«Η Κεντροαριστερά είναι εδώ»

Το άνοιγμα του ΠΑΣΟΚ προς την Κεντροδεξιά και τα όσα ακολούθησαν στη
διαδικασία της βολιδοσκόπησης μεταξύ των στελεχών του κυβερνητικού κόμματος
και των διαγραμμένων από τη Νέα Δημοκρατία έφεραν πάλι στο προσκήνιο την
υπόθεση της Κεντροαριστεράς.

ΚΑΤ’ αρχήν δημιουργήθηκε η αίσθηση ότι η προσέγγιση του ΠΑΣΟΚ με την
Κεντροδεξιά έγινε για να καλυφθεί η αποτυχία που σημάδεψε το κεντροαριστερό
του εγχείρημα. Άλλοι θεώρησαν ότι το άνοιγμα προς τα διαγραμμένα στελέχη της
Ν.Δ. υλοποιήθηκε για να υπάρξει αντίβαρο στην κεντροαριστερή στροφή του ΠΑΣΟΚ,
τον περασμένο χειμώνα. Τι γίνεται λοιπόν με την Κεντροαριστερά; Υπάρχει, και
σε ποια μορφή; Και γιατί κανείς πια δεν ασχολείται μαζί της; Και τα όσα
ελέχθησαν στη φάση της προσέγγισης του ΠΑΣΟΚ με στελέχη του ευρύτερου
αριστερού – δημοκρατικού χώρου, τι απέγιναν;

Συνεργάτης του Πρωθυπουργού, από τους ένθερμους θιασώτες του ανοίγματος του
ΠΑΣΟΚ προς τα αριστερά του, υποστηρίζει ότι «τίποτε δεν έχει λήξει με την
Κεντροαριστερά ­ απλώς υπάρχουν προτεραιότητες σ’ αυτά τα πράγματα, και
προφανώς, αυτή την ώρα, εν όψει και των δημοτικών εκλογών, η Κεντροαριστερά
δεν είναι στις άμεσες προτεραιότητες της πολιτικής μας».

Ο ίδιος αναφέρει σχετικά, και σε επίρρωση των όσων υποστήριξε ότι η υπόθεση
της Κεντροαριστεράς δεν έχει τελειώσει, ότι αμέσως μετά τις δημοτικές εκλογές,
ένας πυρήνας επώνυμων στελεχών από το χώρο τής πέραν του ΠΑΣΟΚ Αριστεράς, υπό
τον Μίμη Ανδρουλάκη, θα προχωρήσει σε διακήρυξη σχετική με την πορεία του
εκσυγχρονιστικού εγχειρήματος. Τα στελέχη αυτά θα ζητούν με τη διακήρυξή τους
την επιτάχυνση των αλλαγών στη χώρα και τη διεύρυνση της συμμετοχής των
πολιτών στις διαδικασίες αυτές. Ο Μίμης Ανδρουλάκης, που ποτέ δεν έκρυψε τη
συμπάθειά του για τον Κώστα Σημίτη και την εκτίμησή του στο εγχείρημα του
εκσυγχρονισμού, θεωρεί ότι με τον τρόπο αυτό θα δώσει ώθηση στην προσπάθεια
που γίνεται, και η οποία δεν έχει την αναμενόμενη κοινωνική αποδοχή.

Παράλληλα, και ανεξάρτητα με τη διακήρυξη τών περί τον Μ. Ανδρουλάκη, ένας
άλλος πυρήνας επωνύμων από το χώρο της τέχνης, της κοινωνίας και της
οικονομίας, κινούμενος πολιτικά επίσης στο χώρο αυτό, ετοιμάζεται να παρέμβει
προς την κατεύθυνση αυτή με κείμενο στο οποίο συγκεντρώνονται ήδη υπογραφές.

Ένα τρίτο στοιχείο που ισχυροποιεί την άποψη ότι «η Κεντροαριστερά είναι εδώ»,
αναφέρει η ίδια πηγή, είναι ότι ετοιμάζεται για τα τέλη Οκτωβρίου εκδήλωση
στην Αθήνα με τον Ζακ Ντελόρ στην οποία θα κληθούν να μετάσχουν και στελέχη
του Συνασπισμού, αλλά και από άλλους χώρους της ανανεωτικής αριστεράς, μια και
το θέμα θα είναι η πορεία της Ελλάδας προς την ΟΝΕ. Υπενθυμίζεται επίσης με
την ευκαιρία αυτή ότι στελέχη του ΣΥΝ είχαν κληθεί και στην εκδήλωση που είχε
γίνει τον περασμένο χειμώνα με τον Μάσιμο Ντ’ Αλέμα.

Ωστόσο, όλα αυτά λίγη σημασία έχουν, μια και το εγχείρημα της Κεντροαριστεράς
θα κριθεί στην πράξη πολύ νωρίτερα ­ στις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές,
και συγκεκριμένα σε κάθε δήμο ή νομαρχία όπου το ΠΑΣΟΚ και ο Συνασπισμός
υποστηρίζουν κοινούς υποψηφίους. Κυρίως όμως θα κριθεί στην Αθήνα, όπου η
Μαρία Δαμανάκη δίνει την πιο σκληρή μάχη από όλους τους κοινούς υποψηφίους των
δύο κομμάτων. Κανείς βεβαίως στη Χαριλάου Τρικούπη δεν περιμένει ότι η Μαρία
Δαμανάκη θα συγκεντρώσει ή θα ξεπεράσει το 44,5% που είναι το άθροισμα των
ποσοστών του ΠΑΣΟΚ (35,34%) και του ΣΥΝ (9,13%). Υπολογίζουν τη φυσιολογική
φθορά που θα έχουν και τα δύο κόμματα, και περισσότερο το ΠΑΣΟΚ, και
προσδοκούν ότι τουλάχιστον θα πλησιάσει το 33% που έλαβε περίπου ο Θ. Πάγκαλος
στον πρώτο γύρο των δημοτικών εκλογών του 1994.

Μόνο που με ένα τέτοιο ποσοστό θα είναι δύσκολο να στηριχθεί ο ισχυρισμός ότι
η Κεντροαριστερά ωφέλησε εκλογικά την κυβέρνηση. Αλλά αυτή είναι μια άλλη
μεγάλη ιστορία, την οποία κανείς από το ΠΑΣΟΚ δεν θέλει να σκέφτεται αυτή την ώρα…