δεν είναι
καθόλου υποχρεωτικά εκτελεστές από τον πρόεδρο».

Και επομένως ­ πιστεύει ­ «κανείς δεν μπορεί να περιμένει μέσα από τα
κοινοβουλευτικά όργανα και τις αλλαγές στο πολιτικό επίπεδο σημαντικές
αλλαγές, παρά μόνον σε συνδυασμό και σαν αποτέλεσμα βαθύτερων αλλαγών και
επιλογών του ίδιου του λαού».