ΠΡΟΣΩΠΑ Εκατό χρόνια ιστορίας

Στον «Θάνατο του Αρτέμιο Κρουζ» αφηγήθηκε εβδομήντα χρόνια μεξικανικής
ιστορίας από την πλευρά των ανδρών· στα «Χρόνια με τη Λάουρα Ντίαζ» τον λόγο
παίρνουν οι γυναίκες.

Κάρλος Φουέντες. «Οι καλύτεροι μυθιστοριογράφοι στον κόσμο είναι οι γιαγιάδες μας» (το σκίτσο από τη «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς»)

Ο ΜΕΞΙΚΑΝΟΣ συγγραφέας Κάρλος Φουέντες βάζει τις τελευταίες «πινελιές» στις
500 σελίδες του νέου βιβλίου του, «Τα χρόνια με τη Λάουρα Ντίαζ». «Αν είμαι
ικανοποιημένος όταν τελειώσει, δεν θα εκδώσω τίποτε άλλο όσο ζω· ό,τι γράψω
μετά θα μείνει κληρονομιά στη γυναίκα μου, όπως λίγοι παλιοί Μπονάρ ή Βαν
Γκογκ», λέει με αυτοπεποίθηση ο 70χρονος συγγραφέας στη «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς».

Ο Κάρλος Φουέντες πιστεύει ότι οι Λατινοαμερικανοί συγγραφείς οφείλουν να
δώσουν ζωή στο παρελθόν των χωρών τους, τότε που δεν υπήρχε λατινοαμερικανική
λογοτεχνία. Για τη «Λάουρα Ντίαζ», άντλησε από την ιστορία της οικογένειάς
του, τις προσωπικές εμπειρίες του και την ιστορία του Μεξικού. Το βιβλίο
βασίζεται στις συζητήσεις του με τις δυό γιαγιάδες του και ξεκινά εξιστορώντας
πώς η μία έχασε τρία δάκτυλα, που έκοψε για να της πάρει τα δαχτυλίδια ένας
ληστής, τον οποίο ερωτεύτηκε. «Οι καλύτεροι μυθιστοριογράφοι στον κόσμο είναι
οι γιαγιάδες μας», λέει ο συγγραφέας. «Αυτές είναι που βάζουν πραγματικά τη
φαντασία στο κεφάλι μας. Σου λένε τις καλύτερες ιστορίες όταν είσαι παιδί.
Θυμούνται πράγματα που ουδείς άλλος θα θυμάται όταν πεθάνουν».

Η «Λάουρα Ντίαζ» καλύπτει τον αιώνα από το 1868 ώς το 1968 και υπερκαλύπτει
την περίοδο των 70 ετών του «Αρτέμιο Κρουζ», που εκδόθηκε το 1962. Τριάντα έξι
χρόνια έπειτα απ’ αυτό το «ανδροκρατικό» βιβλίο, ο Φουέντες έγραψε και για τη
ζωή μιας γυναίκας. «Σε χώρες όπως το Μεξικό, που έχει μια τριπλή κληρονομιά
αντιφεμινισμού από τους Αζτέκους, τους Άραβες και τους Ισπανούς, είναι πολύ
σημαντικό να ορίσει κανείς τις αξίες της γυναικείας υπόστασης. Καθώς κατάγομαι
από μια οικογένεια πολύ θαρραλέων γιαγιάδων που χήρεψαν νωρίς, ξέρω τι
σημαίνει για τις ανεξάρτητες γυναίκες να παλεύουν να συντηρήσουν την
οικογένειά τους σε μια ανδροκρατική χώρα», λέει ο συγγραφέας. Ωστόσο τα 30
τελευταία χρόνια οι γυναίκες της Λατινικής Αμερικής, ιδιαίτερα στις μεγάλες
πόλεις, έχουν αναλάβει πιο σημαντικούς ρόλους. «Σε όλη τη Λατινική Αμερική»,
λέει ο Φουέντες, «γυναίκες αναδεικνύονται τώρα στην πολιτική, τη διασκέδαση,
την επαγγελματική ζωή και τις επιχειρήσεις. Η αλλαγή του ρόλου των γυναικών
αλλάζει και τη ζωή. Η αλλαγή αυτή δεν έχει φτάσει ως την ύπαιθρό μας, αλλά
εκεί οι γυναίκες στηρίζουν την κοινωνία των πολιτών και την οικογένεια, κι
έτσι έχουν ένα σημαντικότατο ρόλο, ίσως ακόμη σημαντικότερο απ’ ό,τι γυναίκες
που γίνονται γερουσιαστές ή βουλευτές. Η παρουσία των γυναικών είναι που κάνει
την κοινωνία των πολιτών να διατηρεί τη συνοχή της».