Τώρα βλέπει το βάθρο

Η μονομαχία Φασούλα – Ρέμπρατσα θα παίξει καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη του αποψινού ημιτελικού Ελλάδας – Γιουγκοσλαβίας

ΕΝΑ ΠΕΤΥΧΗΜΕΝΟ… Σαββατοκύριακο μας χρωστάει η Εθνική ομάδα. Έτσι, να
έρθει μια φορά το βράδυ της Κυριακής και στην απονομή οι παίκτες να κρεμάσουν
στο στήθος τους ένα μετάλλιο. Και η αρχή μπορεί να γίνει στον αποψινό
ημιτελικό με τη Γιουγκοσλαβία.

Ξέρετε τι σημαίνει να ξεπερνάς με επιτυχία όλες τις… «ειδικές διαδρομές»
μιας μεγάλης διοργάνωσης και όταν βλέπεις από μακριά τη σημαία του τερματισμού
και το βάθρο των νικητών να μένεις από «βενζίνη»; Ε, λοιπόν αυτό παθαίνει η
Εθνική τα τελευταία χρόνια. Όταν φτάσει στην ημιτελική φάση και αγγίξει το
μετάλλιο σαν… κάτι να παθαίνει.

Νίκη σε ημιτελικό Ευρωπαϊκού ή Παγκοσμίου Πρωταθλήματος έχουμε να χαρούμε από
το 1989 στο Ζάγκρεμπ. Όταν δηλαδή ο Γκάλης (45π.) και ο Χριστοδούλου (με το
τρίποντο στα 58”) είχαν «εκτελέσει» την τότε Σοβ. Ένωση (81-80). Στα χρόνια
που ακολούθησαν, βαρεθήκαμε να παίζουμε στον μικρό τελικό και τελικά να
καταλαμβάνουμε την τέταρτη θέση.

Και απόψε, αντίπαλος στον ημιτελικό είναι για τρίτη (συνεχόμενη) φορά η
Γιουγκοσλαβία. Και όλοι εύχονται να είναι… τρίτη και φαρμακερή. Όσο και αν
οι «πλάβι» έχουν δείξει ότι δεν αστειεύονται, παρά τις απουσίες βασικών
παικτών. Ο Παναγιώτης Γιαννάκης θα πρέπει ασφαλώς να δει αρκετές φορές το
βίντεο του αγώνα της περασμένης Τρίτης με τους Γιουγκοσλάβους. Αυτό το ματς
μπορεί να αποτελέσει τη σωστή πυξίδα, η οποία θα δείξει στην ελληνική ομάδα
την κατεύθυνση που πρέπει να ακολουθήσει για να σπάσει ­ επιτέλους ­ αυτή τη
διπλή παράδοση που μας ταλαιπωρεί: πρόκριση σε τελικό μεγάλης διοργάνωσης και
νίκη επί των Γιουγκοσλάβων. Πέντε σερί ήττες μετράμε…

Η «έκπληξη» του Τόπιτς δεν θα υπάρχει πλέον. Άρα, ο Γιαννάκης θα ξέρει πώς θα
πρέπει να αντιμετωπίσει ένα σχήμα με ευέλικτο «4άρι». Αλβέρτης, Σιγάλας,
Μπαλογιάννης έχουν ήδη μία ακόμα εμπειρία για το μαρκάρισμα του Μποντίρογκα,
ενώ και οι ψηλοί θα ξέρουν πώς μπορούν να αντιμετωπίσουν καλύτερα τον
Ρέμπρατσα. Όσον αφορά την επίθεση, ε, δεν μπορεί πάλι να σουτάρουμε με 28% στα
δίποντα! Αλλά για τα ριμπάουντ, με λίγη προσοχή μπορούμε να τα καταφέρουμε και
πάλι. Η ελληνική ομάδα θα πρέπει να είναι προετοιμασμένη να αντιμετωπίσει
σχήμα με δύο πλέι-μέικερ, καθώς επίσης να αποφύγει την παγίδα με την πίεση
στον Κορωνιό. Αυτό έγινε αρκετές φορές την περασμένη Τρίτη, με αποτέλεσμα η
μπάλα να φτάνει στον σούτινγκ γκαρντ και να αλλάζει ο ρυθμός εις βάρος της Εθνικής.

Η ελληνική ομάδα μπορεί να ξεπεράσει κάθε δυσκολία που θα παρουσιαστεί στο
αποψινό ματς και να προκριθεί στον τελικό. Ίσως είναι και… απαίτηση της ιστορίας.

Τα χαμένα… «φάιναλ-φορ» της Εθνικής στη δεκαετία του ’90:

1993 (Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, Μονάχο): Ήττα από τη Γερμανία 76-73 στον
ημιτελικό και από την Κροατία, 99-59 στον μικρό τελικό.

1994 (Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, Τορόντο): Ηνωμένες Πολιτείες – Ελλάδα 97-58
(ημιτελικός) και Κροατία – Ελλάδα 78-60 (μικρός τελικός).

1995 (Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, Αθήνα): Ήττα 60-52 από τη Γιουγκοσλαβία
στον ημιτελικό και πάλι από την Κροατία 73-68 στο ματς για την τρίτη θέση.

1997 (Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, Βαρκελώνη): Ήττα πάλι από τους
Γιουγκοσλάβους στον ημιτελικό 88-80 και από τους Ρώσους στον μικρό τελικό
97-77. Σημειώνουμε, ότι η Εθνική πέρυσι στην Ισπανία, έφτασε έως την ημιτελική
φάση αήττητη (επτά σερί νίκες).